Ολόκληρο* το άρθρο που μου ζήτησε η «Εποχή» για το συνέδριο

11 04 2010

Το έκτακτο συνέδριο του Συνασπισμού συγκαλείται σε μια οριακή στιγμή για την ελληνική κοινωνία αλλά και για το ίδιο το κόμμα. Αν και η επιλογή της διεξαγωγής του δεν ήταν ούτε εύκολη, ούτε αυτονόητη, η επιλογή της κατάθεσης τόσων διαφορετικών κειμένων, η επιλογή της διακριτότητας της άποψης αντί της προσπάθειας για εξεύρεση κοινών τόπων, η παραγνώριση της διαδικασίας της επιτροπής θέσεων, δείχνει πως είχαν συντελεστεί ήδη διεργασίες στο εσωτερικό μας που καθιστούσαν το συνέδριο πιο επιβεβλημένο από ότι ήδη θεωρούσαμε.

Αν προσπαθούσαμε να κατηγοριοποιήσουμε τις διαφορετικές απόψεις ορίζοντας με κάποιο τρόπο και την ατζέντα του συνεδρίου θα αναγνωρίζαμε τρία βασικά πεδία.

1)       Η κρίση, η απάντηση της αριστεράς και η θέση μας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση

2)      Το κόμμα ως προς την δομή του και την εσωτερική λειτουργία, ως προς την δημόσια είκόνα του αλλά και ως προς τον προσανατολισμό του

3)      Ο ΣΥΡΙΖΑ και η στρατηγική της ενότητας της Αριστεράς

Το κείμενο που πλειοψήφησε στην ΚΠΕ  προσπαθεί να απαντήσει στα παραπάνω πιάνοντας το νήμα από τις θέσεις αλλά και το πνεύμα του 5ου συνεδρίου, της συμβολής στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει μια έντονα αυτοκριτική ματιά προσπαθώντας να εξάγει χρήσιμα συμπεράσματα, αξιοποιεί τα νέα στοιχεία της συγκυρίας και προσπαθεί να περιγράψει ένα συνεκτικό πολιτικό σχέδιο, πλήρως ανταγωνιστικό απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό.

Όσον αφορά την πρώτη περιοχή το κείμενο επικαιροποιεί την σκληρή δομική κριτική μας απέναντι στην αρχιτεκτονική της Ε.Ε. και της ΟΝΕ, αναγνωρίζει την εσφαλμένη επιλογή στήριξης του Μάαστριχτ, αλλά συνεχίζει να θεωρεί την Ευρώπη ως το πεδίο σύγκρουσης και προσπάθειας αλλαγής συσχετισμών με στόχο την επαναθεμελίωση της Ε.Ε. στην πορεία για τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία. Ταυτόχρονα αναγνωρίζει πως με την οικονομική κρίση όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά για την πορεία της Ε.Ε. αλλά επαναβεβαιώνει πως δεν είναι δικιά μας πολιτική επιλογή η έξοδος από αυτήν και εκτιμά πως είναι λάθος σε αυτή την συγκυρία να επιχειρούμε να κλείσουμε το θέμα μέσα από την υπόθεση του σοσιαλισμού σε μια χώρα. Και τούτο διότι κάθε ενδεχόμενο υπό τους παρόντες συσχετισμούς θα είναι επιζήμιο για τους εργαζομένους και δεν βοηθά την αλλαγή τους μια φαντασιακή συζήτηση  περί του τι θα έπρεπε να κάνουμε αν είχαμε την εξουσία.  Χρησιμοποιώντας τις προγραμματικές μας επεξεργασίες το κείμενο προσπαθεί νασυγκροτήσει μια αριστερή αντιπρόταση για την διέξοδο της χώρας από την κρίση θεωρώντας κρίσιμο στοιχείο τον συντονισμό των αγώνων σε επίπεδο Ευρώπης. Τέλος η απάντηση στην ερώτηση ποιος ευθύνεται για την κρίση  πρέπει να βοηθάει την πάλη για την αλλαγή των συσχετισμών και για την υπέρβαση του καπιταλιστικού συστήματος. Και τούτο γίνεται αναγνωρίζοντας μεν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς αλλά αναδεικνύοντας τις επιλογές του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων της χώρας που μας οδήγησαν ως εδώ ώστε να δημιουργούμε μέτωπα πάλης που θα συσπειρώνουν τους εργαζόμενους στις μάχες του σήμερα.

Αν σήμερα μπαίνουν ζητήματα σχετικά με την πολιτική μας κατεύθυνση στον προσυνεδριακό που δεν έχουν ειπωθεί ούτε στο επίπεδο των οργάνων, ούτε στη συζήτηση για το πρόγραμμα, ούτε καν σε επίπεδο Αριστερού Ρεύματος,  τα θέματα που αφορούν το κόμμα είναι πιο ώριμα ( συμμετοχή γυναικών, ανανέωση (όχι μόνο ηλικιακή) στελεχών, δημοκρατία και διαφορετικές απόψεις, δημόσια εικόνα, λειτουργία τάσεων) και ο βασικός λόγος για τον οποίο αποφασίστηκε το έκτακτο συνέδριο. Το κείμενο επιχειρεί μια αναλυτική κριτική προσπαθώντας να αναδείξει πάγιες αδυναμίες και να θέσει το ερώτημα τι σημαίνει κόμμα των μελών και ποιός είναι αυτός ο άλλος τρόπος να κάνει η Αριστερά πολιτική προσπαθώντας να κινείται στο σήμερα με βάση το όραμά της για την αυριανή κοινωνία. Σε αυτή την προσπάθεια στην επόμενη ΚΠΕ μαζί με τον απολογισμό θα συζητήσουμε και ένα κείμενο ρυθμίσεων και κανόνων καθώς και ένα κώδικα δεοντολογίας για την παρουσία των στελεχών μας στα ΜΜΕ αξιοποιώντας το υπάρχον καταστατικό. Ταυτόχρονα προτείνουμε σε ένα χρόνο να γίνει καταστατικό συνέδριο όπου θα μας δοθεί η δυνατότητα αναλυτικής συζήτησης για όλα τα ζητήματα δομής και λειτουργίας του κόμματος. Είναι προτιμότερο ένα κόμμα που προσπαθεί να υλοποιήσει τα αυτά που αποφασίζει από ένα κόμμα που εκφωνεί τα πλέον επαναστατικά αλλά δεν μπορεί να υλοποιήσει τίποτα.

Τέλος όσον αφορά την ενότητας της Αριστεράς σήμερα απέναντι στα σκληρά και καταστροφικά μέτρα και τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης χρειάζεται να ανανεωθεί αυτή η στρατηγική μας τόσο στο επίπεδο του κινήματος όσο και στο πολιτικό επίπεδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τα προβλήματα παραμένει βασική μας επιλογή και το πραγματικό υποκείμενο ενότητας της Αριστεράς. Σήμερα μια διαδικασία επανερμηνείας των αποφάσεων που ήδη έχουμε πάρει μόνο σύγχυση μπορεί να δημιουργήσει. Με βάση τις αποφάσεις και της 3ης Πανελλαδικής πρέπει να αποτελέσουμε την κινητήρια δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργώντας παντού τοπικές επιτροπές και παίρνοντας πρωτοβουλίες που θα  αναδυκνείουν  τον ΣΥΡΙΖΑ ως την πιο πλατιά συσπείρωση δυνάμεων που θα συνδυάζει την ριζοσπαστικότητα στις προτάσεις με την κινηματική λογική, ένας ΣΥΡΙΖΑ σημείο αναφοράς ενός πλατιου κινήματος αντίστασης αλλά και αντιπρότασης για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Παράλληλα πρέπει να πάρουμε την ευθύνη για το άνοιγμα της συζήτησης για την Αριστερά του 21ου αιώνα. Αυτή η διαδικασία θα μπορούσε να είναι εκ των πραγμάτων ανασυνθετική  χωρίς όμως να τραυματίζει την ενότητα αλλά ισχυροποιώντας τον ΣΥΡΙΖΑ και έχοντας συνεχώς κατά νου την διεύρυνσή του.

Έχουμε την δυνατότητα, λειτουργώντας με ευθύνη, αποφεύγοντας τεχνητές συγκρούσεις, ανούσιες μάχες συσχετισμών και υποκειμενισμούς, να μην αποκοπούμε από τα προβλήματα, αλλά με βάση αυτά να δώσουμε απαντήσεις που θα υπερβαίνουν τα αδιέξοδα του χθες και θα σηματοδοτούν μια επιστροφή στην πολιτική, μια σοβαρή διαδικασία επανεκκίνησης του χώρου. Αυτά βέβαια θα κριθούν τόσο κατα την διάρκεια του προσυνεδριακού διαλόγου και του συνεδρίου, όσο και κυρίως από την επόμενη μέρα του συνεδρίου από το κατά πόσο ο Συνασπισμός με βάση τις όποιες αποφάσεις του θα μπορέσει, όχι να γίνει ένα άλλο κόμμα, αλλά να γίνει περισσότερο κόμμα.

*Το άρθρο που ετοίμασα μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες και πιεστικές συνθήκες ήταν αρκετά μεγάλο. Από δικό μου λάθος το κείμενο που τελικά έστειλα ήταν 200 λέξεις πάνω από όσο έπρεπε. Η «Εποχή» δικαίως δημοσίευσε μια πιο σύντομη εκδοχή του. Για την ιστορία εγώ το δημοσιεύω στην μορφή που το έστειλα

Advertisements

Ενέργειες

Information

One response

11 04 2010
Irene

Ευχαριστώ για τον κόπο,να μου στείλεις το link.Επί της ουσίας…..γενικώς συμφωνώ με αυτά που λες ή μάλλον,με αυτά που γράφεις.Για τα παραπέρα…επιφυλάσσομαι.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: