Η 1η του Μάη να δώσει το μήνυμα

30 04 2010

Για χιλιάδες λόγους αύριο όλοι και όλες στους δρόμους!

Να κάνουμε τις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις ποτάμι αντίστασης και ελπίδας!

Ανυπακοή στους μονόδρομους.

Αντίσταση στα καταστροφικά και αδιέξοδα μέτρα της Κυβέρνησης – ΕΕ.

Έξω το ΔΝΤ

Να βάλουμε εμείς τις κόκκινες γραμμές!

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!

και το σχετικό βίντεο…

δώρο και δυο μονταζάκια του φανταστικού μας χειριστή ποντικιού







Άμεση απάντηση στα μέτρα της κυβέρνησης

29 04 2010

Συμμετοχή στην Έκτακτη κινητοποίηση Πρωτοβάθμιων Σωματείων για τα  μέτρα της κυβέρνησης, ΔΝΤ, Ε.Ε.

Το Δίκτυο Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει και καλεί σε μαζική συμμετοχή στην έκτακτη κινητοποίηση διαμαρτυρίας που διοργανώνει το Συντονιστικό Πρωτοβάθμιων Σωματείων ενάντια στα σκληρά, απάνθρωπα και βάρβαρα μέτρα, που ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός στους κοινωνικούς φορείς.

Όλοι σήμερα Πέμπτη στις 7:30 μμ στο Υπουργείο Οικονομικών στο Σύνταγμα.






Απαντάμε στην κρίση;

28 04 2010

Το παρακάτω κείμενο βασίστηκε σε συζητήσεις που κάναμε με συντρόφους και συντρόφισσες το προηγούμενο διάστημα κυρίως στην Αθήνα και στα Χανιά. Δεν το ανεβάζω λοιπόν ως ένα προσωπικό μου κείμενο ή άρθρο, αν και έχει και πολλά προσωπικά στοιχεία, αλλά ως συμβολή σε μια συζήτηση που δυστυχώς δεν έχει ανοίξει ακόμα οργανωμένα. Μακάρι να αποτελέσει την αφορμή. Την συζήτηση αυτή την κάνουμε εδώ και καιρό με συντρόφους και καλούς φίλους όπως ο Αντρέας Καρίτζης και ο Αλέξανδρος Μπίστης. Το κείμενο αυτό όμως δεν θα υπήρχε αν δεν είχαμε κουβεντιάσει αρκετά για αυτό το θέμα με τα παιδιά από το Στέκι Μεταναστών στα Χανιά όπως ο Μάνθος Μαλεκάκης που με την επιμονή του φτάσαμε ως εδώ, ο Σπύρος Λαπατσιώρας, η Μαρία Ζαγγανά και ο Δήμος που δεν θυμάμαι το επώνυμό του. Στην κουβέντα βοήθησε καθοριστικά και η σύντροφός μου Χρυσαυγή Δασκάλα ειδίκα με ένα τελευταίο της σημείωμα.Ειδικά το κομμάτι που αφορά τις γειτονιές έχει βασιστεί σε συζητήσεις που έχουμε κάνει στην δημοτική κίνηση της Αθήνας «Ανοιχτή Πόλη» αλλά και με φίλους από την δημοτική κίνηση «Απόδραση» Αγίων Αναργύρων.


21 Απριλίου. Η επέτειος. Η Ελλάδα στο γύψο.

Ένα στραβοπάτημα σε μια κακοτεχνία του δρόμου το ίδιο βράδυ.

22 Απριλίου. Διάγνωση: βαρύ διάστρεμμα και πιθανή ρήξη έξω πλάγιου συνδέσμου. Αποτέλεσμα: Γυψονάρθηκας για μια βδομάδα χωρίς να το πατάω, μαγνητική για να δούμε την ρήξη, πλήρης γύψος την επόμενη βδομάδα και βλέπουμε. Οι πλάκες που σου κάνει η τύχη ώρες ώρες δεν παίζονται. Το χτύπημα είναι τόσο βαρύ γιατί πρίν καμιά δεκαριά χρόνια είχα το ίδιο χτύπημα στο ίδιο σημείο. Το ημερολόγιο τότε έγραφε 17 Νοέμβρη. Μετά λέμε πως έχει τελειώσει η μεταπολίτευση και  εγώ ακόμα παλεύω στο αντιδικτατορικό κίνημα…και τις λακούβες του.

23 Απριλίου. Δηλώσεις του Πρωθυπουργού από το Καστελόριζο.

Ένας φίλος μου ‘στειλε λοιπόν το όλο υπονοούμενα μύνημα:

Η Ελλάδα στο ΔΝΤ. Η Αριστερά στο γύψο; Περαστικά

Κάπως έτσι, ενώ θα ‘πρεπε να ‘μαι σε συζητήσεις για το τι κάνουμε, να προτείνω πρωτοβουλίες, να μετέχω σε κινητοποιήσεις, να φωνάζω όλοι και όλες στο δρόμο, βρέθηκα ξαφνικά στον καναπέ μου με το ζόρι, με το λάπτοπ απέναντι και το δεξί μου πόδι ψηλά.

Αυτή η αναγκαστική παύση μου έδωσε όμως και μια ευκαιρία. Βλέπω πολύ περισσότερο τηλεόραση. Έβλεπα δηλαδή γιατί μπούχτισα πια. Μιλάω πολύ με αγαπημένους ανθρώπους που περνάνε από το σπίτι να με δουν. Καταφέρνω ίσως να παρατηρήσω την κατάσταση από λίγο πιο μακριά. Χωρίς την καθημερινή ένταση, με μια μεγαλύτερη ίσως νηφαλιότητα.

Ο κόσμος μας είναι πιο απογοητευμένος από ότι πίστευα. Η αμηχανία μας πιο εμφανής. Ο υποκειμενισμός μας τερατώδης και η γραμμή απογειώνεται μέσα στην ασφάλεια του ξύλινου λόγου, αφήνοντας την κοινωνία στον φόβο, στα καθημερινά της αδιέξοδα.

Οι εκπρόσωποι μας μοιάζουν συχνά να διαβάζουν αποσπάσματα της αποκάλυψης πολλές φορές και με το αυτάρεσκο ύφος του στυλ «σας τα λέγαμε εμείς» και ολοκληρώνουν με μια επωδό περι λαϊκής κινητοποίησης, εξέγερσης ξεσηκωμού. Ο Πρετεντέρης συμφωνεί με ότι κι αν του πούμε και επαναφέρει το αρχέγονο ερώτημα. Εσείς τι θα κάνατε αν ήσασταν στην κυβέρνηση; Εσείς που θα βρίσκατε τα λεφτά; Τα λεφτά επείγουν. Πως θα δανειστεί η χώρα τον Μάιο; Πως θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις;

Οι απαντήσεις μας ποικίλουν, καμιά όμως δεν φαντάζει πειστική. Στάση πληρωμών, αναδιάρθρωση του χρέους, χρεωκοπία, μακροχρόνιο αναπτυξιακό πρόγραμμα, φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, μείωση των εξοπλισμών, κοινωνική δικαιοσύνη μπλα, μπλα, μπλα και πολλά άλλα πέφτουν στο κενό. Άρα η αριστερά είναι ανίκανη να απαντήσει και το ΠΑΣΟΚ δικαιώνεται ως η υπεύθυνη δύναμη που δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο. Τα λέει και ο ΓΑΠ. Η ΝΔ φταίει που φτάσαμε ως εδώ. Συνυπογράφει τα αιτήματα των διαδηλωτών και προσθέτει κι άλλα. Προσπαθεί να μας πείσει πως δίνει εθνικό αγώνα για να αποτινάξει τον ζυγό της επιτήρησης.

Μπορούμε να αναθέσουμε την απάντηση στην κρίση στην δεινότητα τον εκπροσώπων μας στα κανάλια που ούτως ή άλλως δεν λένε και τα ίδια; Γρήγορα εξ άλλου θα ‘ρθει η ερώτηση ναι αλλά ο Αλαβάνος είπε πως ο Πρωθυπουργός πρέπει να πάει στον Άρη, ναι αλλά ο Κουβέλης είπε πως διαφωνεί για το δημοψήφισμα, ναι αλλά ο Λαφαζάνης είπε πως πρέπει να κάνουμε στάση πληρωμών, συμφωνείτε; Εκεί αρχίζουμε τα περί δημοκρατίας και περί της δυνατότητας ο καθένας να λέει ότι θέλει οπότε η εικόνα συμπληρώνεται με το κομματικό χάος και ψάξε να βρεις ποιος έχει μείνει να σε ακούει.

Η εκπομπή μας καληνυχτίζει, αλλάζουμε κανάλι ή πέφτουμε για ύπνο και η γενική εικόνα είναι πως η Αριστερά είναι μια ανεύθυνη δύναμη που δεν έχει απαντήσεις, που κάνει εξαλλοσύνες (sik) όταν κλείνει τα λιμάνια ή κάνει ακτιβισμούς, που εδώ ο κόσμος χάνεται και αυτοί μαλώνουν μεταξύ τους,  που στην καλύτερη περίπτωση λέει σωστά πράγματα γενικά αλλά αυτό δεν φτάνει και στην χειρότερη λέει αυτά που λέει πάντα κάνει ανούσια πράγματα και άρα δεν μας είναι χρήσιμη σε τίποτα. Πολύ πολύ να μας πει καμιά καλή οικονομική ανάλυση.

Επανέρχεται λοιπόν το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε με ένα σοβαρό τρόπο χθες. Ποιος είναι αυτός ο άλλος τρόπος να κάνεις πολιτική; Πως συγκροτείς αντιστάσεις; Πως αλλάζεις τους συσχετισμούς; Πως σπας την μονότονη παντοκρατορία της γραμμής της κυβέρνησης στα κανάλια; Πως αποδεικνύεις την αξιοπιστία σου και την χρησιμότητά σου; Πως παρεμβαίνεις στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο και τι εκπροσωπείς;

Επειδή προφανώς δεν υπάρχει μία απάντηση σε ερωτήματα όπως τα παραπάνω και ακόμα περισσότερο επειδή θεωρώ πως αυτά είναι αντικείμενο μιας συλλογικής συζήτησης που μόνο αυτή μπορεί να δώσει απαντήσεις έστω και με όρους πειράματος, θα υπεκφύγω μέσω του παραδείγματός. Η σκέψη μου είναι να ανοίξουμε την συζήτηση όχι για το τι απαντάει η Αριστερά στον Πρετεντέρη αλλά για το πως παρεμβαίνει η Αριστερά μέσα στην κοινωνία, πως επανακτά δεσμούς, πως συγκροτεί την απάντηση της μέσα από την παρέμβασή της αφήνοντας τον ρόλο του εκφωνητή, αφηγητή, σχολιαστή και προσπαθώντας να αποτελέσει τον κρίσιμο καταλύτη στην κοινωνική κίνηση, την χρήσιμη δύναμη υπέρ του κόσμου που καταστατικά μεροληπτεί. Δηλαδή να δοκιμάσει πως οι αξίες, οι ιδέες και το πρόγραμμά της γίνονται χρήσιμες, πως το όραμα γεννιέται πατώντας στέρεα στη γη. Ισχυρίζομαι δε πως μετά θα χουμε να πουμε πολλά στον Πρετεντέρη που δεν θα θέλει καν να τ’ ακούσει, αλλά που πάρα πολυ κόσμος θα έχει ήδη ζήσει.

Γενικό πλαίσιο – το αυτονόητο

Αυτά που λέει το κόμμα και ο ΣΥΡΙΖΑ με όσο το δυνατόν πιο απλό και κατανοητό λόγο χωρίς να αφήνει κανένα να μας κατηγορεί ότι δεν έχουμε προτάσεις, ρίχνοντας το βάρος σε αυτούς που δημιούργησαν την κρίση, προσπαθώντας να πείσει ότι πρέπει να τους σταματήσουμε με κάθε τρόπο, βγάζοντας όλη την σύγκρουση με ΔΝΤ και ΕΕ, αλλά πάνω από όλα αναγορεύοντας σε βασικό αντίπαλο ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και όσους κερδίζουν στην χώρα.

Δημιουργούμε κλίμα Αντί – Στάσης υπο τον γενικό τίτλο: Με αλληλεγγύη απαντάμε στην κρίση.

Μετά πολύ πιο εύκολα μεταφέρουμε στο κεντρικό επίπεδο την δουλειά που κάνουμε όλοι και όλες μαζί (δηλαδή από προέδρους και βουλευτές μεχρι μέλη, φίλους και όποιον άλλο θέλει) μέσα στην κοινωνία.

Το σχέδιο της εκστρατείας μας μπορεί να είναι κάπως έτσι:

Απλωνόμαστε σε χώρους δουλειάς και γειτονιές και κάνουμε πράξεις-δράσεις υποδομής, αλληλεγγύης, ανταλλαγής με τον πολιτισμό μέσο και στόχο.

Κανένας μόνος του στην κρίση – Τώρα είναι η ώρα

Αλληλεγγύη στους χώρους εργασίας και στις γειτονιές

Οχυρωματικά έργα στις γειτονιές και τους χώρους εργασίας σημαίνει:

Επανοικειοποίηση του χώρου και του χρόνου

Επανάκτηση του συλλογικού

Οδοφράγματα με μουσικές και χρώματα σημαίνει:

Η τέχνη και οι τεχνικές είναι εφικτό να αντισταθούν στην υπηρεσία του ανέφικτου

ή

Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας, έχουμε τις δικές μας μουσικές, τα δικά μας χρώματα, τα δικά μας εργαλεία

Ανοιχτές επιτροπές παντού ενάντια στα μέτρα, στην κυβέρνηση,σ το ΔΝΤ, στο Πρόγραμμα,  στο Σύμφωνο και ότι άλλο περι Σταθερότητας ξέρουμε, σ την πολιτική της ΕΕ, στον νεοφιλελευθερισμό, στον καπιταλισμό, στον ιμπεριαλισμό και κυρίως απέναντι σε όσους κερδίζουν από εμάς, δηλαδή στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, που λέγαμε παλιά, αλλά και σε όποιον κερατά φταίει για το μέλλον που μας ετοιμάζουν!

(Το παραπάνω δεν είναι απολίτικο απλά έχει λίγες δόσεις οργής παραπάνω)

Ομάδες δικηγόρων – συνδικαλιστών σε κάθε πόλη και κεντρικά για καταγγελίες μαζί με Ομάδες παρέμβασης στον εργοδότη και στην επιχείρηση. Δεν επιτρέπουμε καμία απόλυση – δεν επιτρέπουμε μείωση μισθών – αλλαγή στάτους εργαζομένων. Βοηθάμε τους εργαζόμενους να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις- απεργίες – καταλήψεις. Δημιουργούμε απεργιακά ταμεία και μέσω πολιτιστικών εκδηλώσεων τους στηρίζουμε οικονομικά. Ανοίγουμε το θέμα στην τοπική κοινωνία και διεκδικούμε την στήριξή τους.

Ομάδα επικοινωνίας και σχεδιασμού δράσεων σε κάθε πόλη και κεντρικά για την στήριξη και προβολή των κινητοποιήσεων μέσω ίντερνετ, με έξυπνα δελτία τύπου και πιο έξυπνες δράσεις. Σπάμε τον επικοινωνιακό αποκλεισμό. Στηρίζουμε κάθε τι που κινείται.

Ομάδα πολιτισμού με στόχο την στήριξη από διανοούμενους – καλλιτέχνες μέσω κειμένου υπογραφών, συνεντεύξεων – παρεμβάσεων αλλά και με την συμμετοχή τους στην διοργάνωση εκδηλώσεων με θέμα την κρίση. Προβολές, θεατρικά, καραγκιόζης, θέατρο δρόμου, συναυλίες, εκθέσεις κλπ

Ομάδα για την αλληλεγγύη στις γειτονιές με στόχο την στήριξη στο επίπεδο της καμπάνιας αλλά και δράσεων αλληλεγγύης των επιτροπών ενάντια στα μέτρα. Η ομάδα συνεργάζεται με τις υπόλοιπες και προωθεί θέματα και ιδέες στις γειτονιές σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας προσφέροντας και την αναγκαία υποδομή.

Σε αυτή την προσπάθεια αξιοποιούμε στέκια – κοινωνικούς χώρους ή φτιάχνουμε καινούργιους μικρούς αυτοοργανωμένους χώρους αντίστασης και αλληλεγγύης, χώρους ελευθερίας, χώρους εκτός κρίσης 😉

Πρώτες ιδέες ανταλλαγής, μηδενίζοντας την υπεραξία, αξιοποιώντας την γνώση, δημιουργώντας εμπειρία αλληλεγγύης

  • Μαθήματα για/με το παιχνίδι της μάθησης. Ότι ξέρουμε το μοιραζόμαστε ότι μας ενδιαφέρει το μαθαίνουμε. Ξένες γλώσσες, βοήθεια σε μαθήματα σχολείου, μουσική, ζωγραφική, υπολογιστές, μαθήματα σε και από μετανάστες κλπ
  • Σπορ και θέαμα… Πρωτότυπες δράσεις ενίσχυσης του μαζικού αθλητισμού στις πλατείες και τους δημόσιους- ελεύθερους  χώρους της πόλης χωρίς διαγωνιστικό επίπεδο ανοιχτό για όλους και όλες (και για όλες τις ηλικίες)
  • Ανταλλάσσουμε ρούχα, παιχνίδια και όχι μόνο – Χρησιμοποιούμε αυτά που μας χρειάζονται ανταλλάσσουμε τα υπόλοιπα – δηλαδή μεγάλα ανταλλακτικά-χαριστικά παζάρια -Δεν πετάμε αυτά που είναι χρήσιμα για άλλους
  • Κερδίζουμε – μοιραζόμαστε χρόνο κάνουμε τις δουλειές μας συλλογικά και περνάμε καλύτερα…
  • Τα παιδιά μας μπορεί να τα κρατήσει ο γείτονας όπως και εμείς τα δικά του. Εξ άλλου τα παιδιά είναι ευτυχία!
  • Δεν ταξιδεύουμε μόνοι – η βενζίνη ακριβαίνει και όλο και κάποιος θα πηγαίνει προς τα κει…Φτιάχνουμε ένα πανελλαδικό site όπου ο καθένας δηλώνει αφετηρία και προορισμό και μοιραζόμαστε τα έξοδα της διαδρομής. Φυσικά υπάρχει και αξιολόγηση από τους χρήστες και μπορείς να γίνεις μέλος μετά από πρόσκληση. Ακόμα στο ίδιο site με τον ίδιο τρόπο φτιάχνουμε ένα δίκτυο ανθρώπων που προσφέρουν φιλοξενία σε όλη την Ελλάδα, ίσως με ένα πολυ μικρό λειτουργικό αντίτιμο.
  • Συλλογικά γεύματα – κυριακάτικα γλέντια  Όλη η γειτονιά μετέχει στην γιορτή. Λίγο φαΐ ο καθένας, λίγο μουσικούλα/ Συλλογικά ψώνια από τα μαγαζιά της γειτονιάς. Φωτοτυπίες από το φωτοτυπάδικο – βιβλιοπωλείο της γειτονιάς και είμαστε έτοιμοι. Μην ξεχνάτε: Η φτώχεια θέλει καλοπέραση!
  • Μια μεγάλη βάση δεδομένων ανοιχτή σε όλους – φορτώνουμε σε έναν υπολογιστή όλη την μουσική, τις ταινίες, τα παιχνίδια μας και ότι άλλο θέλουμε σε ηλεκτρονική μορφή…ή καλύτερα σε ένα σέρβερ – βάλτε κι άλλους στο παιχνίδι. Δεν μπορούμε να φτιάξουμε ένα δικό μας gamato σε ένδειξη αλληλεγγύης αλλά και γιατί έχουμε στερέψει…
  • Κοινά δίκτυα παραγωγών – καταναλωτών, να ανακαλύψουμε ξανά την συνεργασία, τον συνεταιρισμό με τους δικούς μας όρους – το κέρδος δεν είναι το κριτήριο
  • Μικρές συνεταιριστικές ή συνεργατικές επιχειρήσεις μπορούν να μας δώσουν λύσεις. Καλύτερα δεν είναι από το να κλείσουμε αυτήν που έχουμε;
  • Οι δημόσιοι και ελεύθεροι χώροι μπορούν να ξαναγίνουν οι χώροι μας μέσα από τις καλλιτεχνικές και όχι μόνο παρεμβάσεις μας

Η φιλανθρωπία δεν μας ταιριάζει – Δεν συλλυπούμαι, δεν παρηγορούμε

Μοιραζόμαστε, γευόμαστε το αύριο και το δοκιμάζουμε σήμερα βασισμένοι στην εμπειρία του χθες

Όλοι και όλες στους δρόμους, στις πλατείες, στις γειτονιές

Να γευτούμε και να τραφούμε απ’ την αντίσταση

Για να κυριαρχήσει η δημιουργία για να ξεμπερδέψουμε απ την καταστροφή και την λαγνεία της

Δεν περιμένουμε. Έχουμε ήδη αργήσει. Ξεκινάμε;





Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα στο νομοσχέδιο «Εγγυήσεις για την εργασιακή ανασφάλεια»

28 04 2010
• Αυτό που δεν συγχωρεί ο ελληνικός λαός είναι το ψέμα και την εξαπάτηση.
• Χάος είναι το παρόν και το μέλλον που μας ετοιμάζεται από κάποιους που δεν έχουν καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση και όχι οι αγώνες αυτού του λαού, της νεολαίας και τα οράματα των εργαζόμενων.
• Τώρα θεωρείτε μονόδρομο την κηδεμονία του ΔΝΤ. Όλοι σας οι μονόδρομοι τόσα χρόνια αποδείχθηκαν βούρκος.
• Δεν μπορείτε να βάλετε καμιά κόκκινη γραμμή, αφήστε το λαό να βάλει αυτός τις κόκκινες γραμμές.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Χαρά στο κουράγιο που βρίσκεται εδώ που μας έχετε φέρει, να προσφεύγετε σε αποφθέγματα του Μακρυγιάννη, για να μας εξηγήσετε ότι για όλα φταίει σε αυτή τη χώρα η έρημη η Αριστερά, τα συνδικάτα, όσοι αντιστέκονται στις πολιτικές σας επιλογές.

Ειλικρινά το λέω αυτό, γιατί θέλει κουράγιο για να μπορεί κανείς με όσα συμβαίνουν τούτη την ώρα στον τόπο και προφανώς γνωρίζοντας ότι αυτές τις βαριές ευθύνες τις φέρουν τα δυο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα επί 35 χρόνια και φόρτωσαν τα χρέη τα δυσβάστακτα και τα ελλείμματα στις πλάτες του ελληνικού λαού και που εξαπάτησαν ξανά και ξανά τον ελληνικό λαό και έχουν φέρει σήμερα τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, να είναι και τιμητές και να βγαίνουν και να εγκαλούν την Αριστερά. Η Αριστερά δεν κυβέρνησε τον τόπο. Η Αριστερά όλα αυτά τα 35 χρόνια της μεταπολίτευσης ήταν μια δύναμη η οποία κράτησε τα μπόσικα στο πολιτικό σύστημα, διεκδικώντας πάντα το κοινωνικό όφελος και το κοινωνικό συμφέρον. Δεν γέμισε η Αριστερά το δημόσιο τομέα με τις πελατειακές της εξυπηρετήσεις. Και αφήστε τώρα το ’89, εντάξει τώρα το 89! Έχετε και έναν ομιλητή που ήταν 15 χρονών το ’89, μην τα λέτε σε εμένα αυτά.
Ακούστε είναι πολύ σοβαρή η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Και εγώ ειλικρινά θα σας πω ότι σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο που τιτλοφορείται ως εγγυήσεις κατά της εργασιακής ανασφάλειας, αλλά πολύ εύστοχα ο Βασίλης Μουλόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Μιχάλης Κριτσωτάκης είπαν ότι θα έπρεπε να λέγεται εγγυήσεις υπέρ της εργασιακής ανασφάλειας ή καλύτερα εγγυήσεις για την καταπολέμηση της εργοδοτικής ανασφάλειας.
Συνεχίζεται τις ιδεολογικές εκπτώσεις, το πιο κρίσιμο όμως είναι ότι συνεχίζεται να κοροϊδεύετε τον κόσμο. Και εξηγούμαι τι εννοώ.
Ακόμη ηχούν στα αυτιά μου τα λόγια του Πρωθυπουργού στην περίφημη τηλεμαχία –debate τη λέμε τώρα- λίγο πριν τις εκλογές. Όταν του έθεσα ερώτηση αν προτίθεται η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να καταργήσει τους νόμους και τις διατάξεις, το θεσμικό πλαίσιο εκείνο που διέπουν τον λεγόμενο εργασιακό μεσαίωνα, η απάντησή του ήταν κατηγορηματική. Αλλά επρόκειτο για άλλη μια δέσμευση η οποία πήγε περίπατο.
Και το κρίσιμο ερώτημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στα χείλη και στο μυαλό κάθε έλληνα πολίτη, ανεξαρτήτως του τι ψήφισε, είναι για ποιο λόγο είπατε τόσα ψέματα στον ελληνικό λαό; Γιατί θελήσατε προκειμένου να πάρετε τη λαϊκή εντολή να δημιουργήσετε πλαστές προσδοκίες και ελπίδες στους έλληνες πολίτες;
Η εύκολη απάντηση ξέρετε ποια είναι. Ότι δεν το γνωρίζατε. Κάθε φορά όμως που ακούω τον κ. Λοβέρδο, είτε στις τηλεοπτικές του συνεντεύξεις είτε στη Βουλή των Ελλήνων, ειλικρινά έχω την αίσθηση ότι βγάζουμε λαβράκια.
Τις προάλλες κύριε Υπουργέ, είπατε σε τηλεοπτικό σταθμό στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων ότι από τον Δεκέμβρη είχατε το Δ.Ν.Τ. και ανταλλάσατε ραβασάκια, επιστολές, δεν ξέρω τι ανταλλάσσατε, του δίνατε πάντως τις σκέψεις σας για το επικείμενο ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Και άρα ήταν εν γνώσει του τι αλλαγές θα κάνατε από τον Δεκέμβρη. Μόνο που τον Δεκέμβρη το Δ.Ν.Τ δεν είχε μπει καν στην ατζέντα της συζήτησης. Ούτε καν ως μπλόφα. Τι δουλειά είχατε τον Δεκέμβρη να ανταλλάσσετε; Είναι διαρκώς εδώ!
Τώρα λοιπόν μας αποκαλύπτετε στη σημερινή συζήτηση ότι από το 2008 είχατε σεις προβλέψει τη χρεοκοπία της χώρας ή την πορεία προς τη χρεοκοπία.
Δηλαδή στις εκλογές του 2009 που τάζατε αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό στις προεκλογικές συγκεντρώσεις που πηγαίνατε και σεις και ο Πρωθυπουργός και όλα τα στελέχη της κυβέρνησης, ξέρατε ότι οδηγούμαστε σε χρεοκοπία και τα λέγατε για να τα λέτε.
Κύριε Υπουργέ, δυο τινά πρέπει να συμβαίνουν ή έχετε το κληρονομικό χάρισμα και δεν σας το αναγνωρίζουν οι σύντροφοί σας στο ΠΑΣΟΚ και γνωρίζατε την πορεία της χώρας προς τη χρεοκοπία, αλλά κανείς δεν σας έδινε σημασία και γνωρίζατε ότι θα πάμε τελικά στο Δ.Ν.Τ. και ανταλλάσσατε μαζί του ραβασάκια ή ότι συλλογικά το κόμμα σας κορόιδεψε τον ελληνικό λαό στις προηγούμενες εκλογές. Και συνεχίζετε να μας δουλεύετε ψιλό γαζί. Και μακάρι να είναι το πρώτο. Αλλά αν είναι το δεύτερο, είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα. Διότι ο ελληνικός λαός σας το ξαναλέω. Τις γκάφες, τις παλινωδίες, τα λάθη τα συγχωρεί, όλοι μας κάνουμε λάθη. Αυτό που δεν συγχωρεί ο ελληνικός λαός είναι την πολιτική απάτη. Αυτό που δεν συγχωρεί ο ελληνικός λαός είναι το ψέμα και την εξαπάτηση. Και ξέρατε φαντάζομαι την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας καλύτερα εσείς και η Ν.Δ. που κυβερνούσε, αλλά και σεις –δεν έχετε διαψεύσει, κάθε φορά που το λέω δεν παίρνω μια διάψευση- μέσα Σεπτέμβρη ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και σημερινός Πρωθυπουργός, συναντήθηκε με τον κ. Προβόπουλο. Τι ανταλλάξανε σκέψεις γενικά; Γιατί ο σημερινός Πρωθυπουργός στην τηλεμαχία ρωτούσε και ξαναρωτούσε τον Καραμανλή αν είναι σωστά τα νούμερα;
Ήξερε, λοιπόν ή δεν ήξερε; Δώστε μια καθαρή απάντηση. Είχατε προαποφασίσει την προσφυγή στο ΔΝΤ από τον Δεκέμβρη και μας κοροϊδεύατε με τις μπλόφες, ναι ή όχι; Δώστε απαντήσεις στον ελληνικό λαό. Αντί να σηκώνετε τα χέρια και να παραδίδεστε μέσα στον πανικό σας, στους τεχνοκράτες του Δ.Ν.Τ. που μας κυβερνάνε, και να είστε έτοιμοι να δώσετε ακόμη και τις καρέκλες στα υπουργικά γραφεία, δώστε απαντήσεις τουλάχιστον στον ελληνικό λαό.
Διότι εμείς αναγνωρίζουμε ότι η σφραγίδα σε αυτό το νομοσχέδιο είναι η σφραγίδα τεχνογνωσίας Δ.Ν.Τ. όπως βλέπουμε τις πινελιές αυτής της τεχνογνωσίας και στις προτάσεις για το ασφαλιστικό, και στον παραλογισμό που ετοιμάζεται για την παιδεία, την υγεία. Βλέπουμε πολύ καλά το μέλλον που μας επιφυλάσσει αυτός ο κηδεμόνας.
Και επειδή σε αυτή την αίθουσα σας έχουν μείνει και κάποιοι φανατικοί υποστηρικτές του ΛΑΟΣ που τα βάλανε με το ΣΥΡΙΖΑ για μια ακόμη φορά στη σημερινή συνεδρίαση, ότι δήθεν εμείς προετοιμάζουμε και οργανώνουμε τις κοινωνικές εκρήξεις. Ήθελε ειλικρινά κύριε Ροντούλη να σας πω, έχετε καταλάβει ότι το χάος δεν το προετοιμάζει ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά, το χάος είναι εδώ, μας κτυπάει την πόρτα. Οι κοινωνικές εκρήξεις είναι το χάος; Χάος είναι αυτό που ζούμε. Όταν αύριο 30% ανεργία, στους νέους ανθρώπους, -εσείς το είπατε κύριε Υπουργέ- 1 στους 5, σε κάθε ελληνική οικογένεια θα έχουμε έναν άνεργο, όταν τα νοσοκομεία θα κινδυνεύουν να καταρρεύσουν και οι τεχνοκράτες θα βλέπουν αριθμούς, κέρδη και ζημιές και όχι κοινωνικές ανάγκες. Αυτό δεν είναι χάος; Όταν θα διαλυθεί το ασφαλιστικό σύστημα για μια σύνταξη φτώχιας, πείνας, ελεημοσύνης και όταν οι εργασιακές σχέσεις θα αφεθούν στις ρυθμίσεις της αγοράς, δηλαδή θα αφεθούν ελεύθερες, ασύδοτες, αυτό δεν είναι χάος; Χάος είναι το παρόν και το μέλλον που μας ετοιμάζετε από κάποιους που δεν έχουν καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση. Όχι οι αγώνες αυτού του λαού και της νεολαίας και τα οράματα των εργαζόμενων που θέλουν να διαδηλώσουν την αξιοπρέπειά τους.
Είσαστε λοιπόν υπόλογοι κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, διότι παραπλανήσατε τον ελληνικό λαό. Πήρατε μια λαϊκή εντολή για να κάνετε άλλα πράγματα και την εκχωρείτε και δεν έχετε αυτό το δικαίωμα να το κάνετε. Και κάνετε και λεονταρισμούς. Βγήκε ο Υπουργός Οικονομικών και απείλησε του κερδοσκόπους ότι θα τους πάρει το πουκάμισο και την επόμενη μέρα οι αγορές κόντεψαν να μας πάρουν και τα εσώρουχα. Η μια γκάφα μετά την άλλη. Απορούμε αν γίνεται αυτά τα πράγματα που βλέπουμε γύρω μας να συμβαίνουν πραγματικά.
Διαγγέλματα του Πρωθυπουργού από τα ήρεμα νερά του Καστελόριζου ότι έχουμε λέει, χαρτογραφήσει τα νερά. Και την επόμενη μέρα, χθες στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δηλώσεις ότι περπατάμε σε νερά που δεν έχουν εξερευνηθεί. Ακόμη και οι λογογράφοι του πρωθυπουργού αντιφάσκουν. Άλλα λένε τη μια μέρα και άλλα την επόμενη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή άκουσα και τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ να αναφέρεται στην ποίηση, αφού σας αρέσει λοιπόν η ποίηση, να σας πω ότι μας φθάσατε στο σημείο να νομοθετούν οι βάρβαροι, γιατί στο δίλημμα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα το οποίο εσείς θέσατε προεκλογικά, καταλήξατε και διαλέξατε τη βαρβαρότητα του Δ.Ν.Τ και τώρα μας την εμφανίζετε και ως εθνική επιτυχία.
Και πράγματι το προκλητικό είναι ότι αυτή την πραγματικότητα θέλετε να την εξωραΐσετε και καταφέρεστε εναντίον της Αριστεράς. Οι συλλογικές συμβάσεις ετοιμάζονται να καταργηθούν, οι απολύσεις θα απελευθερωθούν, ο εργασιακός μεσαίωνας θεσμοθετείται, η ανεργία εκτοξεύετε στα ύψη και εσείς έχετε το κουράγιο να κάνετε κριτική στην Αριστερά και να γίνεστε τιμητές.
Σταματήστε κύριοι συνάδελφοι να ενοχοποιείται την κοινωνία, δεν οδηγεί πουθενά αυτή η λογική. Ότι φταίνε οι πολίτες που καταναλώνανε περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να παράγουμε, ότι φταίει ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός δεν χρωστάει σε κανέναν. Και ξέρετε γιατί δεν χρωστάει ο ελληνικός λαός; Γιατί ο ελληνικός λαός όλη αυτή την ανάπτυξη των 10 προηγούμενων χρόνων από το ’97-2007, μιάμιση φορά πάνω από το ΑΕΠ, ήταν μια ανάπτυξη που δεν έγιναν ούτε σχολεία, ούτε νοσοκομεία, ούτε κοινωνικές υπηρεσίες, ούτε αυξήθηκε το εισόδημά του αισθητά. Άλλοι τα πήραν τα λεφτά. Μην ενοχοποιείτε λοιπόν τους έλληνες πολίτες, μην ενοχοποιείτε την κοινωνία και κυρίως μη προσπαθείτε να τα φορτώσετε σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις για να αθωώσετε το βίο και την πολιτεία των διακυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Εμείς θα επαναλάβουμε και στη σημερινή συζήτηση στη Βουλή ότι υπάρχει εναλλακτικός δρόμος. Δεν είναι μονόδρομος τα πράγματα. Μια ζωή ακούμε ότι είναι μονόδρομος. Για την ΟΝΕ, ακούμε ότι είναι μονόδρομος η ονομαστική σύγκλιση και όχι η πραγματική. Για την ολυμπιάδα ακούγαμε μονόδρομος. Είσαστε γραφικοί που δεν την θέλετε και μας λέτε μην πηγαίνετε σε τέτοιες δαπάνες και σπατάλες να περιορίσουμε τα ελλείμματα και να φτιάξουμε την παραγωγική βάση της χώρας. Για τις εξοπλιστικές δαπάνες μας λέγατε μονόδρομος, διότι είμαστε μια χώρα που κινδυνεύει. Για τα φορολογικά νομοσχέδια και τις φοροαπαλλαγές που κάνατε κατά καιρούς, μας λέγατε μονόδρομος οι φοροαπαλλαγές γιατί δεν θα έχουμε ανάπτυξη. Όλα μονόδρομος και τώρα μονόδρομος μας λέτε για τη κηδεμονία του ΔΝΤ. Όλοι σας οι μονόδρομοι τόσα χρόνια αποδείχθηκαν βούρκος.
Εμείς λέμε ότι υπάρχουν πολιτικές που μπορεί να στηρίξουν μια εναλλακτική προοπτική για τον τόπο. Μην υπηρετείτε τυφλά πολιτικές που στηρίζουν ένα οικονομικο-πολιτικό σύστημα που καταρρέει και στη χώρα μας και διεθνώς. Διότι, εσείς φέρνετε το Δ.Ν.Τ, το Δ.Ν.Τ. φέρνει την τεχνογνωσία του, δηλαδή τα μέτρα τα σκληρά και τα έφερε από την 3η του Μάρτη και μη κοροϊδευόμαστε, τα μέτρα είναι φέρνουν την ύφεση, η προοπτική της ύφεσης είναι που φέρνει τη χρεοκοπία ένα βήμα πιο κοντά. Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος.
Τόσες και τόσες φορές μας είπατε ότι πρέπει να θυσιάσουμε την κοινωνία, να σφάξουμε τα εργασιακά δικαιώματα για να πέσουν τα spread. Ε, λοιπόν δεν πέφτουν τα spread. Στις χίλιες μονάδες κοντεύουν να φθάσουν. Τι περιμένετε λοιπόν, για να αλλάξετε ρότα; Να σας πάρουν και τις θέσεις σας στα υπουργικά σας γραφεία; Κάντε κάτι επιτέλους για να αποτραπεί αυτή η άβυσσος στην οποία οδηγούμεθα. Και εν πάση περιπτώσει, αφού εσείς δεν είστε σε θέση, δεν μπορείτε να βάλετε καμιά κόκκινη γραμμή, αφήστε το λαό να βάλει αυτός τις κόκκινες γραμμές.

28/04/2010





Πάμε ΔΝΤ;

27 04 2010

ΠΑΣΟΚ – Πάντα αξιόπιστο και υπεύθυνο

ή

ΔΝΤ ΚΡΙΣΗ και άλλες ιστορίες από το δάσος

ή

Όλοι και όλες στους δρόμους! Να τους σταματήσουμε! Τώρα είναι η ώρα!





Πρόσκληση-Πρωτοβουλία σε συζήτηση 36 μελών της απερχόμενης ΚΠΕ του ΣΥΝ που είχαν εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο της Αριστερής Ενότητας και ανήκουν στο Αριστερό Ρεύμα

27 04 2010

Κυριακή 2 Μάη και ώρα 11 π.μ. στην Αίθουσα Δεριγνύ της ΑΣΟΕΕ

Αυτό το κείμενο για όσους και όσες το υπογράφουμε, μέλη της απερχόμενης ΚΠΕ που εκλεχθήκαμε σε αυτή με το ψηφοδέλτιο της Αριστερής Ενότητας και που ανήκουμε στο Αριστερό Ρεύμα, δεν αποτελεί μια ευχάριστη εξέλιξη αλλά μια αναγκαία κίνηση.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα το κόμμα μας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Τα φαινόμενα κρίσης είναι έντονα.  Σε μια εποχή που οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και η νεολαία δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση, σε μια περίοδο που ενωμένοι , με αντοχή, υπομονή και επιμονή πρέπει να δώσουμε τη μάχη της Αριστεράς, εκφυλιστικά φαινόμενα τυραννούν τον ΣΥΝ, τον ΣΥΡΙΖΑ, και την  Αριστερά γενικότερα.

Όλοι και όλες μας επιλέξαμε τελικά να υποστηρίξουμε την πρόταση για έκτακτο συνέδριο όχι επιλέγοντας ένα οποιοδήποτε συνέδριο και χωρίς καμία πρόθεση να δημιουργήσουμε περιττή ένταση σε μια πολύ κρίσιμη χρονική περίοδο για την Αριστερά και κυρίως για την κοινωνία.

Επιλέξαμε το συνέδριο για να προσπαθήσουμε να συγκροτήσουμε με βάση τις προγραμματικές μας επεξεργασίες και με όρους κόμματος, συλλογικά μια απάντηση-πρόταση, ένα σχέδιο εξόδου από την πολυεπίπεδη κρίση στην οποία έχουμε βυθιστεί, μια στρατηγική που θα μπορούσε να δώσει νέα πνοή στο κίνημα και να κρατήσει την κοινωνία όρθια στα πόδια της. Ταυτόχρονα είχαμε ως πρώτη προτεραιότητα αυτή η διαδικασία να αποτελέσει μια τομή για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος τόσο όσον αφορά την δημόσια εικόνα μας, όσο και τα ζητήματα της δημοκρατικής αλλά και αποτελεσματικής λειτουργίας μας. Τέλος στόχος μας ήταν να ανανεώσουμε την στρατηγική μας για την ενότητα της Αριστεράς και με βάση τις αποφάσεις της τρίτης Πανελλαδικής του ΣΥΡΙΖΑ να στρέψουμε όλο το κόμμα στην προσπάθεια για την δυναμική επανάκαμψη του ενωτικού μας εγχειρήματος.

Εκτίμηση όλων μας είναι πως όλη την προηγούμενη περίοδο το Αριστερό Ρεύμα, το κοινό μας εγχείρημα, έχει συμβάλλει με τρόπο προωθητικό στην πορεία ολόκληρου του χώρου, έχει πρωταγωνιστήσει στην αριστερή πορεία του Συνασπισμού απορρίπτοντας τα κεντροαριστερά σενάρια και επιλέγοντας την στροφή του κόμματος προς τα κινήματα και την στρατηγική της Ενότητας της Αριστεράς σε Ελλάδα και Ευρώπη, που έφερε γρήγορα απτά αποτελέσματα. Ταυτόχρονα συνέβαλε στην ανανέωση του στελεχικού δυναμικού του κόμματος αλλά και στην συγκρότηση και ανάπτυξη της Νεολαίας, έβαλε τις βάσεις για την προγραμματική επαναθεμελίωση της Αριστεράς, ενώ αποτέλεσε διαχρονικά τον εγγυητή της ενότητας και της συνέχειας του κόμματος.

Είμαστε σίγουροι πως και σε αυτή τη φάση το Αριστερό Ρεύμα θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτό το ρόλο τον οποίο κατέκτησε επάξια με επιμονή και υπομονή, πάντα λειτουργώντας ως η ραχοκοκκαλιά της αριστερής πλειοψηφίας αλλά και όλου του κόμματος και όχι ως κόμμα μέσα στο κόμμα.

Η κατάθεση ξεχωριστού κειμένου από 30 μέλη της ΚΠΕ με αναφορά στο Αριστερό Ρεύμα, χωρίς καμία προηγούμενη προσπάθεια για συνεννόηση με τα υπόλοιπα μέλη της ΚΠΕ που και αυτά έχουν αναφορά στο Αριστερό Ρεύμα, αλλά και χωρίς ουσιαστική διαβούλευση στο εσωτερικό της Επιτροπής Θέσεων και της ΚΠΕ δεν συμβάλλει στην προαναφερθείσα κατεύθυνση και προσπάθεια. Το κείμενο δε αυτό ανέδειξε μεγάλες πολιτικές διαφωνίες οι οποίες δεν είχαν αναφανεί σε καμία διαδικασία, είτε κομματική, είτε του ίδιου του Αριστερού Ρεύματος το προηγούμενο διάστημα.

Παρ΄ όλα αυτά θεωρήσαμε και θεωρούμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις διαφορετικές απόψεις ως πλούτο αλλά πρέπει, να συνεννοηθούμε επί της ουσίας αλλά και ως προς την διαδικασία. Με βάση αυτά από την πρώτη στιγμή προσπαθούμε να βρούμε μια διαδικασία συνεννόησης και ενοποιητικούς δρόμους. Οι επανειλημμένες μας εκκλήσεις για πανελλαδική σύσκεψη του Ρεύματος, για σύσκεψη από κοινού των μελών της ΚΠΕ, ακόμα και των μελών της Π.Γ. του Αριστερού Ρεύματος έπεσαν στο κενό.  Δυστυχώς, δεν εισακουστήκαμε

Σήμερα και με βάση το εύρος των διαφορετικών απόψεων που κατατέθηκαν για μια σειρά εξαιρετικά κρίσιμα ζητήματα, με βάση την αδυναμία συνεννόησης σε στοιχειώδη ζητήματα, με βάση ακόμα και τις διαφωνίες έτσι όπως αποτυπώθηκαν στα ζητήματα του απολογισμού αλλά και των ρυθμίσεων για το κόμμα, αλλά και με βάση τις συνολικές πρακτικές που ο καθένας υιοθετεί τόσο στο εσωτερικό του κόμματος όσο και στο μαζικό κίνημα η ανάγκη του συνεδρίου είναι πιο επιτακτική ακόμα και από την στιγμή που προτάθηκε. Στόχος δεν μπορεί παρά να είναι πως όλοι και όλες θα συμβάλουμε την επόμενη μέρα του συνεδρίου να είμαστε πιο έτοιμοι για να αντιμετωπίσουμε την τρομακτική επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι και η κοινωνία συνολικά Πιστεύουμε ότι υπάρχει ακόμα και λόγος και χρόνος για σύνθεση και συνεννόηση. Για αυτό λοιπόν το λόγο, εμείς, μέλη της ΚΠΕ που έχουμε αναφορά στο Αριστερό Ρεύμα, καλούμε όσους και όσες επιθυμούν

την Κυριακή 2 Μάη και ώρα 11 π.μ. στην Αίθουσα Δεριγνύ της ΑΣΟΕΕ

για να συζητήσουμε την κατάσταση και να προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις.

Ιδιαίτερα, καλούμε τους 30 συντρόφους/σες που έχουν συνυπογράψει το ξεχωριστό κείμενο σε μια προσπάθεια πολιτικής και κυρίως συντροφικής συνεννόησης.

Αμπατζάς Κώστας, Αξελός Ρήγας, Αποστόλου Βάγγέλης, Βαμβουρέλη Μαρία, Βελισσαρίου Σίσσυ, Βίτσας Δημήτρης, Βούτσης Νίκος, Διώτη Ηρώ, Δουδούμη Λίτσα, Καλαμαρά Έφη, Καλκανδής Πέτρος, Καραγιώργος Πέτρος, Καρίτζης Ανδρέας, Κιτσαντά Λίτσα, Κορωνάκης Τάσος, Κούβελα Φωτεινή, Κουράκης Τάσος, Κουσιάντζα Μάγδα, Κουτσοθεοδωρής Θεόδωρος,  Κυπριανίδου Ερμίνα, Μπαλτάς Αριστείδης, Μπασκώζος Γιάννης, Μπίστης Αλέξανδρος, Μπουρνούς Γιάννης, Πάντος Παναγιώτης, Παπαδόπουλος Νίκος, Παπάζογλου Αγγελική, Πέρκα Πέτη, Σκουρλέτης Πάνος, Σπαρτινός Κώστας, Τζανακόπουλος Δημήτρης, Τριγάζης Πάνος, Τσουκαλά Φιλιώ, Υδραίος Μιχάλης, Φίλης Νίκος, Χατζηγεωργίου Ελευθερία





Όλοι και όλες στους δρόμους!Να τους σταματήσουμε!

25 04 2010

Την Τρίτη 27/4 στις 6:30μμ στα Προπύλαια

Όλοι και όλες στο συλλαλητήριο

της ΑΔΕΔΥ και του Συντονιστικού Πρωτοβάθμιων Σωματείων