Αυτόπτες μάρτυρες σε εγκλήματα πολέμου, Αυγή, 05/08/2006

27 12 2008

«Έγκλημα». Σ’ αυτή τη λέξη κατέληγαν λίγο-πολύ όλοι οι ομιλητές στη συνέντευξη Τύπου της Διεθνούς Αποστολής Αλληλεγγύης όταν ήθελαν να περιγράψουν την κατάσταση που επικρατεί στις βομβαρδισμένες από τον ισραηλινό στρατό περιοχές του Λιβάνου. Τα μέλη του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αποστολής, που αποτελείται από εκπρόσωπους κοινωνικών και πολιτικών φορέων, γύρισαν χθες από τον τόπο του εγκλήματος και μίλησαν γι’ αυτά που είδαν και τις συναντήσεις που πραγματοποίησαν, όντας «ένα λιθαράκι της δύναμης της διεθνιστικής αλληλεγγύης», της μόνης δύναμης αυτή την στιγμή που στέκεται στο πλάι του λιβανέζικου λαού.

Ο Ν. Γιαννόπουλος (Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ) ανέφερε τις επισκέψεις και συναντήσεις που είχε η αποστολή. Επισκέφθηκαν στρατόπεδα προσφύγων τόσο στην Ν. Βηρυτό όσο και τους παλαιστινιακούς καταυλισμούς της Σάντρα και Σαντίλα, ενώ συναντήθηκαν και συζήτησαν για την κρίση με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας του Λιβάνου κ. Εμίλ Λαχούντ, αλλά και με τις πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν την αντίσταση του λιβανέζικου λαού (Χεζμπολάχ, ΚΚ Λιβάνου, Ελεύθερο Πατριωτικό Κίνημα-μαρωνίτες χριστιανοί) με τις οποίες πραγματοποίησαν και κοινή συνέντευξη τύπου. Επίσης πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η υποκριτική στάση της οποίας σ’ αυτόν τον πόλεμο καταγγέλθηκε από το σύνολο σχεδόν των ομιλητών, ενώ για πολλούς η κορυφαία στιγμή ήταν η συμμετοχή στη μεγαλειώδη, όπως τη χαρακτήρισαν, διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε αμέσως το έγκλημα πολέμου στην Κανά. Διαδήλωση στην οποία συμμετείχαν από κοινού μουσουλμάνοι και χριστιανοί, φοιτήτριες με ευρωπαϊκή αμφίεση και Λιβανέζες με μαντίλα, χαρακτηριστικό της λαϊκής ενότητας που επικρατεί και που χρωματίζει (πάντα σύμφωνα με τον κ. Γιαννόπουλο) περισσότερο πολιτικά/κοινωνικά παρά εθνικά/θρησκευτικά την αντίσταση στους Ισραηλινούς.

Βομβαρδίζουν τις φτωχές περιοχές

Άλλωστε κι η επίθεση έχει ξεκάθαρα χαρακτηριστικά «ταξικού πολέμου» σύμφωνα με την Δ. Σπανού (ΑΔΕΔΥ). «Βομβαρδίζουν τις φτωχές περιοχές του Νότιου Λιβάνου κατά κύριο λόγο», εκεί που οι άνθρωποι πολλές φορές εξαιτίας της φτώχειας τους αδυνατούν να φύγουν περιμένοντας καρτερικά τον θάνατο τους. Μίλησε επίσης για το «διαρκές έγκλημα» το οποίο υφίστανται οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που ζούνε κάτω από άθλιες συνθήκες στα μαρτυρικά στρατόπεδα Σάντρα και Σαντίλα, όπου η έλλειψη κοινωνικών δικαιωμάτων έχει καταδικάσει το 70% των Παλαιστινίων να βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Όπως ανέφερε δε ο Γ. Τσιτσιλιάνος (ΟΛΜΕ) υπάρχουν Παλαιστίνιοι που έγιναν πρόσφυγες για δεύτερη φορά, αφού οι καταυλισμοί τους ήταν στο Ν. Λίβανο.

«Μόνο με το βομβαρδισμένο Βερολίνο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μπορεί να συγκριθεί η εικόνα που αντικρίσαμε στη Ν. Βηρυτό», δήλωσε ο Κ. Φωτάκης (Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση). Ο ισραηλινός στρατός ακολουθεί την τακτική της «καμένης γης» και της ισοπέδωσης ολόκληρων τετραγώνων, όπου «οι θαμμένοι άνθρωποι κάτω από τα ερείπια είναι οι μόνοι που θυμίζουν ότι εκεί υπήρχε ζωή» και που αν συνεχιστεί θα δημιουργήσει, σύμφωνα με τον Θ. Ζδούκο (ΕΝΙΘ), επισιτιστικό πρόβλημα. Και ταυτόχρονα με τις εικόνες της σφαγής να παρακολουθούν και την εικόνα των διπλωματικών παιχνιδιών πάνω στα πτώματα, που γίνεται από όσους «θέλουν να χωρίσουν τη λεία μετά τον πόλεμο» (ΗΠΑ-Ισραήλ-Ε.Ε.).

Ο Τ. Κορωνάκης (Σύλλογος Ιντιφάντα) μίλησε για τη χαρά του απλού κόσμου που έβλεπε ξένους να τους συμπαραστέκονται, η οποία όμως συνοδευόταν από ερωτήσεις όπως «Γιατί εγώ πρέπει να χάσω την οικογένεια μου για να πάψει η διεθνής κοινή γνώμη να πιστεύει ότι το Ισραήλ βρίσκεται σε αυτοάμυνα;». Προφανώς, όπως τόνισε, η ισραηλινή επίθεση ήταν ένα προμελετημένο σχέδιο στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής πολιτικής και της Νέας Μέσης Ανατολής που θέλουν να δημιουργήσουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, πολιτική που έχει ως στόχο να αλλάξει τα σύνορα και να απομονώσει την παλαιστινιακή αντίσταση. Και μπροστά στην ασυδοσία του Ισραήλ, οι Άραβες στρέφονται στο πολιτικό Ισλάμ, ως τη μόνη «ηθική δύναμη» αντίστασης που αναγνωρίζουν.

Τέλος, όλοι οι ομιλητές συμφώνησαν για την επιτακτική ανάγκη να ασκηθεί «αφόρητη» πίεση από κοινωνικούς φορείς και το αντιπολεμικό κίνημα στα κράτη και τις κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής, για άμεση και διαρκή παύση του πολέμου και για να απομονωθεί διεθνώς το Ισραήλ για τα «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» (Π. Αντωνόπουλος-ΟΛΜΕ) που έχει διαπράξει. Γιατί «ή θα δημιουργήσουμε ένα μαζικό αντιπολεμικό κίνημα και θα πυκνώσουμε τις αντιστάσεις για το σταμάτημα του πολέμου ή θα ξαναζήσουμε τέτοιες σφαγές και θα περιμένουμε να δούμε ποια θα είναι τα επόμενα θύματα».

Γιώργος ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: