«Μην ακούς τους καρχαρίες»!

30 05 2009

ΕΙΜΑΙ πολύ ευτυχισμένος γιατί απέκτησα κι εγώ ο καθυστερημένος προφίλ και νέους φίλους στο facebook.

Σε χρόνο dt με ανακάλυψαν και κάτι παλιόφιλοι που ‘χα να τους ακούσω-να τους δω από τα φοιτητικά τα χρόνια. Με παρακίνησαν να μπω οι πιτσιρικάδες που μου ‘χουν φτιάξει τελευταία στο facebook δύο fan clubs: το «Andreas Roumeliotis Fans» και το «ΟΙ ΑΝΑΠΟΔΟΙ».

ΩΣ ιστορικό στέλεχος του «κόμματος της παραλίας» που ‘μαι, όφειλα να πάρω θέση ενάντια στο μαϊμού κίνημα «7 Ιουνίου – πάμε παραλία». Το μπανίσανε το κειμενάκι τα faceμπουκάκια οι νέοι φίλοι μου και με προσκάλεσαν να γίνω μέλος στο γκρουπ: «Δεν απέχω – συμμετέχω». Να γίνετε κι εσείς.

ΕΧΕΙ ξεσπάσει μεγάλη κόντρα στο Διαδίκτυο ανάμεσα σ’ όσους μασήσανε και γράφουν «πάμε παραλία» και στο οριτζινάλε «κόμμα της παραλίας» που ‘χει σαν δημοσιογραφικό του όργανο στο facebook το γκρουπ: «Δεν απέχω – συμμετέχω».

MIND THE SHARKS3ΣΤΟ δικό μας γκρουπ που ίδρυσαν ο Τάσος Κορωνάκης, ο Γιώργος Καρατσιουμπάνης και η Μάγδα, κυκλοφορούν ευφάνταστες αφίσες με καρχαρίες που περιμένουν στις παραλίες όσους δεν πάνε να ψηφίσουν. Μία έχει σήμα: «απαγορεύεται το κολύμπι» και γράφει: «Μην ακούς τους καρχαρίες. Χάσε ένα μπάνιο – για να χάσουν τον ύπνο τους». Αλλη αφίσα λέει: «Ολοι οι καρχαρίες σού λένε να πας για μπάνιο. Γιατί;».

«ΟΙ εκλογές είναι μόνο μία μέρα κι αυτή τη μέρα σε ακούν και μπορείς να τους πονέσεις! Οι παραλίες θα είναι πάντα εκεί», γράφει άλλη μία. Το γκρουπ είναι ανεξάρτητο. Αλλο προτείνει να ψηφίσουμε ο ένας κι άλλο η άλλη. Εγώ έγραψα στον τοίχο του γκρουπ: «Δεν μαυρίζω – τους μαυρίζω»!

glaros2new

ΙΔΟΥ μερικά που γράφουν στο «Δεν απέχω – συμμετέχω»: «Εσείς που θα πάτε στην παραλία στις 7 Ιουνίου, καρφώστε μια λευκή σημαία. Να δείξετε ότι παραδίνεστε άνευ όρων. Η εξουσία σάς αγαπά»!

«ΟΙ καρχαρίες μάς στέλνουν για μπάνια και για ψάρεμα. Προτιμώ να χάσω ένα μπάνιο για να τους κάνω να χάσουν τον ύπνο τους»!

«ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ό,τι γουστάρουμε, αλλά ψηφίζουμε. Αν απέχεις έχεις υποταχθεί στη θέληση της πλειοψηφίας χωρίς διαφωνία. Μη μας τα πρήξεις στο κλαψούρισμα μετά. Θα είσαι άξιος της μοίρας σου».

«ΟΠΟΙΟΣ θέλει να τον ψηφίσουμε να δεσμευτεί επίσημα υπέρ της κατάργησης της βουλευτικής ασυλίας, για να πάψει η ελληνική Βουλή να είναι άντρο οργανωμένου εγκλήματος».

Advertisements




Αν έχεις 2 επιλογές…ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ

29 05 2009




Χάσε ένα μπάνιο, να χάσουν τον ύπνο τους

28 05 2009

Χάσε ένα μπάνιο, να χάσουν τον ύπνο τους

Εδώ κατεβάστε το ραδιοφωνικό σποτ


και
από εδώ το ραδιοφωνικό 10λεπτο

Απολογισμός κοινοβουλευτικού έργου για την Ευρωβουλή (2004-2009) - Εξώφυλλο

Απολογισμός Κοινοβουλευτικού Έργου για την Ευρωβουλή 2004-2009 (1, 2)

Φυλλάδιο Δικτύου Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ
Φυλλάδιο ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΥΡΙΖΑ (1, 2)






Τα «μικροαστικά» και όχι μόνο στην Αγορά της Κυψέλης

27 05 2009

sinaulia_loukianos





Σήμερα χάσαμε ένα κομμάτι της ιστορίας μας…

26 05 2009

Σήμερα πέθανε ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης.papagiannakis

Οι αριστεροί δεν φεύγουν, δεν πηγαίνουν ταξίδι, δεν ανεβαίνουν στον ουρανό. Πεθαίνουν. Γι’ αυτό και η απώλεια τους είναι κάπως πιο συντριπτική. Είναι ένα γεγονός, ίσως μια πράξη, μια ανεπίστρεπτη κατάσταση.

Ο Μιχάλης πέθανε λοιπόν. Ο Μιχάλης ήταν ένας από τους ανθρώπους που τους χρωστάμε πολλά. Ένας από τους ανθρώπους που μας έκαναν αριστερούς.

Είναι λίγες οι φορές που νοιώθεις τόσο βαθιά την απώλεια.

Που νοιώθεις να χάνεις με ένα παράλογο τρόπο ένα στηριγμά σου.

Το εχω περάσει κι άλλες φορές. Με ανθρώπους όμως που ήξερα λιγότερο. Που δεν είχα συγκρουστει ποτέ. Που τους εκτιμούσα, που περίμενα το επόμενο άρθρο τους, την επόμενη ατάκα τους, το επόμενο γραπτό τους, ένα νέο. Ποτέ όμως ένα χάδι, ένα χαμόγελο, μια νέα αιρετική άποψη πάνω στο τραπέζι έτοιμη για κουβέντα.

Ο Μιχάλης ήταν αριστερός παρ’ όλο που κι ο ίδιος έλεγε πως ήταν κοντά στην παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία. Όχι με τα λαμόγια και τους παράγοντες όμως. Ένας αριστερός, σύμφωνα με αυτό που η αριστερά έχτισε μέσα στην πολύχρονη πορεία της ως πρακτική, ως αντίληψη, ως κουλτούρα και ως ηθική. Σεμνός, ριζοσπαστικός, τολμηρός, ουσιαστικός, γνήσιος.

Τον Μιχάλη τον άκουγα από την πρώτη στιγμή που τον άκουσα. Τον διάβαζα πάντα. Στην αρχή διαμορφώνοντας γνώμη μέσα από την άποψή του. Σιγά – σιγά σε σύγκρουση με την άποψή του. Πάντα είχε όμως αυτό τον  τσαμπουκά του αριστερού που μαζί με την βαθιά γνώση των θεμάτων του έδινε μια ανωτερότητα σεβαστή από τον κάθε συνομιλητή. Ίσως και να ‘μουν αυθάδης απέναντί του. Με άφηνε όμως. Είχαμε μια μάλλον περίεργη σχέση.

Ως γραμματέας της Νεολαίας ΣΥΝ παρακολουθούσα την Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ και δεν θα ξεχάσω τον πάκο με τα χαρτιά που πάντα έφερνε μαζί του και πάντα τα ιταλικά ή ισπανικά σταυρόλεξα που έλυνε κατά την διάρκεια της συνεδρίασης χωρίς να χάνει λέξη, απαντώντας πάντα σε κάθε σοβαρό επιχείρημα. Εσωτερικά ήταν αλλιώς. Σκληρός στην άποψη του, συντροφικός, πολλές φορές κυνικός και πάντα λέγοντας με ένα τρόπο που κανείς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει πως αν χρειαστεί θα είναι ο τελευταίος που θα κλείσει την πόρτα .

Τον θυμάμαι σαν τώρα να μιλάμε για τον Μάη του ’68, καταβεβλημένος να μου λέει για μια πορεία στο Παρίσι που κατά την διάρκεια καταλαμβάνονταν οι σχολές που ήταν στο διάβα τους. Να μου λέει πως από βοηθός καθηγητή βρέθηκε στην συντονιστική της κατάληψης. Να μου λέει για τα αιτήματα τους, για τις συνελεύσεις, για τους αριστεριστές και τους αναρχικούς. Να μου λέει…

Είχαμε διαφωνήσει πολλές φορές. Είχες πάντα όμως απέναντι μια καθαρή θέση και εξαιρετικά επιχειρήματα. Είχαμε και άσχημες στιγμές, δεν χρειάζεται να τις θυμόμαστε όμως.

Δεν θα τον ξαναπετύχω στο ασανσέρ να με ρωτάει πως πάμε και να μου χαμογελάει.

Δεν θα ξαναπάω βόλτα στο γραφείο του να τον βρω ανάμεσα σε βιβλία και στίβες απο περιοδικά και σημειώσεις.

Δεν θα μου ξαναμιλήσει για τον σκύλο του και το εξοχικό του.

Ο Μιχάλης πέθανε και εμείς χάσαμε ένα σπουδαίο αριστερό, σύντροφο και φίλο, ένα σπουδαίο άνθρωπο, ένα κομμάτι από τον εαυτό μας.

Κουράγιο στους ανθρώπους του.

Θα τα πούμε για τελευταία φορά αύριο στην πολιτική κηδεία του, στις 6μμ, στο δημοτικό νεκροταφείο Καλλιθέας.

Σύντομο βιογραφικό

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης είχε γεννηθεί στην Καλαμάτα, στις 19 Αυγούστου 1941. Σπούδασε νομικά, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες σε Αθήνα, Μονπελιέ και Παρίσι. Εργάστηκε ως καθηγητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού 2, στο Ινστιτούτο Διοίκησης Επιχειρήσεων του Ορσέ και στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο του Μονπελιέ.

Υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης στο Πάντειο και έχει συνεργαστεί και αρθρογραφήσει στο Βήμα, τον Οικονομικό Ταχυδρόμο, το Αντί, την Αυγή και τον Πολίτη.

Ως το 1963 ήταν μέλος της ΕΔΑ. Κατά τη στρατιωτική χούντα (1967-1973) εντάχτηκε στη Δημοκρατική Aμυνα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ, καθώς επίσης και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Εθνικής Γραμματείας της.

Εντάχθηκε στον Συνασπισμό, έγινε μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του, καθώς και της Πολιτικής Γραμματείας του.

Εξελέγη ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στις ευρωεκλογές του 1989, του 1994 και του 1999. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής στη Β’ Αθηνών, τρίτος σε σταυρούς μέσα στο κόμμα του.

Δυστυχώς η 26η Μαΐου του 2009 για όλους εμάς τους συντρόφους, τους φίλους και συνεργάτες  του Μιχάλη Παπαγιαννάκη θα είναι μια μέρα μνήμης της απώλειας, ενός από τους «ευγενείς», μεγάλους πολιτικούς άνδρες του τόπου.

Αύριο 27 Μαΐου, στις 6 το απόγευμα θα αποχαιρετίσουμε τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη στο Δημοτικό Νεκροταφείο Καλλιθέας.

Επιθυμία της οικογένειας είναι να κατατεθούν δωρεές εις μνήμην αντί στεφάνων:

ΑΡ.ΣΗ. (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 132/884296-50),

ΑΥΓΗ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 155/470742-76),

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΚΕΘΕΑ(Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 116/296028-11),

ΔΙΑΒΑΣΗ του  ΚΕΘΕΑ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 116/296034-62),

ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας 080/480847-95)





Δεν καταλαβαίνω τι κάνουν οι πολιτικοί, που λέει και ο Πρετεντέρης – part 1

26 05 2009

«και φώναξε ο Γ. Πρετεντέρης δεν καταλαβαίνω  γιατι δεν μιλάτε πολιτικά…»

Λοιπόν θα σας τα εξηγήσω όλα εγώ:karamanlis5

Τα τελευταία χρόνια έχουμε μια πολύ πετυχημένη κυβέρνηση. Όπως μας δείχνουν και τα σποτ της Υπεύθυνης Κυβέρνησης, που κόντρα στον Λαϊκισμό, λέει ΠΑΝΤΑ την Αλήθεια, που ΟΛΟΙ ξέρετε, έκανε τα πάντα για μας.

karamanlis1Επένδυσαν σε μας. Στήριξαν τις μικρές επιχειρήσεις και μας έδωσαν κι άλλα δάνεια. Εξασφάλισαν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και συνεχίζουν…

Εργάστηκαν για ένα κοινωνικό κράτος σιγουριάς και ασφάλειας…Προστάτεψαν τους δανειολήπτες…Πήραν μέτρα στήριξης της μητέρας και της εργαζόμενης και συνεχίζουν…

karamanlis2Οι δεσμεύσεις τους γίνονται πράξη…

Εξ άλλου πόσος καιρός έχει περάσει από τότε που τόσος κόσμος εμπιστευόταν αυτόν τον αρχηγό…

Σε κοιτά στα μάτια και σου λέει την αλήθεια. Παραδέχεται τα λάθη και προσπαθεί να τα διορθώσει…Ξέρει να ακούει τις ανάγκες του πολίτη. Δείχνει ευαισθησία… Βοήθησε τόσες χιλιάδες (νέους) να βγουν από την αkaramanlis3νεργία. Μας ξανάδωσε ελπίδες για το αύριο. και έκανε τόσα και τόσα…

Αλλά είχε κάτι ακαμάτηδες που δεν θέλανε καμία δουλειά, κάτι μπαμπέσηδες που τους σφραγίζανε τις επιταγές, κάτι απατεωνίσκους που τους κλείνανε τα μαγαζιά, κάτι αχόρταγους που τους παίρνανε το σπίτι στον πλειστηριασμό, κάτι βάνδαλους που δεν αφήναν το τσιμέντο να κυλήσει ομαλά, κάτι γκρινιάρηδες που τους φαίνονταν όλα ακριβά και δεν ήταν ευχαριστημένοι με τις φανταστικές υπηρεσίες που τους παρείχαν, και μερικές που θέλαν να karamanlis4συνεχίσουν να παίρνουν σύνταξη πριν την ώρα τους! Ποιος ασχολείτε όμως μ’ αυτούς;

Όλοι και όλες ξέραμε την αλήθεια…

Όλοι και όλες ήμασταν κάθε μέρα και πιο ευχαριστημένοι για την κυβέρνηση που ο ΘΕΟΣ μας έστειλε…  και ο καιρός πέρναγε ήσυχα μέχρι που…

giorgakis1

Πριν από μερικά χρόνια εμφανίστηκε όμως ένας άλλος λαοπρόβλητος ηγέτης, που άλλον τέτοιο δεν είχε βγάλ ει η γενιά του και όλοι τον θαυμάζαμε για την εξυπνάδα του, τις ικανότητες του, την ρητορική του δεινότητα, το σπουδαίο έργο του, την ισορροπία του σε δύσκολες στιγμές… αχ και το αδιαμφισβήτητο ηγετικό του προφίλ.

Η μαγεία που ασκούσε στις μάζες ήταν κάτι το αδιαμφισβήτητο και όποιον και να ρωτήσετε σίγουρα θα το θυμάται. Δεν υπήρχε άλλος πιο ικανός για Πρωθυπουργός για χρόνια…

Αυτός ο ηγέτης είχε όραμα…και τα πλήθη παραληρούσαν όταν τον άκουγαν να λέει:giwrgakis43

Η Ελλάδα στην Ευρώπη μπορεί να διεκδικήσει πολιτικές που υπηρετούν τον πολίτη.Αυτός είναι ο δικός μας στόχος και θα τον πετύχουμε…

και το ‘λεγε

και το ξανάλεγε giwrgakis2

και το ξανάλεγε

και ο κόσμος ενθουσιαζόταν…με την σπιρτάδα του και τα ταλέντα του!

Έτσι μπήκε στη μάχη με φόρα και είπε εκτος απο πολλές «πολιτικές για τον πολίτη» και κάτι που είχε ακούσει να λένε παλιά και του φάνηκε καλό.

Αυτό ήταν. Μετά όλοι μίλαγαν για τον σωστό άνθρωπο που την σωστή στιγμή έθεσε το σωστό ερώτημα:

Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα;

Και αυτός διέφερε από τους προηγούμενους αποτυχημένους που την είχαν πει γιατί ήταν φτιαγμένος να πετύχει.

Ήταν ήδη ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και ήταν πολύ περήφανος για αυτό. Ο ηγέτης των ηγετών. Μπλερ, Σρέντερ και Σεγκολέν απλές οδοντόβουρτσες μπροστά του. Ο πιο σοσιαλιστής απο τους σοσιαλιστές…

Για να καταλάβετε πόσο σοσιαλιστής είναι δείτε και τον Αντιπρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

και όπως καταλαβαίνεται η κόντρα είχε φουντώσει…το δίλλημα μεγάλο

και ξαφνικά…

(συνεχίζεται…)








Οπτικό Υλικό ΣΥΡΙΖΑ – Η εκκίνηση… http://syriza.eu

22 05 2009

ας γελάσουμε και λίγο…