Απαντάμε στην κρίση;

28 04 2010

Το παρακάτω κείμενο βασίστηκε σε συζητήσεις που κάναμε με συντρόφους και συντρόφισσες το προηγούμενο διάστημα κυρίως στην Αθήνα και στα Χανιά. Δεν το ανεβάζω λοιπόν ως ένα προσωπικό μου κείμενο ή άρθρο, αν και έχει και πολλά προσωπικά στοιχεία, αλλά ως συμβολή σε μια συζήτηση που δυστυχώς δεν έχει ανοίξει ακόμα οργανωμένα. Μακάρι να αποτελέσει την αφορμή. Την συζήτηση αυτή την κάνουμε εδώ και καιρό με συντρόφους και καλούς φίλους όπως ο Αντρέας Καρίτζης και ο Αλέξανδρος Μπίστης. Το κείμενο αυτό όμως δεν θα υπήρχε αν δεν είχαμε κουβεντιάσει αρκετά για αυτό το θέμα με τα παιδιά από το Στέκι Μεταναστών στα Χανιά όπως ο Μάνθος Μαλεκάκης που με την επιμονή του φτάσαμε ως εδώ, ο Σπύρος Λαπατσιώρας, η Μαρία Ζαγγανά και ο Δήμος που δεν θυμάμαι το επώνυμό του. Στην κουβέντα βοήθησε καθοριστικά και η σύντροφός μου Χρυσαυγή Δασκάλα ειδίκα με ένα τελευταίο της σημείωμα.Ειδικά το κομμάτι που αφορά τις γειτονιές έχει βασιστεί σε συζητήσεις που έχουμε κάνει στην δημοτική κίνηση της Αθήνας «Ανοιχτή Πόλη» αλλά και με φίλους από την δημοτική κίνηση «Απόδραση» Αγίων Αναργύρων.


21 Απριλίου. Η επέτειος. Η Ελλάδα στο γύψο.

Ένα στραβοπάτημα σε μια κακοτεχνία του δρόμου το ίδιο βράδυ.

22 Απριλίου. Διάγνωση: βαρύ διάστρεμμα και πιθανή ρήξη έξω πλάγιου συνδέσμου. Αποτέλεσμα: Γυψονάρθηκας για μια βδομάδα χωρίς να το πατάω, μαγνητική για να δούμε την ρήξη, πλήρης γύψος την επόμενη βδομάδα και βλέπουμε. Οι πλάκες που σου κάνει η τύχη ώρες ώρες δεν παίζονται. Το χτύπημα είναι τόσο βαρύ γιατί πρίν καμιά δεκαριά χρόνια είχα το ίδιο χτύπημα στο ίδιο σημείο. Το ημερολόγιο τότε έγραφε 17 Νοέμβρη. Μετά λέμε πως έχει τελειώσει η μεταπολίτευση και  εγώ ακόμα παλεύω στο αντιδικτατορικό κίνημα…και τις λακούβες του.

23 Απριλίου. Δηλώσεις του Πρωθυπουργού από το Καστελόριζο.

Ένας φίλος μου ‘στειλε λοιπόν το όλο υπονοούμενα μύνημα:

Η Ελλάδα στο ΔΝΤ. Η Αριστερά στο γύψο; Περαστικά

Κάπως έτσι, ενώ θα ‘πρεπε να ‘μαι σε συζητήσεις για το τι κάνουμε, να προτείνω πρωτοβουλίες, να μετέχω σε κινητοποιήσεις, να φωνάζω όλοι και όλες στο δρόμο, βρέθηκα ξαφνικά στον καναπέ μου με το ζόρι, με το λάπτοπ απέναντι και το δεξί μου πόδι ψηλά.

Αυτή η αναγκαστική παύση μου έδωσε όμως και μια ευκαιρία. Βλέπω πολύ περισσότερο τηλεόραση. Έβλεπα δηλαδή γιατί μπούχτισα πια. Μιλάω πολύ με αγαπημένους ανθρώπους που περνάνε από το σπίτι να με δουν. Καταφέρνω ίσως να παρατηρήσω την κατάσταση από λίγο πιο μακριά. Χωρίς την καθημερινή ένταση, με μια μεγαλύτερη ίσως νηφαλιότητα.

Ο κόσμος μας είναι πιο απογοητευμένος από ότι πίστευα. Η αμηχανία μας πιο εμφανής. Ο υποκειμενισμός μας τερατώδης και η γραμμή απογειώνεται μέσα στην ασφάλεια του ξύλινου λόγου, αφήνοντας την κοινωνία στον φόβο, στα καθημερινά της αδιέξοδα.

Οι εκπρόσωποι μας μοιάζουν συχνά να διαβάζουν αποσπάσματα της αποκάλυψης πολλές φορές και με το αυτάρεσκο ύφος του στυλ «σας τα λέγαμε εμείς» και ολοκληρώνουν με μια επωδό περι λαϊκής κινητοποίησης, εξέγερσης ξεσηκωμού. Ο Πρετεντέρης συμφωνεί με ότι κι αν του πούμε και επαναφέρει το αρχέγονο ερώτημα. Εσείς τι θα κάνατε αν ήσασταν στην κυβέρνηση; Εσείς που θα βρίσκατε τα λεφτά; Τα λεφτά επείγουν. Πως θα δανειστεί η χώρα τον Μάιο; Πως θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις;

Οι απαντήσεις μας ποικίλουν, καμιά όμως δεν φαντάζει πειστική. Στάση πληρωμών, αναδιάρθρωση του χρέους, χρεωκοπία, μακροχρόνιο αναπτυξιακό πρόγραμμα, φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, μείωση των εξοπλισμών, κοινωνική δικαιοσύνη μπλα, μπλα, μπλα και πολλά άλλα πέφτουν στο κενό. Άρα η αριστερά είναι ανίκανη να απαντήσει και το ΠΑΣΟΚ δικαιώνεται ως η υπεύθυνη δύναμη που δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο. Τα λέει και ο ΓΑΠ. Η ΝΔ φταίει που φτάσαμε ως εδώ. Συνυπογράφει τα αιτήματα των διαδηλωτών και προσθέτει κι άλλα. Προσπαθεί να μας πείσει πως δίνει εθνικό αγώνα για να αποτινάξει τον ζυγό της επιτήρησης.

Μπορούμε να αναθέσουμε την απάντηση στην κρίση στην δεινότητα τον εκπροσώπων μας στα κανάλια που ούτως ή άλλως δεν λένε και τα ίδια; Γρήγορα εξ άλλου θα ‘ρθει η ερώτηση ναι αλλά ο Αλαβάνος είπε πως ο Πρωθυπουργός πρέπει να πάει στον Άρη, ναι αλλά ο Κουβέλης είπε πως διαφωνεί για το δημοψήφισμα, ναι αλλά ο Λαφαζάνης είπε πως πρέπει να κάνουμε στάση πληρωμών, συμφωνείτε; Εκεί αρχίζουμε τα περί δημοκρατίας και περί της δυνατότητας ο καθένας να λέει ότι θέλει οπότε η εικόνα συμπληρώνεται με το κομματικό χάος και ψάξε να βρεις ποιος έχει μείνει να σε ακούει.

Η εκπομπή μας καληνυχτίζει, αλλάζουμε κανάλι ή πέφτουμε για ύπνο και η γενική εικόνα είναι πως η Αριστερά είναι μια ανεύθυνη δύναμη που δεν έχει απαντήσεις, που κάνει εξαλλοσύνες (sik) όταν κλείνει τα λιμάνια ή κάνει ακτιβισμούς, που εδώ ο κόσμος χάνεται και αυτοί μαλώνουν μεταξύ τους,  που στην καλύτερη περίπτωση λέει σωστά πράγματα γενικά αλλά αυτό δεν φτάνει και στην χειρότερη λέει αυτά που λέει πάντα κάνει ανούσια πράγματα και άρα δεν μας είναι χρήσιμη σε τίποτα. Πολύ πολύ να μας πει καμιά καλή οικονομική ανάλυση.

Επανέρχεται λοιπόν το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε με ένα σοβαρό τρόπο χθες. Ποιος είναι αυτός ο άλλος τρόπος να κάνεις πολιτική; Πως συγκροτείς αντιστάσεις; Πως αλλάζεις τους συσχετισμούς; Πως σπας την μονότονη παντοκρατορία της γραμμής της κυβέρνησης στα κανάλια; Πως αποδεικνύεις την αξιοπιστία σου και την χρησιμότητά σου; Πως παρεμβαίνεις στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο και τι εκπροσωπείς;

Επειδή προφανώς δεν υπάρχει μία απάντηση σε ερωτήματα όπως τα παραπάνω και ακόμα περισσότερο επειδή θεωρώ πως αυτά είναι αντικείμενο μιας συλλογικής συζήτησης που μόνο αυτή μπορεί να δώσει απαντήσεις έστω και με όρους πειράματος, θα υπεκφύγω μέσω του παραδείγματός. Η σκέψη μου είναι να ανοίξουμε την συζήτηση όχι για το τι απαντάει η Αριστερά στον Πρετεντέρη αλλά για το πως παρεμβαίνει η Αριστερά μέσα στην κοινωνία, πως επανακτά δεσμούς, πως συγκροτεί την απάντηση της μέσα από την παρέμβασή της αφήνοντας τον ρόλο του εκφωνητή, αφηγητή, σχολιαστή και προσπαθώντας να αποτελέσει τον κρίσιμο καταλύτη στην κοινωνική κίνηση, την χρήσιμη δύναμη υπέρ του κόσμου που καταστατικά μεροληπτεί. Δηλαδή να δοκιμάσει πως οι αξίες, οι ιδέες και το πρόγραμμά της γίνονται χρήσιμες, πως το όραμα γεννιέται πατώντας στέρεα στη γη. Ισχυρίζομαι δε πως μετά θα χουμε να πουμε πολλά στον Πρετεντέρη που δεν θα θέλει καν να τ’ ακούσει, αλλά που πάρα πολυ κόσμος θα έχει ήδη ζήσει.

Γενικό πλαίσιο – το αυτονόητο

Αυτά που λέει το κόμμα και ο ΣΥΡΙΖΑ με όσο το δυνατόν πιο απλό και κατανοητό λόγο χωρίς να αφήνει κανένα να μας κατηγορεί ότι δεν έχουμε προτάσεις, ρίχνοντας το βάρος σε αυτούς που δημιούργησαν την κρίση, προσπαθώντας να πείσει ότι πρέπει να τους σταματήσουμε με κάθε τρόπο, βγάζοντας όλη την σύγκρουση με ΔΝΤ και ΕΕ, αλλά πάνω από όλα αναγορεύοντας σε βασικό αντίπαλο ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και όσους κερδίζουν στην χώρα.

Δημιουργούμε κλίμα Αντί – Στάσης υπο τον γενικό τίτλο: Με αλληλεγγύη απαντάμε στην κρίση.

Μετά πολύ πιο εύκολα μεταφέρουμε στο κεντρικό επίπεδο την δουλειά που κάνουμε όλοι και όλες μαζί (δηλαδή από προέδρους και βουλευτές μεχρι μέλη, φίλους και όποιον άλλο θέλει) μέσα στην κοινωνία.

Το σχέδιο της εκστρατείας μας μπορεί να είναι κάπως έτσι:

Απλωνόμαστε σε χώρους δουλειάς και γειτονιές και κάνουμε πράξεις-δράσεις υποδομής, αλληλεγγύης, ανταλλαγής με τον πολιτισμό μέσο και στόχο.

Κανένας μόνος του στην κρίση – Τώρα είναι η ώρα

Αλληλεγγύη στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές

Οχυρωματικά έργα στις γειτονιές και τους χώρους εργασίας σημαίνει:

Επανοικειοποίηση του χώρου και του χρόνου

Επανάκτηση του συλλογικού

Οδοφράγματα με μουσικές και χρώματα σημαίνει:

Η τέχνη και οι τεχνικές είναι εφικτό να αντισταθούν στην υπηρεσία του ανέφικτου

ή

Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας, έχουμε τις δικές μας μουσικές, τα δικά μας χρώματα, τα δικά μας εργαλεία

Ανοιχτές επιτροπές παντού ενάντια στα μέτρα, στην κυβέρνηση,σ το ΔΝΤ, στο Πρόγραμμα,  στο Σύμφωνο και ότι άλλο περι Σταθερότητας ξέρουμε, σ την πολιτική της ΕΕ, στον νεοφιλελευθερισμό, στον καπιταλισμό, στον ιμπεριαλισμό και κυρίως απέναντι σε όσους κερδίζουν από εμάς, δηλαδή στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, που λέγαμε παλιά, αλλά και σε όποιον κερατά φταίει για το μέλλον που μας ετοιμάζουν!

(Το παραπάνω δεν είναι απολίτικο απλά έχει λίγες δόσεις οργής παραπάνω)

Ομάδες δικηγόρων – συνδικαλιστών σε κάθε πόλη και κεντρικά για καταγγελίες μαζί με Ομάδες παρέμβασης στον εργοδότη και στην επιχείρηση. Δεν επιτρέπουμε καμία απόλυση – δεν επιτρέπουμε μείωση μισθών – αλλαγή στάτους εργαζομένων. Βοηθάμε τους εργαζόμενους να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις- απεργίες – καταλήψεις. Δημιουργούμε απεργιακά ταμεία και μέσω πολιτιστικών εκδηλώσεων τους στηρίζουμε οικονομικά. Ανοίγουμε το θέμα στην τοπική κοινωνία και διεκδικούμε την στήριξή τους.

Ομάδα επικοινωνίας και σχεδιασμού δράσεων σε κάθε πόλη και κεντρικά για την στήριξη και προβολή των κινητοποιήσεων μέσω ίντερνετ, με έξυπνα δελτία τύπου και πιο έξυπνες δράσεις. Σπάμε τον επικοινωνιακό αποκλεισμό. Στηρίζουμε κάθε τι που κινείται.

Ομάδα πολιτισμού με στόχο την στήριξη από διανοούμενους – καλλιτέχνες μέσω κειμένου υπογραφών, συνεντεύξεων – παρεμβάσεων αλλά και με την συμμετοχή τους στην διοργάνωση εκδηλώσεων με θέμα την κρίση. Προβολές, θεατρικά, καραγκιόζης, θέατρο δρόμου, συναυλίες, εκθέσεις κλπ

Ομάδα για την αλληλεγγύη στις γειτονιές με στόχο την στήριξη στο επίπεδο της καμπάνιας αλλά και δράσεων αλληλεγγύης των επιτροπών ενάντια στα μέτρα. Η ομάδα συνεργάζεται με τις υπόλοιπες και προωθεί θέματα και ιδέες στις γειτονιές σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας προσφέροντας και την αναγκαία υποδομή.

Σε αυτή την προσπάθεια αξιοποιούμε στέκια – κοινωνικούς χώρους ή φτιάχνουμε καινούργιους μικρούς αυτοοργανωμένους χώρους αντίστασης και αλληλεγγύης, χώρους ελευθερίας, χώρους εκτός κρίσης 😉

Πρώτες ιδέες ανταλλαγής, μηδενίζοντας την υπεραξία, αξιοποιώντας την γνώση, δημιουργώντας εμπειρία αλληλεγγύης

  • Μαθήματα για/με το παιχνίδι της μάθησης. Ότι ξέρουμε το μοιραζόμαστε ότι μας ενδιαφέρει το μαθαίνουμε. Ξένες γλώσσες, βοήθεια σε μαθήματα σχολείου, μουσική, ζωγραφική, υπολογιστές, μαθήματα σε και από μετανάστες κλπ
  • Σπορ και θέαμα… Πρωτότυπες δράσεις ενίσχυσης του μαζικού αθλητισμού στις πλατείες και τους δημόσιους- ελεύθερους  χώρους της πόλης χωρίς διαγωνιστικό επίπεδο ανοιχτό για όλους και όλες (και για όλες τις ηλικίες)
  • Ανταλλάσσουμε ρούχα, παιχνίδια και όχι μόνο – Χρησιμοποιούμε αυτά που μας χρειάζονται ανταλλάσσουμε τα υπόλοιπα – δηλαδή μεγάλα ανταλλακτικά-χαριστικά παζάρια -Δεν πετάμε αυτά που είναι χρήσιμα για άλλους
  • Κερδίζουμε – μοιραζόμαστε χρόνο κάνουμε τις δουλειές μας συλλογικά και περνάμε καλύτερα…
  • Τα παιδιά μας μπορεί να τα κρατήσει ο γείτονας όπως και εμείς τα δικά του. Εξ άλλου τα παιδιά είναι ευτυχία!
  • Δεν ταξιδεύουμε μόνοι – η βενζίνη ακριβαίνει και όλο και κάποιος θα πηγαίνει προς τα κει…Φτιάχνουμε ένα πανελλαδικό site όπου ο καθένας δηλώνει αφετηρία και προορισμό και μοιραζόμαστε τα έξοδα της διαδρομής. Φυσικά υπάρχει και αξιολόγηση από τους χρήστες και μπορείς να γίνεις μέλος μετά από πρόσκληση. Ακόμα στο ίδιο site με τον ίδιο τρόπο φτιάχνουμε ένα δίκτυο ανθρώπων που προσφέρουν φιλοξενία σε όλη την Ελλάδα, ίσως με ένα πολυ μικρό λειτουργικό αντίτιμο.
  • Συλλογικά γεύματα – κυριακάτικα γλέντια  Όλη η γειτονιά μετέχει στην γιορτή. Λίγο φαΐ ο καθένας, λίγο μουσικούλα/ Συλλογικά ψώνια από τα μαγαζιά της γειτονιάς. Φωτοτυπίες από το φωτοτυπάδικο – βιβλιοπωλείο της γειτονιάς και είμαστε έτοιμοι. Μην ξεχνάτε: Η φτώχεια θέλει καλοπέραση!
  • Μια μεγάλη βάση δεδομένων ανοιχτή σε όλους – φορτώνουμε σε έναν υπολογιστή όλη την μουσική, τις ταινίες, τα παιχνίδια μας και ότι άλλο θέλουμε σε ηλεκτρονική μορφή…ή καλύτερα σε ένα σέρβερ – βάλτε κι άλλους στο παιχνίδι. Δεν μπορούμε να φτιάξουμε ένα δικό μας gamato σε ένδειξη αλληλεγγύης αλλά και γιατί έχουμε στερέψει…
  • Κοινά δίκτυα παραγωγών – καταναλωτών, να ανακαλύψουμε ξανά την συνεργασία, τον συνεταιρισμό με τους δικούς μας όρους – το κέρδος δεν είναι το κριτήριο
  • Μικρές συνεταιριστικές ή συνεργατικές επιχειρήσεις μπορούν να μας δώσουν λύσεις. Καλύτερα δεν είναι από το να κλείσουμε αυτήν που έχουμε;
  • Οι δημόσιοι και ελεύθεροι χώροι μπορούν να ξαναγίνουν οι χώροι μας μέσα από τις καλλιτεχνικές και όχι μόνο παρεμβάσεις μας

Η φιλανθρωπία δεν μας ταιριάζει – Δεν συλλυπούμαι, δεν παρηγορούμε

Μοιραζόμαστε, γευόμαστε το αύριο και το δοκιμάζουμε σήμερα βασισμένοι στην εμπειρία του χθες

Όλοι και όλες στους δρόμους, στις πλατείες, στις γειτονιές

Να γευτούμε και να τραφούμε απ’ την αντίσταση

Για να κυριαρχήσει η δημιουργία για να ξεμπερδέψουμε απ την καταστροφή και την λαγνεία της

Δεν περιμένουμε. Έχουμε ήδη αργήσει. Ξεκινάμε;

Advertisements




Τώρα που σώσαμε τη Γη, μπορούμε να συνεχίσουμε να την καταστρέφουμε;

29 03 2009

Έπαθα την πλάκα μου με την ώρα της Γης. Τσαντίστηκα τόσο με όλες αυτές τις ευαίσθητες χορηγίες και το όλο πρότζεκτ τύπου ΜΚΟ για τούτη τη γη, τούτη δα την σπιθαμή Γης. Τόσα γκρουπ στο φέισμπουκ, τόσα ποστ, τόσα δημοσιεύματα… Έλεος!

Βρέθηκα σήμερα το βράδυ σε ένα γνωστό ρακο-καπηλειό των Εξαρχείων, κατά τις 9, το οποίο όταν έφτασα είχε κλειστά τα φώτα, αλλά ανοιχτό το κλιματιστικό και η κουζίνα δούλευε φουλ. Τα κεριά απλά πρόσθεταν ένα ρομαντισμό ασυνήθιστο στην συνηθισμένη βουή του λαού…

Το WWF φυσικά έκανε την δουλειά του. Όχι εργαλειακά αλλά ως όφειλε. Θα έβγαλε φαντάζομαι και φωτογραφία. Είμαι ο τελευταίος που θα το κατηγορήσω. Εμείς όμως χάσαμε ή κερδίσαμε;

Δεν αντέχω να βλέπω την  Αυγή και τον Κακλαμάνη να στηρίζουν το ίδιο πρότζεκτ.

Έκανα ένα googlισμα και βρήκα τόσα λινκ…

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14,

και φυσικά ο Δήμαρχός μας, η Ελευθεροτυπία μας, το tvxs και η Αυγούλα μας, το στήριξαν απλόχερα!!!

Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεται αλλά εγώ λέω ΚΡΙΜΑ!

Πονάω, κρύβομαι, ντρέπομαι για όλους μας!

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.

Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις,
τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές

το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες -μα ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων

κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.

Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια

αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται
την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα

αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου

έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς

εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη κάτω απ΄ τις οβίδες.

Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

μπορεί να χρειαστεί ν’ αφήσεις τη μάνα σου,
την αγαπημένη ή το παιδί σου.

Δε θα διστάσεις.

Θ’ απαρνηθείς την λάμπα σου και το ψωμί σου

θ’ απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι

για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.

Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις και ούτε θα φοβηθείς.

Το ξέρω, είναι όμορφο ν’ ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ,
να κοιτάς εν’ άστρο, να ονειρεύεσαι

είναι όμορφο σκυμμένος πάνω απ΄ το κόκκινο στόμα
της αγάπης σου

να την ακούς να λέει τα όνειρα της για το μέλλον.

Μα εσύ πρέπει να τ’ αποχαιρετήσεις όλ’ αυτά και να ξεκινήσεις γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου,
για όλα τ’ άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι
ή και περισσότερα χρόνια

μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη,
τη μάνα σου και τον κόσμο.

Εσύ και μες απ’ το τετραγωνικό μέτρο του κελιού σου

θα συνεχίζεις το δρόμο σου πάνω στη γη.

Κι όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα θα χτυπάς τον τοίχο του κελιού σου με το δάχτυλο απ’ τ’ άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία. Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου
και ν’ ασπρίζουν τα μαλλιά σου

δε θα γερνάς.

Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος

αφού όλο και νέοι αγώνες θ’ αρχίζουμε στον κόσμο

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.

Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο
τρυφερό γράμμα στη μάνα σου

θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία,
τ’ αρχικά του ονόματός σου και μια λέξη: Ειρήνη

σα να γραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.

Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια σα να στεκόσουνα μπροστά σ’ ολάκερο το μέλλον.

Να μπορείς, απάνω απ’ την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν’ ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων
που τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Τάσος Λειβαδίτης

Υπάρχουμε όμως και δεν θα χαριστούμε έτσι εύκολα.

Ή αγαπάμε την ζωή ή όχι.

Τι να μας πει και ο Αλαφούζος ψάχνοντας την παρουσιάστρια πίσω από τις δενδροφυτεύσεις;

Θα πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας;

Εμείς οι μύστες των φίλων της ελιάς.

Πιστεύω πως υπήρξαμε και εμείς σήμερα,

που είχαμε ανοιχτά τα φώτα και τα μάτια μας ταυτόχρονα…

στα στενά φρουρούς τους ζέφυρους θα βάλω,

στην Κοζάνη και την Πτολεμαΐδα,

στην Αγορά της Κυψέλης,

στον Ελαιώνα,

στο πάρκινγκ που έγινε πάρκο ,

στον Σπόρο μας,

στις κεραίες,

στα ποδήλατα,

στο Παναττικό μας,

στην γειτονιά μας

και στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων που αύριο θα ξαναγίνει λίγο πάρκο…

color-cebbcebfcf82-border

(Το Γ στο Γης δεν το βάζω τυχαία κεφαλαίο. Έτσι το βλέπω και εγώ όπως νομίζω πως το έβλεπε το 1854… Επιστολή Ινδιάνου αρχηγού προς τα γεράκια της Ουάσινγκτον!)

Φαντάζεστε τους Ινδιάνους Σηάτλ να γιόρταζαν την ώρα της δροσιάς, του βουβαλιού, της μητέρας, της αδερφής των προγόνων και των παιδιών τους μαζί με το wwf και την ώρα της ΓΗΣ;

Πιο άλλο είναι το μέτρο του πόσο μακριά είμαστε από τούτο τον τόπο που πατάμε, από τούτη τη ΓΗΣ

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΡΙΤΟ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ

Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά και λάβανε την
απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να
βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους
είχε απομείνει: μια παλάμη τόπο κάτω από τ’ ανοιχτό πουκάμισο, με
τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Όπου είχε κράτος
κι εξουσία η Άνοιξη.


Και επειδή σίμωνε η μέρα που το Γένος είχε συνήθειο να γιορτά-
ζει τον άλλο Σηκωμό, τη μέρα πάλι εκείνη ορίσανε για την Έξοδο.
Και νωρίς εβγήκανε καταμπροστά στον ήλιο, με πάνου ως κάτου
απλωμένη την αφοβιά σαν σημαία, οι νέοι με τα πρησμένα πόδια που

τους έλεγαν αλήτες. Και ακολουθούσανε άντρες πολλοί, και γυναί-
κες, και λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια. Όπου έβλεπες
άξαφνα στην όψη τους τόσες χαρακιές, που ‘λεγες είχανε περάσει
μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα.

Τέτοιας λογής αποκοτιές, ωστόσο, μαθαίνοντες οι Άλλοι, σφό-
δρα ταράχθηκαν. Και φορές τρεις με το μάτι αναμετρώντας το έχει
τους, λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες,
με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μία πήχη φωτιά κάτω
απ’ τα σίδερα, με τις μαύρες κάννες και τα δόντια του ήλιου. Όπου
μήτε κλώνος μήτε ανθός, δάκρυο ποτέ δεν έβγαλαν. Και χτυπούσανε
όπου να ‘ναι, σφαλώντας τα βλέφαρα με απόγνωση. Και η Άνοιξη
ολοένα τους κυρίευε. Σαν να μην ήτανε άλλος δρόμος πάνω σ’ ολάκε-
ρη τη γη για να περάσει η Άνοιξη παρά μονάχα αυτός, και να τον εί-
χαν πάρει αμίλητοι, κοιτάζοντας πολύ μακριά, πέρ’ απ’ την άκρη της
απελπισίας, τη Γαλήνη που έμελλαν να γίνουν, οι νέοι με τα πρησμέ-
να πόδια που τους έλεγαν αλήτες, και οι άντρες, και οι γυναίκες, και
οι λαβωμένοι με τον επίδεσμο και τα δεκανίκια.

Και περάσανε μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα. Και θερίσανε
πλήθος τα θηρία, και άλλους εμάζωξαν. Και την άλλη μέρα εστήσα-
νε στον τοίχο τριάντα.

Οδυσσέας Ελύτης

Ας βοηθήσουμε να λάβουν το όνειρα εκδίκηση!

Υ.Γ. 1 Χρυσαυγή σ’ ευχαριστώ για όλα, δεν ξέρεις πόσο.

Υ.Γ. 2 Πετράν ευτυχώς που έχουμε και εσένα, έναν φίλο μας, έναν σύντροφό μας, έναν κομουνιστή μας, για να πιστεύουμε πως κάτι κάνουμε!

Υ.Γ. Εγώ αύριο/σήμερα Κυριακή θα πάω και από το Στέκι που έχει γλέντι οικονομικής ενίσχυσης το Δίκτυο. Όποιος θέλει τα λέμε και εκεί…

Φιλιά

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο το δικό μας!!!





2 Χρόνια ΑΝΟΙΧΤΗ(!) Δημοτική Αγορά Κυψέλης – Σας χρειαζόμαστε!

12 03 2009

14, 15 και 16 Μαρτίου 2009

Φωκίωνος Νέγρη 42

http://dimotikiagora.blogspot.com

Η Πρωτοβουλία Κατοίκων για τη Δημοτική Αγορά Κυψέλης γιορτάζει τα 2 και κάτι… χρόνια λειτουργίας της και οι κάτοικοι σάς προσκαλούν να παρακολουθήσετε τις τριήμερες εκδηλώσεις της. 2xronia-afisa

Πρόγραμμα εκδηλώσεων

Σάββατο 14/03

20:00 Συναυλία με την Δανάη Παναγιωτοπούλου

και μαζί η μουσική παράσταση Sing City με την Σωτηρία Λεονάρδου, τον Στέλιο Μποτωνάκη και τον Βασίλη Γισδάκη… με τραγούδια κυρίως rock,- αλλά και με αποχρώσεις blues, jazz, ethnic, τραγούδια που κρύβουν μέσα τους τη συναρπαστική γοητεία του περιθωρίου, τραγούδια διαλεγμένα με πολλή αγάπη μέσα από την ελληνική και ξένη δισκογραφία, καθώς και τραγούδια από την καινούργια προσωπική δισκογραφική δουλειά «Του Ανέμου οι Λέξεις», που κυκλοφορεί μετά από οκτώ χρόνια απουσίας της Σωτηρίας Λεονάρδου από την δισκογραφία. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τραγούδια και από την προσωπική δισκογραφία των Βασίλη Γισδάκη και Στέλιου Μποτωνάκη.

Κυριακή 15/03

11:00 – 14:00 «Χελιδονίσματα» με την Ορνιθολογική Εταιρεία και το καλλιτεχνικό εργαστήρι της Δημοτικής Αγοράς – «Φτιάχνουμε φωλιές πουλιών με πηλό»

14:15 – 16:00 Παίζουμε σκάκι με ανθρώπους για πιόνια, με την ομάδα σκακιού της Δημοτικής Αγοράς

Σπιτικοί μεζέδες και φαγητά για το μεσημέρι.

–Θα παίξει η ομάδα κρουστών του Πολυτεχνείου

16:15 – 18:00 το Ανοιχτό Σχολείο της Αγοράς παρουσιάζει τις δράσεις του

18:15 – 20:00 Λογοτεχνικό απόγευμα, με λογοτέχνες που έχουν παρουσιάσει το έργο τους στην Αγορά (Ασημακόπουλος, Ασωνίτης, Καπλάνι, Λάδης, Παπουτσή, Πολενάκης,Στεφανάκης,Μ.Τριανταφύλλου,Τζαμιώτης,Χειμωνάς).

20:30 «Τραγούδια που αντέχουν στο χρόνο» με τους:

Μαρία Κανελλοπούλου, Βασίλη Βλάχο, τραγούδι

Αντιγόνη Γιαννοπούλου, πιάνο

Βασίλη Μαντόγλου, μπουζούκι, φωνή

Λεωνίδα Χρονόπουλο, κιθάρα

Δευτέρα 16/03

19:30 Παρουσίαση της μελέτης του ΕΜΠ για το κτίριο της Αγοράς, των Χ.Γιαννοπούλου, Ι. Τσίμπου και Ε. Χαλκιαδάκη. Παρουσιάζει η καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής Σχολής Ελένη Πορτάλιου

Βραδιά τζαζ: Παντελής Μπενετάτος, πιάνο

Αλεξάνδρα Μπουσίου, τραγούδι

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων θα υπάρχει η έκθεση της μελέτης του ΕΜΠ για το κτίριο της Δημοτικής Αγοράς, η έκθεση των δημιουργιών του καλλιτεχνικού εργαστηρίου της Δημοτικής Αγοράς και χαριστικό παζάρι με ρούχα και άλλα αντικείμενα.

Σας περιμένουμε!

Μην το ξεχάσετε!

Πείτε το στους φίλους, πάρτε τους και ελάτε!





Ο Ομέρ Πριόνης δήλωσε:Στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα – Θα αλλάξουμε τους νόμους

14 02 2009

«Στη Δημοκρατία, ως γνωστόν, δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Είναι καιρός η Κεντρική Διοίκηση να πάρει όσες omer-prionis-2νομοθετικές πρωτοβουλίες της αναλογούν, ώστε η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι τοπικές κοινωνίες να μπορούν να πάρουν στα χέρια τους το μέλλον τους. Είναι, επιτέλους, η ώρα να ξαναβρούμε τα μέτρα της Δημοκρατίας και το νόημα της Αυτοδιοίκησής μας.»

Τάδε έφη Νικήτας Κακλαμάνης στην συνέντευξη που έδωσε στις 11-02-2009 χωρίς λόγο ή για την ακρίβεια με θέμα την Διπλή Ανάπλαση, το Πάρκο Κύπρου & Πατησίων, τα Τοπικά Δημοψηφίσματα και κυρίως την «Ανοιχτή Πόλη». Δείτε και εδώ

Είχε προηγηθεί η νηφάλια παρουσίαση του δημάρχου. Δείτε εδώ

Ενώ ακολούθησε video με τις κινητοποιήσεις των κατοίκων που παρουσιάζονται ως ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ (!) φτιαγμένο από την ¨δημιουργική» ομάδα του Δήμου Αθηναίων.

Θαυμάστε!

Την ίδια μέρα ανακοίνωση εξέδωσε και η Κομματική Οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ καταγγέλλοντας ποιόν άλλο; Την «Ανοιχτή Πόλη»!

και η απορία εύλογη…

Ν. Κακλαμάνης – ΚΚΕ Αθήνας: Ούτε συνεννοημένοι να ήτανε!;

Σε κάθε περίπτωση εμείς αντί να φτιάξουμε ευφάνταστα βιντεάκια και αστείες παρουσιάσεις που θυμίζουν Γκέμπελς απλά σας χαρίζουμε την σχετική δημοσκόπηση της vprc και το σχετικό δελτίο τύπου

καθώς και ένα νέο κρούσμα δημοκρατίας από το  indy.gr

Το περίεργο φαινόμενο της εμφάνισης ενός ένθετου του Δήμου με την ταυτόχρονη εξαφάνιση μιας στήλης!

Πολλοί αναγνώστες της free press εφημερίδας LΙFO σοκαρίστηκαν όταν είδαν στις τελευταίες της σελίδες να υπάρχει ένα ένθετο του Δήμου με προκλητική προπαγάνδα του Κακλαμάνη. Το ένθετο αυτό έχει ξανά δημοσιευτεί στην εφημερίδα με άλλη θεματολογία και κανείς δεν του έδινε σημασία. Όμως αυτή τη φορά και μετά την ισοπέδωση του πάρκου Κύπρου και Πατησίων, η προπαγάνδα του Κακλαμάνη δεν πέρασε απαρατήρητη. Εξόργισε τους πάντες κατά και της εφημερίδας.

Το χρονικό, πως ο Κακλαμάνης «αγόρασε» τη Lifo

https://i0.wp.com/www.lifo.gr/var/images/9f7bde606f99557931b15c0124de0bda-192x248.jpg

  • 3 Απριλίου 2008, Τεύχος 106: Ο Αρχισυντάκτης της Lifo Στάθης Τσαγκαρουσιάνος στο Εditorial διαμαρτύρεται έντονα προς τον Κακλαμάνη για το θέμα των σταντς των Free Press και αναγγέλλει σε αντεκδίκηση την δημιουργία νέας στήλης με τον τίτλο: «Ο γυμνός Δήμαρχος»
  • 17 Απριλίου 2008, Τεύχος 108: Εμφανίζεται η στήλη «Ο ξυπόλητος Δήμαρχος» με πρώτο θέμα τις νεραντζιές της οδού Κανάρη.
  • 22 Μάη 2008 Τεύχος 112: O «Ξυπόλητος δήμαρχος» τα χώνει για το free press του 9.84-Δήμου Αθηναίων. Γράφει μεταξύ άλλων: «…φαιδρό «δημοτικό free press», το οποίο ουσιαστικά είναι μια τετρασέλιδη καταχώρηση του δήμου σε έντυπα της αρεσκείας σας (και του κύκλου σας).» και «…Υπάρχει «μεσάζων» που σπρώχνει αυτό το τετρασέλιδο στα έντυπα της αρεσκείας σας (δίκην διαφημιστικής) – και τι σχέση έχει με τον κ. Καφέζα; Ποιοι παίρνουν ποσοστά; Και βάσει ποιου διαγωνισμού τα παίρνουν;»
  • 17 Ιουνίου 2008: Η Lifo καταγγέλλει σφοδρά τον Δήμαρχο για αυθαίρετη αφαίρεση επιλεκτικά των σταντ της. Γράφει μεταξύ άλλων: «Να υπενθυμίσουμε ότι η LifO είναι το μόνο εβδομαδιαίο free press πού πληρώνει το δήμο για τη χρήση stands και βεβαίως το μόνο που διώκεται επειδή δεν χαϊδεύει την ξυπόλυτη Αρχή. Εννοείται ότι τέτοιες φαιδρές πολιτικές κινήσεις δεν μας πτοούν.»
  • 16 Οκτωβρίου 2008, Τεύχος 130: Ξαφνικά η στήλη «Ξυπόλητος Δήμαρχος» που τα έχωνε στα πεπραγμένα του Δημάρχου εξαφανίζεται!
  • 23 Οκτωβρίου2008, Τεύχος 131: Εμφανίζεται στις τελευταίες σελίδες της Lifo το ένθετο του 9.84-Δήμου μαζί και ένα περίεργο Editorial στο οποίο μεταξύ άλλων διαβάζουμε «Άπαξ και αποφασίσεις να μπεις στο παίγνιο της κοινωνίας των Αθηνών, πρέπει να γίνεις ψεύτης. Να υποστηρίζεις διά της παρουσίας σου (ή συνηθέστερα διά της σιωπής σου) το χρυσοποίκιλτο μπερντέ που προσποιείται το ανάκτορο. Δεν φτάνει που έχεις τις εσωτερικές σου αρρώστιες (όρα λήμμα 4), πρέπει να γλύφεις και τους καραγκιόζηδες. Κι όμως όλοι το κάνουν. Και κάνουν τη δουλίτσα τους. Ψευδέστεροι: εκείνοι που υποδύονται τους ανένταχτους, τους εξωκοινοβουλευτικούς, τους αλτέρνατιβ και προνομιούχοι όντες φοράνε τετριμμένα (ναι, συμπεριλαμβανόμαστε).»
  • 26 Οκτωβρίου 2008: Αμέσως με την δημοσίευση του ενθέτου του Δήμου στην Lifo αρχίζουν οι διαμαρτυρίες και η Lifo απαντά, γράφοντας μεταξύ άλλων: «Για να πάψει η μίρλα ας ανακοινωθεί κάτι που και το στοιχειωδέστερο ρεπορτάζ θα αποκάλυπτε: Το τετρασέλιδο του Δημου Αθηναίων δημοσιεύεται ΔΩΡΕΑΝ στη LIFO (όπως και σέ όλα τα υπόλοιπα free press) και αποτελεί συμψηφιστικό όρο του συμβολαίου για την ενοικίαση των stands.»
  • 30 Οκτωβρίου 2008, Τεύχος 132: Τα πράγματα έχουν σκουρύνει και ο Τσαγκαρουσιάνος αφήνει τα μυστήρια Editorial του για να ασχοληθεί με το πεζό θέμα της κρατικής διαφήμισης και να υπογραμμίσει ότι η Lifo αδικείται σε σχέση με άλλα έντυπα». Τι θέλει να πει ο ποιητής; Πάντως το ότι το λέει αμέσως μετά την ενσωμάτωση του ενθέτου του Δήμου στη Lifo και την απάντηση ότι αυτό μπαίνει δωρεάν/συμψηφιστικά μόνο καθαρές καταστάσεις δεν δείχνει. Μοιάζει κάποιοι να έχουν ενοχές και να ρίχνουν μελάνι ως σουπιές…
  • 18 Δεκεμβρίου 2008, Τεύχος 139: Εμφανίζετε για μία και μόνη φορά ξανά η στήλη «Ο ξυπόλητος Δήμαρχος» Αυτή τη φορά με υπογραφή συντάκτη και για θέμα που δεν αφορά τον Δήμο Αθηναίων αλλά τη Νομαρχία Τι κουφό πάλι κι αυτό…
  • 13 Φλεβάρη 2009: Αναγνώστης της Lifo τα χώνει στην εφημερίδα για το προκλητικό τετρασέλιδο του Δήμου. Γράφει μεταξύ άλλων: «Γιατί η Lifo είναι το μόνο free press έντυπο αυτή τη βδομάδα που δημοσιεύει αυτό το τετρασέλιδο; Γιατί η Athens Voice και η FAQ, αν και στο παρελθόν έχουν φιλοξενήσει παρόμοια τετρασέλιδα, αυτή τη βδομάδα δεν το κάνουν; Και πόσα είναι, τέλος πάντων, τα γαμημένα τα λεφτά για να εξαγοράσεις μια συνείδηση;» Αηδία… Η Lifo του απαντάει 10(!) λεπτά αργότερα με το γνωστό τροπάρι ότι το τετρασέλιδο είναι δωρεάν/συμψηφιστικό, σε άλλη μια απελπισμένη προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Την ξεφτίλα της. [Δείτε το ένθετο στις τελευταίες σελίδες του PDF αρχείου] (αργεί λίγο να ανοίξει)

Συμπέρασμα:

Όσα διατείνεται η Lifo περί του δωρεάν/συμψηφιστικού τετρασέλιδου του δήμου θα μπορούσαν να πείσουν κάποιους, αν ταυτοχρόνως με την εμφάνιση του δεν είχε εξαφανιστεί η δυναμική στήλη του «ξυπόλητου δημάρχου». Στην οποία άλλωστε όπως αναφέραμε κατηγορούσε το Δήμο ότι μοιράζει το ένθετο σε έντυπα της αρεσκείας του.

Το γεγονός αυτό δείχνει  ότι υπάρχει ξεκάθαρο ξεπούλημα της εφημερίδας, σε ένα δήμαρχο που από την αρχή της δημαρχίας του έδειξε ότι είναι αποφασισμένος να κυριαρχήσει στα media. Ένα δήμαρχο που πιστεύει ότι μπορεί να κάνει ανενόχλητος bussines εις βάρος της πόλης, αρκεί να μπορεί να παρουσιάζει (με τα λεφτά των δημοτών πάντα) μια μαγική εικόνα μέσω των media. Μια ανάγνωση του τετρασέλιδου στη Lifo θα σας πείσει. Η Lifo δεν του καθόταν καλά, και αφού δεν μπόρεσε να την εκβιάσει (υπόθεση των σταντς), αποφάσισε να την «αγοράσει».

Οι δικαιολογίες της Lifo δεν πείθουν κανέναν και αποτελούν δωρεάν συμψηφισμούς.

Έχει πουληθεί στον Κακλαμάνη όχι μόνο ως προς το τετρασέλιδο και μιλάνε τα γεγονότα και η σειρά τους.

To κακό για τη Lifo είναι «για δες καιρό που διάλεξε…»

Η Εφημερίδα την πάτησε και ξεφτιλίστηκε γιατί ο Κακλαμάνης έχει γίνει κόκκινο πανί για κάθε σκεπτόμενο κάτοικο αυτής της πόλης και φυσικά και για το νεανικό κοινό της Lifo.

Ακούστε και ραδιοφωνική εκπομπή για το θέμα της λογοκρισίας στον τύπο με αναφορά στην περίπτωση της Lifo





Το κίνηµα της γειτονιάς, Γαλέρα, Οκτώβριος 2008

27 12 2008

Η πρόσφατη ιστορία τής αναγέννησης της Αγοράς τής Κυψέλης αποτελεί παράδειγµα αντίστασης και πρόταση δράσης.

Δεν νοµίζω πως θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη µέρα που ανοίξαµε ξανά µετά από χρόνια την Δηµοτική Αγορά της Κυψέλης. Μετά από µια ανοιχτή συνέλευση κατοίκων αποφασίσαµε πως ένα δηµόσιο κτίριο που έχει ως συστατικό του τη συνεύρεση των ανθρώπων, τις οµιλίες και τη βουή µας, ένα κτίριο και δικό µας, δεν µπορεί να παραµενει βουβό και εγκατελειµµένο, φάντασµα του παρελθόντος του.
Κατεβήκαµε τη Φωκίωνος Νέγρη µε φωνές και γέλια, ίδιοι Γαλάτες, ενώ ο κόσµος ρωτούσε πού πάµε. Εξηγούσαµε, µαζεύαµε υπογραφές και προχωρούσαµε κάπως αµήχανα. Δεν το ’χαµε ξανακάνει. Φτάσαµε µπροστά στην Αγορά, κάποιοι µπήκαν από µια πλαϊνή είσοδο και σε λίγα λεπτά η µεγάλη γκαραζόπορτα άρχισε να ανοίγει. Μας µαγνήτισε η Αγορά. Όλοι µαζι πιάσαµε την ηλεκτρική γκαραζόπορτα λες και θα την ανεβάζαµε πιο γρήγορα. Κάποιο από τα παιδιά που είχαν µπει από το πλάι πήρε µια φωτογραφία και η στιγµή πάγωσε. Ένα χαρούµενο µπούγιο σηκώνει χαµογελαστό την για χρόνια κλειστή είσοδο της αγοράς. Οι πολίτες ανακαταλαµβάνουν τον χώρο τους, την αυλή τους, την πλατεία τους, την αγορά τους.

Αυτή η συνέλευση, αυτά τα χέρια στην γκαραζόπορτα, αυτό το ξαναντάµωµα στον χώρο και αυτό το πρώτο καθάρισµα µε σκούπες, κουβάδες και χαµόγελα ήταν η πρώτη συµφωνία µας. Να ξαναδώσουµε ζωή στον χώρο, έστω και για λίγο. Να ζήσουµε την µνήµη των γειτόνων και των περαστικών. Να δείξουµε πως ακόµα και αυτό, το εγκατελειµµένο από τη Δηµοτική Αρχή ιστορικό κτίριο, µπορούσε µε την αγάπη και το µεράκι µας, για δέκα µέρες να γίνει παράδειγµα αντίστασης, πρόταση δράσης.
Η Αγορά άνοιξε από τις 15 µέχρι τις 24 Δεκέµβρη και δεν ήταν λίγοι αυτοί που δάκρυσαν, που µας αγκάλιασαν, αυτοί που είχαν συνδέσει την ζωή τους ολόκληρη µε την Αγορά και καθώς περνούσαν απ’ έξω είδαν ξαφνικά τις πόρτες της ανοιχτές.

Κατά την διάρκεια αυτών των πρώτων ηµερών µια οµάδα καλιτεχνών µάς ρώτησε αν µπορεί να πάρει τον χώρο για άλλες δέκα µέρες µετά τα Χριστούγεννα. Ήταν κάτι που δεν το είχαµε προβλέψει. Ήδη η εκτίµηση πολλών ήταν πως ήταν βερµπαλισµός να ανοίξουµε για δέκα ολόκληρες µέρες την Αγορά. Θέλαµε, όµως, να τη λειτουργήσουµε, να περάσει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσµος, να πιστέψει πως η Αγορά µπορεί να παραµείνει ανοιχτή. Δεν µπορούσαµε να αρνηθούµε µια πρόταση για να παραµείνει η Αγορά ανοιχτή. Πώς θα λειτουργούσε όµως; Ποιος θα αποφάσιζε από ’δω και πέρα; Ποιος θα ’χε την ευθύνη; Υπήρχαν όρια για τους καλλιτέχνες και ποιος θα τα έβαζε;
Η Αγορά άνοιξε και δεν ξανάκλεισε. Η µια οµάδα καλιτεχνών διαδέχτηκε την άλλη και έτσι όσοι και όσες ανοίξαµε την Αγορά και στη συνέχεια αποφασίσαµε να την κρατήσουµε ανοιχτή, µαζί µε καλιτέχνες και πολίτες, αρχίσαµε να δίνουµε απαντήσεις στα ερωτήµατα που έµπαιναν πιεστικά και να διαµορφώνουµε ένα µοντέλο λειτουργίας. Ένας νέος κοινωνικός χώρος, ένα νέο πείραµα κοινωνικής αυτοοργάνωσης ήταν ήδη µπροστά µας.

Δεν µπορούσαµε να φανταστούµε πως αυτός ο χώρος θα λειτουργούσε χωρίς τη συνεχή συµµετοχή των κατοίκων, που, προφανώς, θα επρεπε να προτείνουν, να ελέγχουν, να διαµορφώνουν την Αγορά. Δεν µπορούσαµε να γράψουµε µέλη, µιας και ένας δηµόσιος χώρος διαµορφώνεται από όλους ισότιµα και δεν θα µπορούσαµε να αποκλείσουµε κανέναν κάτοικο από αυτή τη διαδικασία. Ακόµα δεν θα µπορούσαµε να ψηφίζουµε µε ευκολία, µιας και όσοι και όσες είχαµε ήδη εµπλακεί αποτελούσαµε µια πολύ µικρή οµάδα, σε σχέση µε το σύνολο των κατοίκων τής Κυψέλης. Με αυτά στο µυαλό, αφήσαµε στην άκρη κάθε µοντέλο αντιπροσώπευσης και κάθε αυστηρή λογική πλειοψηφίας και µειοψηφίας. Κανένα Διοικητικό Συµβούλιο δεν µπορούσε να µας σώσει, κανένας δυσµενής συσχετισµός στην κοινωνία δεν θα ’φταιγε για τα λάθη µας. Την ευθύνη έπρεπε να την µοιραστούµε ισότιµα.
Κάπως έτσι οδηγηθήκαµε σε ένα πρωτόγνωρο µοντέλο που έκανε την ουτοπία τής αυτοοργάνωσης και της άµεσης δηµοκρατίας να µοιάζουν ως οι πιο ρεαλιστικές βάσεις για ένα ανοιχτό, δηµοκρατικό και αποτελεσµατικό εγχείρηµα, που λειτουργεί καθηµερινά σε επίπεδο γειτονιάς. Ο µόνος δρόµος ήταν η λειτουργία µιας ανοιχτής τακτικής µηνιαίας συνέλευσης, και εκεί θα προσπαθούσαµε να αποφασίζουµε µε συναίνεση. Έτσι, από την αρχή και µέχρι σήµερα, όλες οι αποφάσεις παίρνονται στις συνελεύσεις που γίνονται πεισµατικά κάθε µήνα. Για την τήρηση και την οµαλή λειτουργία τού χώρου, στο τέλος κάθε συνέλευσης δηλώνουν όσοι και όσες ενδιαφέρονται τη συµµετοχή τους στο συντονιστικό, το οποίο συνεδριάζει κάθε εβδοµάδα πάντα ανοιχτά στον χώρο τής Αγοράς.

Για να αποκτήσουµε µια νοµική εκπροσώπηση δηµιουργήσαµε τον σύλλογο «Αγορά Πολιτών Κυψέλης», που γράφτηκαν όσοι το επιθυµούσαν, χωρίς αυτό να διαφοροποιήσει σε τίποτα το µοντέλο λειτουργίας µας. Μάλιστα, οι βασανιστικές, είναι αλήθεια, συζητήσεις που προηγήθηκαν, µας βοήθησαν να βαθύνουµε τα χαρακτηριστικά µας, φτάνοντας και σε ένα καταστατικό που µάλλον πρωτοτυπεί, µιας και, για παράδειγµα, το Δ.Σ. βγαίνει µετά από κλήρωση όσων δηλώσουν ενδιαφέρον. Μια σειρά από τέτοια ασυνήθιστα και ίσως ανορθολογικά για πολλούς οργανωτικά µέτρα, κοσµούν τόσο το καταστατικό τού συλλόγου, όσο και την καθηµερινή µας λειτουργία και έχουν προκύψει από την ανοιχτή αντίληψη και την εµπιστοσύνη που δείξαµε σε όλους τους συµµετέχοντες και από αυτό µόνο κερδισµένοι βγήκαµε.
Σε όλη αυτή την πορεία, ίσως η πιο µεγάλη δυσκολία ήταν να διαπαιδαγωγηθούµε όλοι και όλες σε ένα µοντέλο δηµοκρατίας, στο οπόιο θα έπρεπε να υπερβαίνουµε το ατοµικό και να φτάνουµε στο συλογικό µε σύνθεση και συναίνεση, έτσι ώστε στην τελική απόφαση να βλέπουµε όλοι των εαυτό µας. Σε αυτή τη διαδικασία, η ιδιαιτερότητα του κοινού, οικειοποιηµένου µεν, δηµόσιου δε, χώρου, έπαιξε ένα σηµαντικό ρόλο, διαµορφώνοντας τις συµπεριφορές µας. Σε αυτές τις συνθήκες η δηµιουργία άτυπων ιεραρχιών και ανούσιων πολώσεων ήταν αναπόφευκτα προβλήµατα. Δεν είναι καθόλου εύκολο σε συνθήκες οικειοθελούς προσφοράς, όταν κάποιος προσφέρει αντικειµενικά πολύ παραπάνω σε κόπο ή σε χρόνο για το εγχείρηµα, να συνεχίσει να αντιµετωπίζει τους υπόλοιπους ισότιµα, ειδικά όταν αυτό γίνεται µε όρους γειτονιάς και όχι οργάνωσης της Αριστεράς.

Μπορέσαµε να αποφύγουµε µέχρι κάποιο βαθµό όλα τα παραπάνω, αλλά και την εσωστρέφεια που πάντα καιροφυλακτεί να σε καταπιεί, όταν βάζαµε σαφείς στόχους και όταν καταφέρναµε να κοιτάξουµε γύρω µας και να θυµηθούµε για ποιο λόγο βρισκόµασταν εκεί.
Αυτό που συνέβη στην Αγορά από τον Δεκεµβρη του 2006 και χωρίς και εµείς οι ίδιοι να το έχουµε συνείδητοποιήσει, είναι η αµφισβήτηση του σηµερινού µοντέλου οργάνωσης της κοινωνίας και µια προσπάθεια συγκρότησης µιας πειστικής αντιπρότασης στην κλίµακα της γειτονιάς. Μπολιάσαµε το άµεσο αίτηµα µε τον κοινό στόχο και προσπαθήσαµε να τον φέρουµε στο σήµερα ως παράδειγµα. Φαντασιωθήκαµε την ιδανική λειτουργία ενός δηµόσιου χώρου στο επίπεδο της γειτονιάς και προσπαθήσαµε να βάλουµε τα στοιχεία τής πρότασης µας για το µέλλον, στη λειτουργία τού χώρου σήµερα. Το δυσκολο, όµως, σε αυτή τη διαδικασία ήταν να λειτουργούµε χωρίς να ξεχνάµε πως το πρωτεύον είναι να σωθεί το ιστορικό κτίριο και τα χαρακτηριστικά που αυτό φέρει. Ο παραδειγµατικός τρόπος λειτουργίας ήρθε για να υπηρετήσει τον ρόλο µας ως ένα κίνηµα διεκδίκησης µε πολύ συγκεκριµένα αιτήµατα και όχι µε αφορµή την Αγορά να προτείνουµε έναν τρόπο κοινωνικής οργάνωσης.

Σήµερα, τη φράση «Αγορά τής Κυψέλης» µπορεί να τη βρεις σε πάνω από 10.000 καταχωρήσεις στο google, ενώ φιλοξενώντας πλειάδα εικαστικών εκθέσεων, θεατρικών παραστάσεων, συναυλιών και συζητήσεων έχουµε κερδίσει την αναγνωρισιµότητα και την ισχυροποίησή µας, καθώς και την παρουσία τού πρωτότυπου πειράµατός µας σε εφηµερίδες, περιοδικά µέχρι και επιστηµονικά συγγράµµατα.
Σήµερα, δεν είµαστε σε θέση να πούµε πως το πείραµα πέτυχε, µα ξέρουµε πως έχουµε προσπαθήσει πολύ και πως τα επόµενα βήµατά µας είναι αυτά που θα µας κρίνουν. Ήδη το Δηµοτικό Συµβούλιο προχώρησε στη σύσταση διαπαραταξιακής επιτροπής για να µελετήσει την αξιοποίηση της Αγοράς, µε άγνωστες µέχρι στιγµής προθέσεις, και όλοι καταλαβαίνουµε πως οι µέρες που έρχονται δεν θα είναι εύκολες. Σε αυτό το ταξίδι είχαµε πολύ κόσµο στο πλάι µας, µα από αύριο θα χρειαστούµε ακόµα παραπάνω και ακόµα πιο ενεργά. Σε όλη αυτή την προσπάθεια αν κάτι µας καθυσηχάζει είναι πως ανιχνεύσαµε ένα διαφορετικό δρόµο και σίγουρα θα είχαµε πετύχει πολλά αν η Αγορά τής Κυψέλης αποτελούσε ένα κίνητρο, ένα παράδειγµα που θα βρει µιµητές και σ’ άλλες γειτονιές. Για να πάρουµε τις γειτονιές µας στα χέρια µας.

*δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Γαλέρα», τεύχος Οκτωβρίου 2008, http://www.galera.gr





Το ψηφοδέλτιο και οι σταυροί της Ανοιχτής Πόλης, Σεπτέμβριος 2006

27 12 2008

1. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΘΗΝΑ, φοιτήτρια μαθηματικού, δραστηριοποιείται στο Ευρ. Κοιν. Φόρουμ

2. ΑΛΕΞΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, συγγραφέας

3. ΑΜΟΡΓΙΑΝΟΥ ΜΑΡΙΑ, τεχνολ. ραδιολόγος, αντιπρ. σωματείου εργαζ. νοσοκ. παίδων Αγ. Σοφία

4. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΙΑ, πανεπιστημιακός (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

5. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, ιδιωτικός υπάλληλος

6. ΑΝΔΡΟΝΙΚΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, προεδρείο ΟΜΕ-ΟΤΕ, διεθνής διαιτητής βόλεϊ

7. ΑΞΕΛΟΣ ΡΗΓΑΣ, ηθοποιός

8. ΑΡΜΕΝΗ ΒΕΡΑ, φοιτήτρια νομικής, μέλος του συντονιστικού καταλήψεων

9. ΒΑΛΣΑΜΗ ΟΛΥΜΠΙΑ, συνδικαλίστρια Cosmote

10. ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ ΣΙΣΥ, πανεπιστημιακός (Πανεπ Αθηνών), αντιπρ. Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς

11. ΒΛΑΜΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, φωτογράφος, μέλος Ομοφυλοφιλικής Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδας (ΟΛΚΕ)

12. ΒΩΒΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, γραφίστας, δραστηριοποιείται στο Ευρ. Κοιν. Φόρουμ

13. ΓΚΛΑΒΑ ΜΑΡΙΑ, ιδιωτική υπάλληλος, πρ. διαμερισματική σύμβουλος

14. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΜΙΧΑΛΗΣ, μουσικοσυνθέτης

15. ΔΑΜΑ ΓΕΩΡΓΙΑ, δημοσιογράφος

16. ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ ΟΛΓΑ, αρχαιολόγος

17. ΖΗΡΑΣ ΑΛΕΞΗΣ, κριτικός τέχνης

18. ΖΗΡΙΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ, δημοσιογράφος – φωτογράφος

19. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΑΣΟΣ, φοιτητής ΑΣΟΕΕ, μέλος του συντονιστικού καταλήψεων

20. ΘΕΟΔΟΣΗ ΑΥΓΗ, τραπεζοϋπάλληλος, πρ. διαμερισματική σύμβουλος

21. ΘΕΟΤΟΚΑΣ ΝΙΚΟΣ, πανεπιστημιακός, πρ. γραμματέας ΠΟΣΔΕΠ

22. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΛΗΔΑ, κριτικός τέχνης & λογοτεχνίας

23. ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΥ – ΚΑΡΑΓΚΟΥΛΕ ΕΒΙΤΑ, εκπαιδευτικός

24. ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, πολιτικός μηχανικός, δραστηριοποιείται στα κινήματα πόλης, μέλος της πρωτοβουλίας ενάντια στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004

25. ΚΑΡΑΜΕΣΙΝΗ ΜΑΡΙΑ, πανεπιστημιακός (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

26. ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, σκηνοθέτης

27. ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ, εικαστικός

28. ΚΑΤΙΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, πρ. πρόεδρος ΕΜΔΥΔΑΣ

29. ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, δημοσιογράφος

30. ΚΛΕΦΤΟΔΗΜΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, αρχιτέκτονας, αντιπρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Αμπελοκήπων, δραστηριοποιείται στην επιτροπή αγώνα για το μητροπολιτικό πάρκο στο Γουδή

31. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, γιατρός, μέλος Δ.Σ. Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών

32. ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ ΤΑΣΟΣ, φοιτητής τμ. ηλ. μηχανικών, πρ. γραμματέας Νεολαίας Συνασπισμού, δραστηριοποιείται στο Ευρ. Κοιν. Φόρουμ

33. ΚΟΥΣΙΑΝΤΖΑ ΣΟΦΙΑ, επιμελήτρια εκδόσεων, δραστηριοποιείται πολιτικά στη Νεολαία ΣΥΝ

34. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΤΟΣ ΧΑΡΗΣ, πολιτικός επιστήμονας, δραστηριοποιείται στον οικολογικό χώρο

35. ΛΑΛΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, τυπογράφος

36. ΛΙΑΝΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ, ηθοποιός

37. ΛΙΟΥΓΚΟΣ ΗΛΙΑΣ, μουσικοσυνθέτης

38. ΜΑΝΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ, κοινωνιολόγος, δραστηριοποιείται στο κίνημα υπεράσπισης δικαιωμάτων

39. ΜΑΝΤΑΙΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, δικηγόρος, μέλος Δ.Σ. ΟΝΑ Δήμου Αθηναίων

40. ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΚΗΣ, οικονομολόγος

41. ΜΗΛΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, πανεπιστημιακός (ΕΜΠ)

42. ΜΗΤΡΑΛΙΑ ΣΟΝΙΑ, εικαστικός, δραστηριοποιείται στο φεμινιστικό κίνημα

43. ΜΠΑΛΑΟΥΡΑ ΟΛΓΑ, φοιτήτρια αρχιτεκτονικής, μέλος του συντονιστικού καταλήψεων

44. ΜΠΑΡΚΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, φοιτητής τμ. πολ. μηχανικών ΕΜΠ, μέλος του συντονιστικού καταλήψεων

45. ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, γιατρός, αντιπρ. συλλ. συμβασιούχων γιατρών ΙΚΑ

46. ΜΥΛΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΤΙΤΟΣ, πρ. πρόεδρος συνδέσμου εκδοτών

47. ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ ΣΟΥΛΑ, φιλόλογος, δραστηριοποιείται στο φεμινιστικό κίνημα

48. ΠΑΝΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, χημικός, αντιπρ. τμήματος Αττικής της Ένωσης Ελλήνων Χημικών

49. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ, πρ. ποδοσφαιριστής Παναθηναϊκού και Πανιωνίου

50. ΠΕΠΕΣ ΖΩΗΣ, τραπεζοϋπάλληλος, αντιπρόεδρος ΟΤΟΕ

51. ΠΟΡΤΑΛΙΟΥ ΕΛΕΝΗ, πανεπιστημιακός (ΕΜΠ)

52. ΠΡΟΒΑΤΑΣ ΦΩΤΗΣ, πολ. μηχανικός, πρόεδρος Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-74 (ΣΦΕΑ)

53. ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, πανεπιστημιακός (ΕΜΠ)

54. ΡΑΜΑΝΤΑΝ ΦΕΡΧΑΤ, τραπεζοϋπάλληλος

55. ΣΠΑΝΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, μέλος διοίκησης ΑΔΕΔΥ

56. ΣΚΟΥΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, σύμβουλος επιχειρήσεων, λογιστής

57. ΣΤΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ ΛΟΥΛΗ, δημοσιογράφος

58. ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ ΧΑΡΙΣ, οικονομολόγος – δημογράφος, ερευνήτρια ΕΚΚΕ

59. ΤΖΑΒΑΛΙΑ ΒΙΒΗ, μέλος Δ.Σ. Εθνικής Ομοσπονδίας Τυφλών

60. ΤΟΣΟΝΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, γιατρός, συνδικαλίστρια και μέλος ΣΥΡΙΖΑ και Ελλ. Κοιν. Φόρουμ

61. ΤΟΥΛΙΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣ, μουσικός

62. ΤΣΟΥΠΟΣ ΘΩΜΑΣ, ελ. επαγγελματίας, αντιπρόεδρος Ομοσπονδίας Γονέων Αθήνας

63. ΦΙΛΗΣ ΝΙΚΟΣ, δημοσιογράφος

64. ΦΙΛΙΝΗ ΑΝΝΑ, αρχιτέκτονας, ζωγράφος, πρ. δημοτική σύμβουλος Αθήνας

65. ΦΛΩΡΑΤΟΥ ΜΑΡΘΑ, εκπαιδευτικός, πρ. διευθύντρια του διαπολιτισμικού σχολείου στο Γκάζι

66. ΧΑΛΙΔΙΑ ΖΩΗ, ιδιωτική υπάλληλος, δραστηριοποιείται στο κίνημα υπεράσπισης δικαιωμάτων

67. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΓΙΩΡΓHΣ, μουσικός – τραγουδιστής

68. ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ, μουσικός παραγωγός

Οι σταυροί της Ανοιχτής Πόλης 01/11/2006
Με τέσσερα πρόσωπα θα συμμετέχει στο νέο δημοτικό συμβούλιο η Ανοιχτή Πόλη. Εκτός από τον επικεφαλής του συνδυασμού Αλέξη Τσίπρα, δημοτικά έδρανα επίσης θα καταλάβουν ο Γρηγόρης Ψαριανός που ήρθε πρώτος με 3.247 ψήφους, η Άννα Φιλίνη με 2.712 ψήφους και ο Ρήγας Αξελός με 1.486 ψήφους.Αναλυτικά οι σταυροί που έλαβαν οι υποψήφιοι της Ανοιχτής Πόλης έχουν ως εξής:

ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 3.247, ΦΙΛΙΝΗ ΑΝΝΑ 2.712, ΑΞΕΛΟΣ ΡΗΓΑΣ 1.486, ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΘΗΝΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (ΕΛΘΗΝΑ) 1.281, ΠΟΡΤΑΛΙΟΥ ΕΛΕΝΗ 1.059, ΠΡΟΒΑΤΑΣ ΦΩΤΙΟΣ 1.035, ΑΛΕΞΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 951, ΑΜΟΡΓΙΑΝΟΥ ΜΑΡΙΑ 827, ΓΚΛΑΒΑ ΜΑΡΙΑ 761, ΜΠΑΛΑΟΥΡΑ ΟΛΓΑ 753, ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΛΗΔΑ 723, ΛΙΑΝΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ 696, ΦΕΡΧΑΤ ΡΑΜΑΔΑΝ 689, ΒΑΛΣΑΜΗ ΟΛΥΜΠΙΑ 666, ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ ΟΛΓΑ 653, ΘΕΟΔΟΣΗ ΑΥΓΟΥΛΑ (ΑΥΓΗ) 628, ΜΑΝΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ 614, ΑΡΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (ΒΕΡΑ) 528, ΒΛΑΜΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 507, ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 507, ΚΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ 507, ΦΙΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 500, ΣΠΑΝΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ 490, ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ (ΣΙΑ) 478, ΤΟΥΛΙΑΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 478, ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΣ ΠΑΥΛΟΣ 470, ΜΑΝΤΑΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-ΙΩΣΗΦ 455, ΔΑΜΑ ΓΕΩΡΓΙΑ του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ 446, ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ (ΣΟΥΛΑ) 446, ΚΛΕΦΤΟΔΗΜΟΣ 426, ΜΗΛΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 425, ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ ΑΣΠΑΣΙΑ (ΣΙΣΣΥ) 412, ΚΑΡΑΜΕΣΙΝΗ ΜΑΡΙΑ 411, ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΥ-ΚΑΡΑΓΚΟΥΛΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (ΕΒΙΤΑ) 405, ΖΥΡΙΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 403, ΖΗΡΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 377, ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 374, ΒΩΒΟΣ ΤΟΥΜΠΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 356, ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΒΙΤΣ ΜΑΡΙΑ 356, ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΝΑΣΟΣ) 355, ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 350, ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 345, ΤΣΑΒΑΛΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (ΒΙΒΗ) 343, ΣΚΟΥΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 340, ΚΟΥΣΙΑΝΤΖΑ ΣΟΦΙΑ 335, ΘΕΟΤΟΚΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 332, ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 322, ΦΛΩΡΑΤΟΥ ΜΑΡΙΑ-ΜΑΡΘΑ 318, ΛΑΛΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 306, ΠΕΠΕΣ ΠΟΛΥΖΩΗΣ (ΖΩΗΣ) 289, ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ (ΧΑΡΙΣ) 288, ΧΑΛΙΔΙΑ ΖΩΗ 284, ΚΑΤΙΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 268, ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ 264, ΜΗΤΡΑΛΙΑ ΣΟΝΙΑ-ΑΝΖΕΛ-ΒΙΚΤΟΡΙΝ 261, ΠΑΝΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 259, ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 255, ΑΝΔΡΟΝΙΚΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 239, ΤΣΟΥΠΟΣ ΘΩΜΑΣ 236, ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 233, ΤΟΣΟΝΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ 224, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΓΙΩΡΓΗΣ) 209, ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΤΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ (ΧΑΡΗΣ) 202, ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΤΑΚΗΣ) 184, ΜΠΑΡΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 175, ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ 162, ΣΤΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ ΛΕΛΟΥΔΑ (ΛΟΥΛΗ) 160, ΜΥΛΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΤΡΥΦΩΝ (ΤΙΤΟΣ) 159.

Για το πρώτο διαμερισματικό συμβούλιο έλαβαν:

ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 217, ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ (ΡΟΥΛΑ) 160, ΚΩΝΣΤΑ ΜΑΡΙΑ 157, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ 137, ΛΑΛΙΩΤΗ ΒΑΡΒΑΡΑ 124, ΔΗΜΗΤΡΑΚΑ ΕΛΕΝΗ 106, ΡΟΥΣΙΑΚΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ 102, ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ-ΚΟΤΣΕΡΩΝΗ ΦΑΝΗ 97, ΜΠΕΚΙΑΡΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ 94, ΜΑΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 93, ΜΑΚΡΗ ΧΑΡΑ-ΕΛΕΝΗ 89, ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 88, ΚΟΥΤΕΝΤΑΚΗ ΠΟΛΥΞΕΝΗ 85, ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ ΔΑΝΑΗ του ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ 75, ΛΙΟΥΡΑ ΦΩΤΕΙΝΗ 64, ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΙΔΟΥ-ΖΩΪΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ-ΕΛΕΝΗ 63, ΚΕΦΑΛΑΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ 52, ΣΑΠΟΥΝΤΖΟΓΛΟΥ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ 39, ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ 38, ΚΑΤΣΙΒΕΛΗΣ ΠΑΥΛΟΣ 36.

Για το δεύτερο διαμερισματικό συμβούλιο έλαβαν:

ΑΛΕΒΙΖΟΥ ΕΛΠΙΣ (ΕΛΠΙΔΑ) 324, ΞΑΝΘΟΥ ΜΑΡΙΑ 252, ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ 186, ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 146, ΚΑΤΣΑΜΠΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 119, ΠΑΠΑΛΟΥΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 115, ΜΑΛΑΝΔΡΕΝΙΩΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΛΙΑΝΑ 112, ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΠΟΥΛΟΥ ΣΩΤΗΡΙΑ (ΡΟΥΛΑ) 107, ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 107, ΦΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 103, ΤΣΙΟΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 95, ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΟΣ 91, ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ ΦΩΤΙΟΣ 86, ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 79, ΧΑΛΒΑΤΖΙΔΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 73, ΚΟΝΙΑΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 72, ΚΟΥΤΣΟΜΗΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 62, ΚΥΡΙΑΚΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 46.

Για το τρίτο διαμερισματικό συμβούλιο έλαβαν:

ΜΟΥΜΟΥΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 216, ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ (ΤΕΣΗ) 139, ΤΣΙΤΟΥΡΑΣ 131, ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΗΛΕΚΤΡΑ 122, ΑΝΔΡΙΩΜΕΝΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ 118, ΛΙΑΚΟΥ ΕΛΠΙΔΑ 114, ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΤΑΚΗΣ) 112, ΜΑΛΤΕΖΟΥ ΘΕΑΝΩ 107, ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 95, ΚΑΡΜΙΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 95, ΚΟΛΑΪΤΗ ΚΟΡΑΛΙΑ 93, ΒΡΑΖΙΩΤΗ-ΜΑΡΜΑΡΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ (ΚΑΤΙΑ) 84, ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 78, ΜΑΟΥΝΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ 75, ΧΑΤΖΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 74, ΜΑΡΤΕΝ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 69, ΝΤΡΑΚΟΒΙΤΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 68, ΣΟΥΣΟΥΛΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 54, ΚΑΚΑΡΙΑΡΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ 45, ΛΟΥΣΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 39.

Για το τέταρτο διαμερισματικό συμβούλιο έλαβαν:

ΚΟΛΛΙΑ ΑΝΝΑ 180, ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΙΑ 146, ΓΑΒΑΘΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 125, ΤΟΛΙΟΣ ΑΡΗΣ 107, ΜΕΡΤΖΕΛΟΥ ΑΘΗΝΑ 104, ΚΟΓΟΥ ΛΑΜΠΡΙΝΗ (ΛΙΛΑ) 104, ΡΑΔΟΥ ΕΥΣΤΑΘΙΑ (ΕΦΗ) 99, ΜΠΙΣΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ-ΣΠΥΡΙΔΩΝ 88, ΧΑΛΒΑΤΖΙΔΑΚΗ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 87, ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ ΣΑΒΒΑΣ 79, ΚΟΜΠΟΘΕΚΡΑ ΕΛΕΝΗ 68, ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΟΥ ΕΡΜΙΟΝΗ (ΕΡΜΙΝΑ) 63, ΜΟΥΖΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 60, ΤΣΕΝΕΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 44, ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ 43, ΚΑΟΥΝΗΣ ΠΕΤΡΟΣ 43, ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 32.

Για το πέμπτο διαμερισματικό συμβούλιο έλαβαν:

ΚΟΚΛΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ 357, ΚΑΝΑΒΟΥ ΙΩΑΝΝΑ 191, ΤΟΛΙΑ ΜΑΡΙΑΝΝΑ 179, ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 143, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΝΑΤΑΛΙΑ 139, ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 139, ΤΣΟΔΟΥΛΟΥ ΧΡΥΣΗ (ΣΟΥΛΑ) 109, ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ 108, ΤΣΙΤΣΟΒΙΤΣ ΑΝΤΩΝΙΑ (ΤΟΝΙΑ) 102, ΡΑΠΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 100, ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 98, ΤΣΙΜΙΤΑΚΗ ΕΥΑΝΘΙΑ (ΑΝΘΗ) 90, ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 89, ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 79, ΜΑΚΡΥΠΟΥΛΙΑΣ ΦΩΤΙΟΣ 70, ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ 68, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 54, ΣΟΥΡΛΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ 54, ΝΙΑΚΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ 46, ΣΑΚΕΛΑΡΑΚΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ 42.

Για το έκτο διαμερισματικό συμβούλιο έλαβαν:

ΒΗΧΟΥ ΜΑΡΙΝΑ 251, ΘΕΟΧΑΡΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ 220, ΧΑΛΚΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ 161, ΛΕΒΕΝΤΑΚΗ ΜΑΡΙΑ 159, ΔΑΣΚΑΛΑ ΧΡΥΣΑΥΓΗ 138, ΤΡΑΥΛΟΥ ΟΛΓΑ 136, ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ ΕΛΕΝΗ 125, ΚΟΤΣΙΦΑΚΗ ΑΡΙΣΤΕΑ 108, ΣΑΠΟΥΝΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ 97, ΜΑΝΤΑΔΑΚΗΣ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ (ΑΓΓΕΛΟΣ) 94, ΓΑΡΜΠΗΣ ΜΑΡΚΟΣ 89, ΒΡΑΣΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ (ΜΙΤΣΗ) 80, ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 76, ΓΕΡΑΚΟΥΔΗ ΑΘΗΝΑ 72, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 65, ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΚΙΚΗ) 61, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 44, ΤΣΑΜΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (ΤΙΤΙΚΑ) του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 43.

Για το έβδομο διαμερισματικό συμβούλιο έλαβαν:

ΚΟΝΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 244, ΓΑΛΙΩΤΟΥ ΣΟΦΙΑ 230, ΑΝΤΩΝΙΟΥ-ΣΕΡΒΕΤΑ ΙΟΥΛΙΑ 214, ΖΩΑΚΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ 200, ΑΣΤΡΙΝΑΚΗ-ΤΣΙΤΣΟΥ ΕΛΕΝΗ 175, ΦΥΣΕΛΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ 146, ΤΣΙΟΥΤΣΙΑ-ΓΑΖΕΤΑ ΧΡΥΣΗ 141, ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 139, ΚΑΚΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 137, ΚΟΥΤΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 115, ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ 109, ΠΑΛΑΜΑΡΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ 100, ΕΥΤΑΞΙΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 99, ΑΝΔΡΙΤΣΟΥΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 98, ΣΤΑΒΕΡΗΣ ΗΛΙΑΣ 97, ΑΠΟΣΤΟΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 86, ΧΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 83, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ 81, ΤΖΑΝΕΤΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 77, ΧΡΥΣΑΦΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 76, ΧΑΣΑΠΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 65, ΤΡΟΥΒΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΣ 48.

Μετά την εκλογή της Άννας Φιλίνη και του Γρηγόρη Ψαριανού στην Βουλή τις θέσεις τους κατέλαβαν η Ελένη Πορτάλιου και η φιλενάδα  και συντροφισσούλα μου Ελθήνα Αγγελοπούλου (που μου κανε και την δύσκολη)

http://www.anoihtipoli.gr