Η συνέντευξή μου στην Αυγή της Κυριακής

28 06 2010
Τ.Κορωνάκης: Χρειαζόμαστε στον ΣΥΡΙΖΑ ένα νέο πολιτικό συμβόλαιο
Παπαδόπουλος Α.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/06/2010

Συνέντευξη στον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ

*Ο Αλ. Αλαβάνος να ξαναεμπλακεί στη βάσανο και στην ομορφιά της συλλογικότητας

*Εξαιρετικά αρνητικό γεγονός η αποχώρηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας

Τη βούληση της ηγεσίας του ΣΥΝ να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ το βάσικο όχημα μέσα από το οποίο οι μετέχοντες παλεύουν για την ενότητα της αριστεράς και την αλλαγή των συσχετισμών εκφράζει ο Τάσος Κορωνάκης, καλώντας και τις υπόλοιπες συνιστώσες να πράξουν το ίδιο. Υπογραμμίζει ότι πρέπει να υπάρξει ένα νέο πολιτικό συμβόλαιο, μία κοινή προγραμματική πρόταση και ένα κοινό σχέδιο που θα δίνουν απαντήσεις από την πλευρά των εργαζομένων. Το στέλεχος του ΣΥΝ χαρακτηρίζει απολύτως χρήσιμο τον Αλ. Αλαβάνο και τον καλεί «ξαναεμπλακεί στη βάσανο και την ομορφιά της συλλογικότητας».

* Κωδικοποιημένα τι σημαίνουν οι αποφάσεις του συνεδρίου για τον ΣΥΡΙΖΑ και τι πρωτοβουλίες είναι διατεθειμένος να αναλάβει ο ΣΥΝ;

Το πρώτο μήνυμα είναι ότι έχουμε αποφάσεις και για τον ΣΥΡΙΖΑ, και για όλα τα κρίσιμα ερωτήματα που τέθηκαν στο συνέδριο, που είναι σαφείς και είναι ψηφισμένες από τη συντριπτική πλειοψηφία του συνεδρίου. Τώρα είναι η ώρα της υλοποίησης και την ευθύνη την έχουμε όλοι και όλες.

Συγκεκριμένα, η απόφαση για τον ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει με ειλικρίνεια τα προβλήματα, αλλά και τις ευθύνες μας, προσπαθεί να προσδιορίσει τον ΣΥΡΙΖΑ όχι ως μια απλή συμμαχία, αλλά ως συμμαχία συνιστωσών και ανένταχτων που μέσα από πολλαπλές μάχες έχει αποκτήσει μια συγκεκριμένη ταυτότητα στην ελληνική κοινωνία.

Πρώτο μας καθήκον είναι μέλη συνιστωσών και ανένταχτοι να πάρουμε τον ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια μας, να τον βγάλουμε στα κοινωνικά μέτωπα, να τον κάνουμε χρήσιμο στην κοινωνία και την αριστερά, υλοποιώντας το σύνθημα «ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΝΤΟΥ». Θα κριθούμε από το αν θα καταφέρουμε να κάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ένα χώρο ελκτικό, χώρο ένταξης νέων αριστερών, χώρο δημοκρατικό, που θα παρεμβαίνει στο μικρό και στο μεγάλο και θα δημιουργεί όρους νίκης του κινήματος.

Στόχος μας, υπερβαίνοντας άγονες αντιπαραθέσεις, είναι να ανοίξουμε μια ειλικρινή συζήτηση που θα δημιουργεί όρους αλληλεγγύης, που θα οδηγεί στη συγκρότηση ενός νέου πολιτικού συμβολαίου και μέσω μιας κοινής προγραμματικής πρότασης και ενός κοινού πολιτικού σχεδίου να δημιουργήσουμε όρους ουσιαστικής απάντησης από την πλευρά των εργαζομένων στην ακραία επίθεση που δεχόμαστε. Θα κριθούμε λοιπόν από το αν θα σταματήσουμε τον εργασιακό μεσαίωνα και την κατεδάφιση του ασφαλιστικού συστήματος. Θα κριθούμε από τις κρίσιμες μάχες που θα δώσουμε τις μέρες αυτού του καυτού Ιουλίου αλλά και από τη μάχη των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών.


* Από τη στιγμή που στον ΣΥΡΙΖΑ συνυπάρχουν δυνάμεις με διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες και απόψεις, γιατί ο ΣΥΝ πιστεύει ότι το Μέτωπο εξυπηρετεί διαφορετικά πολιτικά σχέδια;

Το διαφορετικό ιδεολογικό στίγμα και οι διαφωνίες που κάθε μέρα θα συναντάς σε μια πολιτική συμμαχία δεν είναι το πρόβλημα. Με αυτές τις δυνάμεις ο ΣΥΡΙΖΑ άλλοτε έκανε «θαύματα» και άλλοτε μας οδήγησε σε «καταστροφές». Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήθηκε έχοντας ως βασική παραδοχή την ανάγκη συσπείρωσης απέναντι στην επιθετικότητα του νεοφιλελευθερισμού, έχοντας ως στόχο την υπέρβαση ιδεολογικών διαχωριστικών γραμμών που δεν ανταποκρίνονται στο σήμερα αλλά και τη συναίσθηση της υποκειμενικής αδυναμίας της κάθε συνιστώσας. Δεν φτιάξαμε τον ΣΥΡΙΖΑ για να δικαιωθεί το ένα ή το άλλο ιστορικό ρεύμα, αλλά για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς μέσα στην κοινωνία.

Αυτό που πρέπει να συνομολογήσουμε σήμερα είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει το βασικό όχημα μέσα από το οποίο παλεύουμε για την ενότητα της αριστεράς, για την αλλαγή των συσχετισμών. Εμείς στο συνέδριό μας και με κόστος συμφωνήσαμε πως για μας ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο χώρος από όπου ξεκινάνε οι πρωτοβουλίες μας προς την υπόλοιπη αριστερά και προς την κοινωνία. Αυτό οφείλουν να το κάνουν όλοι και να συναποφασίσουμε πως την ελάχιστη συμφωνία στην οποία κάθε φορά θα καταλήγουμε, από την επόμενη μέρα θα την υπερασπιζόμαστε όλοι μαζί, θα παλεύουμε μαζί για να την υλοποιήσουμε και δεν θα την υποσκάπτουμε με ανέξοδη κριτική μέχρι να καταστεί ανενεργή για να δικαιωθεί η αρχική μας τοποθέτηση. Αυτά μπορούν να αλλάξουν τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια βδομάδα.


* Ο Αλ. Αλαβάνος καταλογίζει στον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικό και ηγετικό έλλειμμα…

Μου είναι πολύ δύσκολο να μιλάω για τον Αλέκο και θα το κάνω πρώτη φορά δημόσια και με απόλυτη ειλικρίνεια. Ο καθένας έχει το δικαίωμα της κριτικής και ο καθένας διαλέγει τι, πού και πώς θα το πει. Θα προτιμούσα η κριτική να γίνεται με όρους συντροφικότητας εντός ενός συλλογικού πλαισίου, με δεδομένο το κοινό άγχος για τη βελτίωση, την καλυτέρευση της δουλειάς μας. Θεωρώ προτιμητέα την ανταλλαγή επιχειρημάτων και τη σύνθεση από τις σιβυλλικές δηλώσεις και τις διακηρύξεις. Ακόμα περισσότερο με θλίβει η κριτική που εκπέμπεται από έναν σύντροφο που έχει παίξει πρώτο ρόλο το προηγούμενο διάστημα, έχει ο ίδιος βιώσει όλες τις δυσκολίες που μπορεί να προκύπτουν στο κόμμα μας και σήμερα, με το βάρος που έχει η άποψή του, μιλάει με εύκολο τρόπο και απαιτεί να γίνουν πράγματα που ο ίδιος δεν έκανε. Υπερβαίνοντας το θυμικό, πάντως, προσπαθώ να ακούω αυτά που λέει ο σύντροφος Αλέκος και πιστεύω πως ακόμα και σήμερα είναι απολύτως χρήσιμος αν επιθυμεί να ξαναεμπλακεί στη βάσανο και την ομορφιά του συλλογικού. Εκείνος εξάλλου μας έδειξε πως υπάρχουν και άλλοι ρόλοι πέρα από τον πρώτο.

* Η επομένη του συνεδρίου βρίσκει τον ΣΥΝ πληγωμένο από την αποχώρηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας. Πώς σκοπεύετε να “αναπληρώσετε” αυτό το κενό;

Δεν αντιλαμβάνομαι την πολιτική και την αριστερά ως επιτραπέζιο παιχνίδι, με την έννοια ότι φεύγει ένα κομμάτι και αντικαθίσταται από ένα άλλο. Η αποχώρηση συντρόφων και συντροφισσών από το κόμμα μας είναι ένα πολύ λυπηρό γεγονός και πολιτικά εξαιρετικά αρνητικό.

Εκπροσωπώ μια γενιά στελεχών που προέρχονται από τη Νεολαία ΣΥΝ και πάντα μας άρεσε να λέμε πως προσπαθήσαμε να έχουμε ταυτότητα Συνασπισμού. Μπήκαμε στην αριστερά διαμορφώνοντας άποψη, ιδεολογικό οπλοστάσιο και αναλυτικά εργαλεία μέσα από μια διαλεκτική σχέση με τα παλιότερα στελέχη όλων των τάσεων.

Πιστεύω πως σε ένα αριστερό κόμμα σήμερα οφείλουν να ανταγωνίζονται και να συνθέτουν πολλές και πολύ διαφορετικές ιδέες. Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται ένα βαθιά εμπεδωμένο δημοκρατικό μοντέλο λειτουργίας και ισχυρές σχέσεις αλληλεγγύης. Μια σειρά από γεγονότα την προηγούμενη περίοδο μας απέδειξαν ότι δεν είχαμε δουλέψει αρκετά για αυτά.

Μόνος στόχος σήμερα είναι να καταφέρουμε να συγκροτήσουμε ένα σύγχρονο, μαζικό, δημοκρατικό κόμμα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, χρήσιμο σ’ αυτούς για τους οποίους δημιουργήθηκε, δηλαδή τους «από κάτω».


* Μπορεί να αλλάξει κάτι στη λειτουργία των κομματικών οργανώσεων ή θα αποτελεί μονίμως ευχή που δεν θα υλοποιείται; Υπάρχει δυνατότητα να γίνει πράξη το “κόμμα μελών”;

Το κόμμα δεν είναι ίδιο από το ’97 που το ξέρω ως μέλος μέχρι σήμερα. Το ότι δεν έχουμε καταφέρει να το μετατρέψουμε σε κόμμα των μελών δεν σημαίνει πως δεν γίνεται τίποτα, δεν αλλάζει τίποτα. Ειδικά στη βάση, στις οργανώσεις στις γειτονιές της Αθήνας και στην περιφέρεια έχει γίνει ήδη μια επανάσταση. Το συνέδριο και η ένταση με την οποία έμπαινε το αίτημα να φτιάξουμε κόμμα ήταν έκφραση αυτού του γεγονότος. Υπάρχουν πολλές οργανώσεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν υπόδειγμα για το μοντέλο λειτουργίας μας. Πώς νομίζουμε πως κρατήθηκε σε πολύ δύσκολες ώρες ο Συνασπισμός και ο ΣΥΡΙΖΑ στα πόδια του;

Σήμερα ήρθε η ώρα να υπερβεί και η ηγεσία τον εαυτό της. Να απλώσει αυτά τα παραδείγματα σε όλη τη χώρα, μέσα στους χώρους δουλειάς, στο συνδικαλιστικό κίνημα, σε δομές αλληλεγγύης μέσα στην κοινωνία και στις δημοτικές και περιφερειακές κινήσεις. Τα μέλη μας έχουν βιώσει πολλές μικρές και μεγάλες καθημερινές απογοητεύσεις από τη συμπεριφορά όλων μας. Οφείλουμε να αλλάξουμε εμείς αν θέλουμε να αλλάξουμε το κόμμα και πολύ περισσότερο αν θέλουμε να αλλάξουμε την κοινωνία και μιλάω κυρίως γι’ αυτό που λέμε κεντρικά στελέχη.

Advertisements

Ενέργειες

Information

7 Σχόλια

28 06 2010
IΩΑΝΝΑ ΜΟΥΡΤΖΑΝΟΥ

ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΑΛΛΑ…ΑΛΛΑ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ ΦΑΝΕΡΕΣ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ..ΔΕΝ ΑΝΗΣΥΧΩ ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΕ ΓΕΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΧΑΡΑ ΤΟΥΣ.ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΛΟΓΟΥΜΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΟΥΣ……!!!! ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ σ.ΑΛΑΒΑΝΟ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ……ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΛΟΓΙΖΩ ΣΑΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟΥ ΕΛΑΤΤΩΜΑ…..!! ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΔΩ ΚΑΤΩ ΤΙ ΑΚΟΥΜΕ….. ΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΑΒΑΝΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΟΥΣ…ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ..!!!!!

1 07 2010
ntalikas

Αγαπητή κυρία Μουρτζάνου,
έχω μιαν απορία : διαβάζοντας προσεκτικά το σχόλιό σας αντιλαμβάνομαι πως τελικά εσείς «εδώ κάτω» ακούτε για όλους.
Φαίνεται όμως πως επιδίδεστε σε μια προσπάθεια απολογίας για τρίτους, την οποία και βαρεθήκατε.
Σας κατανοώ.
Μήπως όμως (λέω μήπως) κάποια στιγμή ν’αρχίζατε (εσείς προσωπικά, αλλά και συλλογικά) ν’απολογείστε και για τα ΔΙΚΑ σας πεπραγμένα;
Γιατί, ξέρετε, όταν μετά τις εκλογές η συρρίκνωση θα είναι νομοτελειακά μεγαλύτερη, θα είναι πλέον αργά για mea culpa. Φυσικά δεν τρέφω καμιάν αυταπάτη, ότι ακόμα και τότε θα γίνουν αυτοκριτικές, αλλά το θεωρώ άκομψο (και στα όρια του ύποπτου) να βασίζετε την πολιτική σας γραμμή στην μόνη στείρα κριτική των άλλων.
Οι άλλοι αποφάσισαν να μη μετέχουν πια κάπου που δεν τους εκφράζει. Δικαίωμά τους και κριτής όλων ο λαός.
Και προσέξτε κάτι με όλο τον σεβασμό : όταν κάποιος σου ζητά ν’απολογηθείς για τρίτους, τις περισσότερες φορές είτε περιμένει να του χαιδέψεις τ’αυτιά είτε ν’ακούσει τις δικές σου θέσεις και προτάσεις. Ή και τα δύο.

3 07 2010
DIONYSOS

Sυναγωνιστή χρειαζόμαστε ξύρισμα, αδυνάτισμα και πολύ κουβέντα με το 95% του ελληνικού λαού Το ξύριαμα για φιλιά συμπαθείας………

7 07 2010
theatrodromou

Άντε ρε, αυτοαναφορικέ… 😉

9 07 2010
πρόταση 10 σημείων

Για να είμαστε συγκεκριμένοι: Από πλευράς των μελών της γραμματείας που συνοδοιπορούν στο μέτωπο, κατατέθηκε στη γραμματεία η πρόταση των 10 σημείων. Την ίδια ώρα οι φωνές που θέτουν ανοιχτά το ζήτημα της κοινής δράσης της αριστεράς απλώνουν, συγκεντρώνοντας ανθρώπους από όλο το φάσμα της αριστυεράς, συμπεριλαμβανομένων και συντρόφων του ΣΥΝ (εννοώ τη νεοσύστατη Πρωτοβουλία).
Τι θα σήμαινε για το ΣΥΡΙΖΑ η ανάληψη μιας τέτοιας πολιτικής πρωτοβουλίας; Για τον ΣΥΝ; Επισυνάπτω την πρόταση:
———————————————————–
Πρόταση δέκα σημείων προς την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΝΤ – Ε.Ε. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
Πρόταση δέκα σημείων προς την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

Στις σημερινές εντελώς έκτακτες συνθήκες η Αριστερά καλείται να αναλάβει άμεσα την ιστορική πρωτοβουλία και να πρωταγωνιστήσει στην συγκρότηση ενός ευρύτατου κοινωνικού και πολιτικού Μετώπου για την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την ανατροπή.

Μια τέτοια ευθύνη δεν δικαιολογεί καθυστερήσεις, ιδεολογικές και πολιτικές «καθαρότητες», άσκοπους ανταγωνισμούς, μικροκομματικές επιδιώξεις και συμφέροντα, έξω και πέρα απ΄ τις αγωνίες του εργαζόμενου λαού.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, η υπόθεση αυτή δεν αποτελεί μόνο το βασικό καθήκον της εποχής αλλά και σημαντική ευκαιρία να αποδείξουμε πρώτα απ’ όλα στον κόσμο που κατά καιρούς μας ψήφισε και πολύ περισσότερο μας πλησίασε γεμάτος ελπίδα και διάθεση για συμμετοχή, ότι εξακολουθεί να αξίζει αυτή η επιλογή. Για ακόμη μια φορά καλούμε στον δρόμο της συστράτευσης και της ενότητας στο έδαφος ενός ΣΥΡΙΖΑ που θα πρωταγωνιστήσει στην συγκρότηση ενός πλατιού, ριζοσπαστικού Μετώπου για την ανατροπή του μνημονίου και των μέτρων, για την υπεράσπιση των οικονομικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων εργαζομένων και συνταξιούχων, για την κοινωνική αλληλεγγύη και την εναλλακτική λύση.

Στο πλαίσιο αυτό, εμείς τα μέλη της Γραμματείας που συμμεριζόμαστε τον πολιτικό προβληματισμό του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής προτείνουμε τα ακόλουθα 10 σημεία στόχων και δράσεων που θα κάνουν καθαρή την σφοδρή αντίθεσή μας σε ΔΝΤ – ΕΕ – Κυβέρνηση, θα δίνουν πολιτικό περιεχόμενο στους αγώνες και θα ευνοούν τις προϋποθέσεις για μια ριζοσπαστική εναλλακτική λύση.

1. ΤΟ Ν/Σ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
Το νέο αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο στο οποίο θα ενταχθούν και οι ρυθμίσεις για τα εργασιακά αποτελεί την πιο επιθετική και άγρια πολιτική απέναντι στον κόσμο της εργασίας σε ολόκληρη την μεταπολεμική περίοδο. Η κυβέρνηση Γ Παπανδρέου υλοποιώντας τις εντολές ΔΝΤ και ΕΕ οδηγεί τους εργαζόμενους σε ολοκαύτωμα. Τα εργατικά δικαιώματα, ολόκληρο σχεδόν το εργατικό δίκαιο που χτίστηκε με θυσίες και αίμα σχεδόν έναν αιώνα τώρα, κυριολεκτικά διαγράφεται μέσα στις τρεις σελίδες αυτού του νομοθετικού εκτρώματος. Την ίδια ώρα πετσοκόβονται οι συντάξεις και γίνονται επίδομα φτώχειας για έναν ολόκληρο κόσμο που έχει εργαστεί σκληρά, που έχει ιδρώσει και δεν έχει κλέψει και που έχει πληρώσει για δεκαετίες.

Δεν θα περάσει. Δεν θα εφαρμοσθεί. Αγώνας χωρίς συμβιβασμό.

Ο κάθε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ φέρει ατομική ευθύνη. Η ψήφος του αν είναι ναι, θα γραφτεί με μαύρα γράμματα στην ιστορία του εργατικού κινήματος. Ειρηνική επίθεση με επιστολές, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, sms, στον καθένα χωριστά. Ειρηνική πολιορκία των γραφείων του καθένα χωριστά.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ανεύθυνος άρχων κατά το Σύνταγμα, φέρει την ιστορική ευθύνη που επιβάλλουν οι περιστάσεις. Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας παρέπεμψε το θέμα του χρέους σε δημοψήφισμα και το 93% του ισλανδικού λαού είπε «όχι».

2. ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ, ΑΜΕΣΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
Αυτό το χρέος δεν είναι του λαού! Ο λαός δεν οφείλει και δεν πρέπει να πληρώσει! Όλες οι απόψεις αριστερών οικονομολόγων (στάση πληρωμών, διαγραφή, επαναδιαπραγμάτευση με τους όρους του λαϊκού συμφέροντος και όχι των δανειστών κ.λ.π.) αξίζει να εξετασθούν. Χρειάζεται να τεθούν άμεσα σε αναλυτικό έλεγχο όλα τα δάνεια με πλήρη διαφάνεια ώστε να αποδειχθεί με ποια κριτήρια, όρους και σκοπούς έγιναν και αν νομιμοποιούνται με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας. Να τεθεί άμεσος στόχος η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους των δανείων αυτών και η ριζική αλλαγή των όρων αποπληρωμής του υπολοίπου.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση απαιτείται ταυτόχρονα συγκρότηση ενός ισχυρού δημόσιου πόλου παρέμβασης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, που θα προέλθει από επανεθνικοποίηση των Τραπεζών που ξεπουλήθηκαν και την επιβολή δημόσιου ελέγχου σε όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

3. ΑΡΝΗΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ
Η ΕΕ και τα όργανά της χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση προωθούν και επιβάλουν συστηματικά τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική και το αντιδημοκρατικό της μοντέλο – όπου τον ρόλο των εκλεγμένων αντιπρόσωπων του λαού τον παίζουν υπαλληλίσκοι των λόμπυ του μεγάλου κεφαλαίου, στο σύνολο των χωρών και δημιουργούν ένα ζοφερό περιβάλλον για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας που σήμερα βιώνει με τον πιο σκληρό, άδικο και μονόπλευρο τρόπο την κρίση.

Συντονισμός της δράσης της ευρωπαϊκής Αριστεράς με επίκεντρο την κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας κι όλου του πακέτου νέων ρυθμίσεων για την αυστηροποίηση και αναγκαστική επιβολή του. Μονομερής άρνηση εφαρμογής από την Ελλάδα του Συμφώνου Σταθερότητας, της συνθήκης της Λισαβόνας και του Μάαστριχτ.

4. ΤΟ ΕΥΡΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑΜΠΟΥ
Η συζήτηση για το ζήτημα της παραμονής ή όχι στην ζώνη του Ευρώ, ακόμη και στην ΕΕ δεν μπορεί να είναι ταμπού. Για την Αριστερά το θέμα δεν είναι οι όροι της κερδοφορίας του ελληνικού κεφαλαίου – με ευρώ ή με υποτιμημένη δραχμή! Το κεντρικό ζήτημα αφορά στους όρους της ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας – απ’ αυτή την σκοπιά είναι αδιάφορο εάν ο λαός θα δυστυχεί με ευρώ ή με δραχμή. Δεν μπορεί να δικαιωθεί ούτε η παραμονή με οιοδήποτε τίμημα ούτε η αποχώρηση χωρίς στρατηγική.

Το πρόβλημα δεν είναι των λαών των χωρών μελών αλλά της ίδιας της Ε.Ε. που οφείλει να αποδείξει ότι το ευρώ ευνοεί τον κόσμο της εργασίας και δεν τον αποδομεί. Σε αυτή τη φάση μια λαϊκή ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να θέσει, ακόμα ως διαπραγμάτευση, τους ελάχιστους όρους που θα κάνουν ανεκτή την παραμονή στη ζώνη του ευρώ.

5. ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
Το μνημόνιο είναι αποτέλεσμα συμφωνίας, συνεργασίας και έκφραση της κοινής στρατηγικής ΕΕ και ΔΝΤ και αφαιρεί τον έλεγχο από τα χέρια της εκλεγμένης κυβέρνησης και της Βουλής στην Ελλάδα. Αυτό επιδεινώνεται ακριβώς επειδή η ελληνική κυβέρνηση, και δι’ αυτής το εγχώριο οικονομικό κατεστημένο, συναίνεσε και συνδιαμόρφωσε αυτή την εξέλιξη! Το μνημόνιο ανοίγει διάπλατα ζητήματα δημοκρατίας. Ο διεθνισμός και ο «αντιιμπεριαλισμός» είναι ισχυρά και αναπόσπαστα στοιχεία της ίδιας σοσιαλιστικής στρατηγικής.

Η ελληνική κυβέρνηση, η οποία πήρε την ψήφο του ελληνικού λαού ψευδόμενη ασύστολα ως προς το πρόγραμμά της, εκχώρησε την εξουσία που της έδωσε ο λαός στον διεθνή έλεγχο της ΕΕ και του ΔΝΤ. Η μόνη αξιόπιστη στάση στα μάτια του λαού είναι η απαίτηση: να πέσει η κυβέρνηση μαζί με την πολιτική της!

Η Αριστερά αντιπαραθέτει το πρόγραμμά της και την εναλλακτική προοπτική μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφίας και μιας κυβέρνησης που θα εκφράζει χωρίς συμβιβασμούς τα συμφέροντα των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων μέσα από μια αποφασιστική ανατροπή των ταξικών, κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών.

6. ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΛΥΣΗ
Άμεση προβολή των 15 σημείων και του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Ανάδειξη των θεμάτων αιχμής, όπως η κατακόρυφη μείωση των στρατιωτικών δαπανών, η φορολογία του μεγάλου πλούτου, οι εθνικοποιήσεις τραπεζών και ΔΕΚΟ. Ενσωμάτωση, παράλληλα, των αναγκαίων στοιχείων από τις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων μηνών, ιδιαίτερα στο θέμα του χρέους και των δημόσιων οικονομικών.

Κατεύθυνση είναι η ρήξη με το οικονομικό μοντέλο και το πολιτικό σύστημα του νεοφιλελευθερισμού. Στόχος η ανασύνταξη της ελληνικής κοινωνίας και η οικοδόμηση μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας, που θα φέρνει στο προσκήνιο τις δυνάμεις μιας λαϊκής εξουσίας ικανής να παλέψει για έξοδο από την κρίση και να προσβλέπει ξεκάθαρα στην κοινωνική δικαιοσύνη, τις ελευθερίες, την σοσιαλιστική προοπτική. Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο κοινωνικής νομιμοποίησης, συμμετοχής και ελέγχου αποκτούν νόημα και ισχύ μέτρα όπως οι εθνικοποιήσεις των τραπεζών, των ΔΕΚΟ κ.λ.π.

7. ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ – ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ Η ΝΕΟΛΑΙΑ
Κάθε γενική απεργία μπορεί και πρέπει να γίνει ο επόμενος μεγάλος και ακόμη πιο σημαντικός σταθμός της παλλαϊκής αντίστασης μετά τη μεγαλειώδη πανελλαδική απεργία -σταθμό στις 5 Μάη. Ο λαός μπορεί και πρέπει να μετατρέψει τα προκλητικά νομοσχέδια της κυβέρνησης σε κουρελόχαρτο και να το στείλει στο σκουπιδοτενεκέ, μαζί με όλες τις Συμβάσεις και τα Μνημόνια της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Στο χώρο των εργαζόμενων είναι άμεση ανάγκη να οικοδομηθούν και να ενισχυθούν οι όροι της συνδικαλιστικής δράσης και αντίστασης με ανατροπή της ηττοπαθούς πολιτικής της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ στην πλειοψηφία των σωματείων και ομοσπονδιών, με συγκρότηση νέων σωματείων εκεί που δεν υπάρχουν, με αγωνιστική και ενωτική πίεση στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ που επιμένουν στον αδιέξοδο, μοναχικό δρόμο του κομματικού ελέγχου του εργατικού κινήματος.

Στρατηγικής σημασίας παράγοντας για ένα μεγάλο και ζωντανό κίνημα είναι η μαζική συμμετοχή της νέας γενιάς. Μετά τον Δεκέμβρη ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ αφήνει αδιάφορη τη νεολαία της οποίας τα πιο ευαίσθητα στοιχεία αναζητούν αλλού χώρο ελευθερίας και ριζοσπαστισμού με την μεγάλη πλειοψηφία της, παρά την πρωτοφανή επίθεση της κυβέρνησης, να επιλέγει τη μη συμμετοχή και την αποστασιοποίηση.

Για μας η νεολαία είναι η υπ’ αριθμόν ένα προτεραιότητα. Η γενιά του άρθρου 16 και του Δεκέμβρη μπορεί να δώσει δυναμισμό, πνοή, διάρκεια, ανθεκτικότητα, φαντασία στην οικοδόμηση ενός Μετώπου που θα αλλάξει τα πράγματα.

8. ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΑΝΤΟΥ – ΜΕΤΩΠΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ
Για την οργάνωση των αντιστάσεων και την κοινωνική αλληλεγγύη, οικοδόμηση κατ’ απόλυτη προτεραιότητα επιτροπών ενάντια στα μέτρα και το μνημόνιο, παντού, τώρα! Με τη συμμετοχή των πιο διαφορετικών δυνάμεων της αριστεράς. Φίλοι του ΠΑΣΟΚ που διαφοροποιούνται πλήρως από την κυβερνητική πολιτική, πολιτών από κάθε πολιτικό χώρο. Της νεολαίας, της κοινωνίας που ευαισθητοποιείται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για την πιο αποφασιστική και μαχητική απάντηση των εργαζομένων. Στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές και βέβαια στις πλατείες των γειτονιών, όπου ένας νέος λαϊκός θεσμός γεννιέται, οι λαϊκές συνελεύσεις των κατοίκων. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να είναι «πανταχού παρόντα» μέσα σε όλες τις λαϊκές δράσεις και πρωτοβουλίες, στηρίζοντας, αποκαλύπτοντας, παροτρύνοντας και δίνοντας με αυταπάρνηση το παράδειγμα της λαϊκής αντίστασης.

Το Μέτωπο θα οικοδομηθεί πρώτα από όλα από τα κάτω.

Σήμερα διαμορφώνονται οι όροι για την συγκρότηση μιας ευρύτατης κοινωνικής συμμαχίας εργαζόμενων, ανέργων, νεολαίας, αγροτών, επαγγελματοβιοτεχνών και αυτοαπασχολούμενων που συσπειρώνεται στην αντίθεση στο μνημόνιο και τα μέτρα καθώς και σε ζητήματα δημοκρατίας. Για πρώτη φορά μεσαία στρώματα, που απολάμβαναν ψιχία των προνομίων της άρχουσας καπιταλιστικής τάξης και τη στήριζαν, δέχονται βαρύτατες πιέσεις και μπορούμε να συμβάλλουμε να αλλάξουν στρατόπεδο.

Οι ανοιχτές επιτροπές αντίστασης παντού, στις γειτονιές, στους χώρους δουλιάς, στα στέκια της νεολαίας αποτελούν το κύτταρο ενός δημοκρατικού, αγωνιστικού δικτύου που θα δώσει υπόσταση στο Μέτωπο.

9. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ- ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
Οι αυτοδιοικητικές, και κυρίως οι περιφερειακές εκλογές πρέπει να πάρουν δημοψηφισματικό χαρακτήρα. Να εκφραστεί η αποδοκιμασία του λαού στην Κυβέρνηση. Όχι σε ΔΝΤ – Ε.Ε. – Κυβέρνηση. ΝΑΙ σε ΜΕΤΩΠΟ για Λαϊκή Λύση. Ιδιαίτερη σημασία έχει λόγω μεγέθους και βαρύτητας η περιφέρεια Αττικής. Θα είναι λάθος ο ΣΥΡΙΖΑ να επιδιώξει μια κομματική καταγραφή ως τμήμα ενός απαξιωμένου πολιτικού συστήματος. Αυτό που χρειάζεται είναι να λειτουργήσει ως καταλύτης μιας ευρύτατης, ελεύθερης, μετωπικής συμπαράταξης «έξω και ενάντια στο σύστημα» που μπορεί να συγκεντρώσει ισχυρότατες δυνάμεις, χωρίς να διστάζει να θέσει τον δυσκολότατο, αλλά όχι ανέφικτο, στο σημερινό σκηνικό, στόχο, της νίκης.

Συγκρότηση μετωπικών κινήσεων και συσπειρώσεων παντού, ιδιαίτερα στις περιφέρειες, πάνω στο σαφές πλαίσιο απόρριψης του Μνημονίου, των μέτρων και της απαλλαγής από την κυβέρνηση Παπανδρέου!

10. ΑΝΑΣΥΝΤΑΓΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα το κεντρικό ζήτημα είναι να παίξει τον ουσιαστικό και καταλυτικό ρόλο ενός πολιτικού υποκειμένου της Αριστεράς, σ’ ένα πλατύ Μέτωπο που θα μπορεί να χωράει κόσμο από κάθε πολιτική διαδρομή και ταυτότητα, που θα συσπειρώνεται στον στόχο της ακύρωσης του Μνημονίου και των μέτρων και θα δημιουργεί προϋποθέσεις για την αλλαγή των συσχετισμών σε όλα τα επίπεδα, για μια νέα πλειοψηφία. Ο στόχος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ για το Μέτωπο.

Αυτό απαιτεί ταχύτατη και σε βάθος ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, που θα μπορέσει να φέρει την ελπίδα, την έμπνευση και την δυνατότητα στράτευσης και συμμετοχής στα μέλη και τους φίλους μας:
• Συνδυασμός κάθε πολιτικής δράσης με καμπάνια εγγραφής μελών στον ΣΥΡΙΖΑ.

• Διοργάνωση της 4ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης τον Σεπτέμβριο με θέματα την πολιτική γραμμή για την οικοδόμηση Μετώπου, την γραμμή «περιφερειακές εκλογές = δημοψήφισμα», την άμεση υλοποίηση των αποφάσεων προηγούμενων Π.Σ., την εκλογή Γραμματείας από την Π.Σ με την πρόβλεψη ειδικών ρυθμίσεων για την παρουσία των συνιστωσών, την δημοκρατική επιλογή από την ίδια την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του σχεδίου πολιτικής δράσης του ΣΥΡΙΖΑ.

• Κατάργηση της μονοπρόσωπης κεντρικής εκφώνησης (πρόεδρος της ΚΟ) και θέσπιση συλλογικής ηγεσίας.

• Άμεση έναρξη επαφών σε κεντρικό, αλλά και σε τοπικό, επίπεδο, με την εξωκοινοβουλευτική αριστερά, στοιχεία από τον χώρο του ΚΚΕ, διαφωνούντες του ΠΑΣΟΚ, κοινωνικές συσσωματώσεις, ανθρώπους της Τέχνης και των γραμμάτων για την προώθηση της στρατηγικής του Μετώπου.

Αθήνα, 22 Ιουνίου 2010
Τα μέλη της Γραμματείας
Νίκος Γαλάνης
Γιάννης Θεωνάς
Αντώνης Νταβανέλος
Γιώργος Σαπουνάς
Δήμος Τσακνιάς

—————————————————–

12 07 2010
Για την πρόταση 10 σημείων

Επειδή (καλόπιστα) υποθέτω ότι το προηγούμενο σχόλιό μου κόπηκε εξαιτίας του άκομψου μεγέθους του (συγνώμη γι’ αυτό) επανέρχομαι ρωτώντας:
Η πρόταση των 10 σημείων όπως κατατέθηκε στη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ:
http://syriza-argolidas.pblogs.gr/2010/06/ohi-sto-dnt-ee-ohi-sthn-kybernhsh-metwpo-gia-mia-nea-koinwnikh-p.html
Προτείνει ένα συγκεκριμένο σχέδιο για το ξεπέρασμα της κρίσης του ΣΥΡΙΖΑ και την ενίσχυση των αγώνων.
Επειδή, επίσης, υποθέτω (εξίσου καλόπιστα) ότι κάθε πρόταση κρίνεται από το περιεχόμενό της και όχι από το ποιος την εκφέρει, ρωτώ: Ποια είναι η γνώμη σου γι’ αυτή; Ποιες διαφωνίες υπάρχουν και γιατί δεν αποφασίζεται από τη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ;

9 08 2010
Neobolshevik90

Η αποχώρηση της «Πτέρυγας» έδωσε μια μεγάλη -και μάλλον την ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ- ευκαιρία-δυνατότητα στο ΣΥΝ να ριζοσπαστικοποιηθεί, να αφουγκραστεί τις μάζες και να δράσει αποτελεσματικά σε αυτές.
Εντούτοις, ο ΣΥΝ έδειξε πως δεν είναι ΤΙΠΟΤΑ παραπάνω απο ένα ΠΛΑΔΑΡΟ ΝΑΝΟ.
Πρόκειται για ένα αδιόρθωτο Κεντριστικό κόμμα, στο πλαίσιο του οποίου συμβιβάζονταν ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ απόψεις όχι απλά διαφορετικές, αλλά ΣΥΧΝΟΤΑΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ! Έτσι ήταν διαχρονικά και έτσι παραμένει, δυστυχώς!
Η έντονη γραφειοκρατικοποίηση, η λογική της ζύμωσης «μεταξύ μας», η λογική της συνεργασίας παραγόντων από τα πάνω χωρίς να έχει προηγηθεί παρέμβαση στα κάτω (π.χ. πρόταση της ηγεσίας Τσίπρα στην κ.Σακοράφα που τον ξετίναξε λέγοντας πως με τις ταμπέλες και χωρίς δουλειά στις εργαζόμενες μάζες δεν υπάρχει σοβαρή συνεργασία), η λογική του καπελώματος μικροκινημάτων που αφήνουν αδιάφορο τον Εργαζόμενο Λαό, η απολυτοποίηση απολίτικων και αδιάφορων για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων αιτημάτων (gay pride κλπ) , η νεοχίππικη -με το συμπάθειο- νοοτροπία αφηνει παγερά αδιάφορο τον Εργαζόμενο Λαό που αντιμετωπίζει καθημερινά πραγματικά προβλήματα επιβίωσης.
Η μάχη των μηχανισμών-τάσεων, η μεταρρυθμιστικη λαγνεία αποτελούν τη μόνιμη τροχοπέδη που φρενάρει συνεχώς το ΣΥΡΙΖΑ που βέβαια αντιμετωπίζει προβλήματα όμοια με τη βασική συνιστώσα του- το ΣΥΝ- ο οποίος τον τροφοδοτεί συνεχώς με τα δικά του παραπανίσια προβλήματα!
Και θα γίνει τι;
Συνεργασία με τη «Δημοκρατική Αριστερά»; Δηλαδή έφυγαν από το ΣΥΝ για να συνεργαστείτε μαζί τους; Αυτό ξεφευγει από τα όρια του κεντρισμού, από τα όρια της συνεργασιολαγνείας, από τα όρια του παραγοντισμού και φτάνει στα όρια της ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑΣ -πάλι με το συμπάθειο!
Συνεργασία παραγοντίστικη με τους Δημαρά-Οικονόμου που μόνο δήλωση μετάνοιας δεν υπέγραψαν στη νεοδοσιλογική αστική πασοκική κυβέρνηση;
Η κ.Σακοράφα πολύ σωστά αρνήθηκε μια παραγοντίστικη συνεργασία με το ΣΥΝ, ξετινάζοντας την ηγεσία Τσίπρα.
Θα προτείνει ο ΣΥΝ τι;
Αναδιαπραγμάτευση του χρέους; Λες και τα χρέη στον καπιταλισμό δεν ανακυκλώνονται! Σιγά τα αυγά!
Εδώ ο ίδιος ο Λαός δεν αναγνωρίζει το χρέος ως δικό του ΓΙΑΤΙ ΟΝΤΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!
Το χρέος πρέπει να βαρύνει τον αστικό συρφετό, τη μπουρζουάδικη κηφηνοκρατία!
Και τι θα κάνετε; Θα ζυμώνεστε μεταξύ σας ενώ ο Λαός θα δεινοπαθεί;
Θα αναμορφωθείτε μένοντας πίσω τη στιγμή που ο Εργαζόμενος Λαός ριζοσπαστικοποιείται;
Θα μένετε στη φραξιονιστική πάλη πλατφορμών ενώ η ταξική πάλη θα γίνεται όλο και πιο οξυμένη και άγρια έξω στην κοινωνία;
Θα ικετεύετε για νέες αποχωρήσεις από ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να τροφοδοτείεστε από νέους Κοψίδηδες;
Θα συνεχίσετε να γράφετε στα παλιά σας τα παπούτσια τις συνιστώσες, τις αποφάσεις τη Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ κλπ;
Θα συνεχίσετε να μην εκφράζετε ούτε στο ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ τη λαϊκότητα των εργαζόμενων;
Πρακτικά μέτρα κύριοι:
Οι εργαζόμενοι θα ξεκινήσουν να καταλαμβάνουν τις χρεοκοπημένες επιχειρίσεις που εργάζονται για να τις σώσουν από τη χρεοκοπία, θα τις σώζουν με αυτοδιαχείριση, θα Απελευθερώνονται και εσείς θα σφυρίζετε αδιάφορα!
Ξυπνήστε και γρηγορείτε επιτέλους!
Υ.Γ.1: Ελπίζω τώρα που έφυγε η «Πτέρυγα» να διακόψετε τις συνεργασίες σας με το ΠΑΣΟΚ στην Τ.Α. και με ΠΑΣΚΕ ή ΔΑΚΕ σε σωματεία και Εργατικά Κέντρα. Γιατί πάντα την «Πτερυγα» προβάλατε ως υπεύθυνη για αυτές τις συνεργασίες.
Υ.Γ.2:Ελπίζω να μην κοπεί ή να μη λογοκριθεί το σχολιό μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: