Χαιρετισμός στο συνέδριο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, κάπου το 2004

27 12 2008

Φίλες και φίλοι της Ν. ΠΑΣΟΚ

Το 6ο Συνέδριο σας, συνέδριο Νεολαίας του κόμματος που κυβέρνησε για χρόνια τη χώρα, έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο για τις αποφάσεις του, όσο και για τη προβληματική που πιθανόν να αναπτύξετε επάνω στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική νεολαία.

Υπ΄ αυτήν την έννοια, θεωρώ πως θα ήταν χρήσιμο, Σήμερα που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μαζί με το σχολείο, την εκκλησία και τους υπόλοιπους ιδεολογικούς μηχανισμούς, δημιουργούν μια στρεβλή αντίληψη για την πραγματικότητα που βιώνουμε, τόσο στην χώρα μας όσο και διεθνώς, ο σύντομος χαιρετισμός μου εκ μέρους της Νεολαίας Συνασπισμού να προσπαθήσει να συμβάλει σε αυτό τον προβληματισμό.

Φίλες και φίλοι,

Τα τελευταία χρόνια το παγκόσμιο σκηνικό μεταβάλλεται με ραγδαίο ρυθμό και διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση όπου το τι θεωρείται λογικό και τι παράλογο, τι αδιανόητο και τι γεγονός αποτελεί μια μεγάλη κουβέντα. Διανύοντας την εποχή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης όπου η έννοια του «ανθρωπιστικού» πολέμου επινοήθηκε, παρουσιάζεται σαν λογική η εξαπόλυση ενός διαρκούς πολέμου χωρίς σαφή και καθορισμένο αντίπαλο, με ακαθόριστο στόχο, τις συνέπειες του οποίου, βέβαια, πολύ συγκεκριμένα πληρώνουν άνθρωποι και χώρες.

Φίλες και φίλοι

Οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται με ραγδαίους ρυθμούς. Το χάσμα ανάμεσα στις ανεπτυγμένες χώρες και σ΄ αυτές του Τρίτου Κόσμου παίρνει τραγικές διαστάσεις, εκατομμύρια πληθυσμού σε όλο τον πλανήτη βρίσκονται στα όρια της φτώχειας και της οικονομικής εξαθλίωσης. Παρόλα αυτά όσοι διευθύνουν τις τύχες των λαών του πλανήτη, οι υπερεθνικοί οργανισμοί με προεξάρχοντα το Δ.Ν.Τ. και τον Π.Ο.Ε επιμένουν να επιβάλουν την εφαρμογή ολοένα και σκληρότερων μονεταριστικών οικονομικών πολιτικών.

Αποτέλεσμα αυτής της επιμονής είναι η περιθωριοποίηση και ο αποκλεισμός τεράστιων ομάδων του πληθυσμού του πλανήτη από στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά όπως η υγεία, η παιδεία, η εργασία.

Σε όλα αυτά ήρθε να προστεθεί μετά την 11η Σεπτέμβρη  το νέο δόγμα Μπους, ο πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία και ο χωρισμός του κόσμου στις δυνάμεις του καλού και του κακού. Είναι πλέον ξεκάθαρο πως οι ΗΠΑ, συνεχίζοντας ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, καθώς και την εγκληματική τους πολιτική σε μια σειρά από περιοχές του πλανήτη  διαμορφώνουν μια αυτοκρατορικού χαρακτήρα δομή για το σύγχρονο κόσμο.

Η εισβολή στο Ιράκ, η κατοχή και ο κύκλος αίματος που άνοιξε, έχει καταλήξει να παρουσιάζεται σαν μια απλή καθημερινότητα για την οποία κανείς δεν οφείλει να απολογηθεί, όσο και αν η Ιρακινή αντίσταση, που ισχυροποιείται καθημερινά προσπαθεί να αναδείξει την κραυγαλέα αδικία.

Απέναντι σ΄ αυτές τις πολιτικές οι Η.Π.Α. φαίνεται δυστυχώς να βρίσκουν σύμμαχους και τις χώρες της Ε.Ε., που παρά το γεγονός ότι πολλές από αυτές κυβερνήθηκαν για χρόνια από σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, όπως και η χώρα μας, έχουν ενσωματώσει πλήρως την πολιτική τους στην κυρίαρχη -ενιαία όπως θέλουν να μας πείσουν- νεοφιλελεύθερη σκέψη.

Μπροστά λοιπόν στα τραγικά κοινωνικά αδιέξοδα που οδηγείται ο πλανήτης, η επίσημη σοσιαλδημοκρατία φαίνεται να βρίσκεται σε διαρκή κρίση ενσωμάτωσης, και μεταλλάσσεται συνεχώς σε μια δύναμη που στηρίζει τις βασικές επιλογές του νεοφιλελευθερισμού.

Ίσως ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα αυτής της ευθυγράμμισης είναι η υποστήριξη του λεγόμενου «Ευρωσυντάγματος». Γνωρίζετε πολύ καλά πως πιστεύουμε στο κοινό μέλλον των λαών της Ευρώπης και πως είναι βαθιά μας πεποίθηση πως ο κοινός αγώνας των λαών της Ευρώπης μπορεί να φέρει πιο κοντά στο σήμερα τον νέο κόσμο για τον οποίο εμείς αγωνιζόμαστε, το σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία. Αυτό όμως δεν μπορεί να μας κάνει να στηρίζουμε την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης ανεξάρτητα από το περιεχόμενο και τις στρατηγικές της επιδιώξεις.

Η σημερινή πρόταση για ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη αποτελεί ένα δεσμευτικό κείμενο που νομιμοποιεί τον νεοφιλελευθερισμό (σε αντίθεση σχεδόν με όλα τα συντάγματα που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε)  περιορίζει μια σειρά από δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων χωρίς σαφή τρόπο αναθεώρησης και κυρίως επιβάλλεται βίαια χωρίς να αντλεί νομιμοποίηση από κανένα αντιπροσωπευτικό σώμα. Απέναντι σε τέτοιου τύπου επιλογές λοιπόν που υποθηκεύουν το μέλλον μας δεν μπορούμε να μένουμε αδιάφοροι.

Φίλες και φίλοι ,

Απέναντι στη σκληρή πραγματικότητα των μονόδρομων που επιβάλλεται διεθνώς, η κοινωνική κατηγορία που πλήττεται περισσότερο είναι αναμφισβήτητα η νεολαία.

Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, δεν ήταν λίγες οι φορές που η ελληνική νεολαία βρέθηκε στο στόχαστρο παρόμοιων πολιτικών επιλογών. Επιλογών που είχαν ως αποτέλεσμα τη δραματική αύξηση της ανεργίας των νέων, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, την υποθήκευση του ασφαλιστικού συστήματος, την απορύθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας με χιλιάδες μαθητές χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων να αποκλείονται από το Λύκειο καθώς και την πρωτοφανή τα τελευταία χρόνια  περιστολή ατομικών και συλλογικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Απέναντι σε αυτά τα δραματικά προβλήματα που βιώσαμε τα προηγούμενα χρόνια αλλά και απέναντι σε όσα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε σήμερα κανείς δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια.

Απέναντι στα δραματικά κοινωνικά αδιέξοδα που προκαλούν συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές κανένα επικοινωνιακό μακιγιάρισμα δεν μπορεί να κρύψει τις κραυγαλέες αντιθέσεις και τις πολιτικές ευθύνες που αναλογούν στον καθένα.

Φίλες και φίλοι ,

Δεν μπορεί να μην μιλάει κανείς για την Ολυμπιάδα του ντόπινγκ, της τσιμεντοποίησης και της καταστολής που ζήσαμε.

Δεν μπορεί να μην μιλάμε για την συντηρητική στροφή της ελληνικής κοινωνίας και την αναζωπύρωση εθνικιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων, για την γκετοποίηση των μεταναστών στα σχολεία και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν απέναντι στον κρατικό μηχανισμό ως παιδιά δεύτερης κατηγορίας εξαιτίας της καταγωγής τους.

Όταν ο ατομισμός και η ιδιώτευση κυριαρχούν,  κοινωνικές ομάδες περιθωριοποιούνται και ο στρατός και η εκκλησία επανακτούν την αξιοπιστία τους εμείς θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις για την δημιουργία ενός αυτόνομου μαχητικού κινήματος νεολαίας.

Εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλουμε σε ένα γενικό κλίμα συναίνεσης σήμερα που τα πολιτικά αδιέξοδα του δικομματισμού διευρύνονται. Παίρνουμε απόσταση από τα σενάρια για την προεδρολογία μιας και μέχρι να καταθέσει την πρόταση της η κυβέρνηση πολλά θα γίνονται εκ του πονηρού.

Εμείς όπως κάναμε κριτική από θέσεις ριζοσπαστικής αριστεράς στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ συνεχίζουμε και σήμερα απέναντι στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και πιστεύουμε ειλικρινά πως τα ίδια τα προβλήματα είναι που θέτουν ξανά σήμερα τις διαχωριστικές γραμμές  και σε αυτά πρέπει όλοι να τοποθετηθούμε. .

Και αν θέλει κανείς να εντάσσεται στο μπλοκ των δυνάμεων της προόδου, πράγμα που πολλές φορές δείχνετε να το επιθυμείτε, δεν αρκεί να καβγαδίζει κανείς για το πάπλωμα, αλλά να παίρνει οριστικό διαζύγιο με πολύ συγκεκριμένες πτυχές των εφαρμοζόμενων πολιτικών.

Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντήσουμε ενδεικτικά θα μπορούσαν να είναι:

* Θα απαιτήσουμε τον τερματισμό της κατοχής στο Ιράκ ή θα αδιαφορούμε για το αν ή χώρα παρέχει βοήθεια στους στρατούς των εισβολέων.
* Θα εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα των Παλαιστινίων ή θα κρατάμε ίσες  αποστάσεις στηρίζοντας επί της ουσίας την πολιτική του Μπους.
* Θα αγωνιστούμε ενάντια στις πολιτικές που καταστρέφουν τον πλανήτη ή θα στηρίζουμε το σημερινό καταστροφικό μοντέλο ανάπτυξης:
* Θα αγωνιστούμε στη χώρα μας για ένα ενωτικό κίνημα αμφισβήτησης στη βάση συγκεκριμένων αλλαγών ή θα αρκεστούμε σε μια αντιφατική πολλές φορές κριτική ίσων αποστάσεων.

Και συγκεκριμένα:

* Θα στηρίξουμε μια καμπάνια που θα ζητάει δημοψήφισμα για να καταψηφίσει ο ελληνικός λαός το υποτιθέμενο ευρωσύνταγμα ή όχι;
* Θα στηρίξουμε την δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση ή θα αδιαφορήσουμε απέναντι στην δημιουργία μη κρατικών πανεπιστημίων;
* Θα απαιτήσουμε 35ωρο πενθήμερο εφτάωρο για όλους, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και πολιτικές κατά τις ανεργίας ή θα αφήσουμε την ζωή μας να ελαστικοποιείται.

Εμείς όλα τα παραπάνω νοιώθουμε έτοιμοι να τα διεκδικήσουμε.

Απ’ το Σηάτλ ως την Πράγα, την Γένοβα και την Θεσσαλονίκη κατά το διάστημα που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ασκούσε τα καθήκοντα της προεδρίας της Ε.Ε. και  απ το Πόρτο Αλλέγκρε ως την Φλωρεντία, το Παρίσι και την Ινδία τα τελευταία χρόνια βρεθήκαμε στον πυρήνα ενός κινήματος που αμφισβήτησε μαζί με τις κυρίαρχες πολιτικές και όλες τις θεωρίες που μιλούσαν περί τέλους της ιστορίας. Το κίνημα ενάντια στην νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση έφερε ξανά στο προσκήνιο την διεκδίκηση ενός άλλου κόσμου που είναι εφικτός και έδωσε νέα πνοή στην συλλογική δράση.

Με τα μεγαλειώδη αντιπολεμικά συλλαλητήρια αναδείχθηκε στην νέα υπερδύναμη που μπορεί να αμφισβητεί τις επιλογές και τους πλανητικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και των συμμάχων τους.

Σήμερα ως Ελληνικό κοινωνικό Φόρουμ, λίγο μετά το 3ο Ευρωπαϊκό κοινωνικό Φόρουμ στο Λονδίνο μαζί όλους όσους τα προηγούμενα χρόνια βρεθήκαμε στο δρόμο για να αντισταθούμε στον νεοφιλελευθερισμό, τον πόλεμο και τον ρατσισμό Θα διοργανώσουμε το 4ο Ευρωπαϊκό κοινωνικό Φόρουμ το 2006 στην Αθήνα.

Έτσι αντιλαμβανόμαστε εμείς το ρόλο μας και θα συνεχίσουμε να δίνουμε την μάχη ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και τον Πόλεμο.

Σας ευχαριστώ

Καλή επιτυχία στο συνέδριό σας.

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: