Να σώσουμε τον ελληνικό λαό από τους σωτήρες του – κείμενο Γάλλων στοχαστών

22 02 2012

Η Libération της 21ης Φεβρουαρίου δημοσιεύει το κείμενο μιας σημαντικής κίνησης συμπαράστασης προς τον ελληνικό λαό και ενάντια στις ολέθριες πολιτικές που, με αφετηρία την Ελλάδα, προβλέπεται να επεκταθούν σε όλη την Ευρώπη. Συνυπογράφεται από κορυφαίους γάλλους στοχαστές -μεταξύ των οποίων ο Μπαντιού, ο Μπαλιμπάρ, ο Νανσύ, ο Ρανσιέρ, η Μπάρμπαρα Κασσέν, ο Μισέλ Σουριά, ο Ντιντί-Υμπερμάν κ.ά-, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν σε επιστολή του περιοδικού αληthεια, που τους απευθύνθηκε με πρωτοβουλία της αρχισυντάκτριας Βίκης Σκούμπη. Συνοδεύεται από ένα κάλεσμα για τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής επιτροπής αλληλεγγύης που ήδη βρίσκει ανταπόκριση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Ακολουθεί το κείμενo:

Τη στιγμή που ένας στους δύο Έλληνες νέους είναι άνεργος, 25.000 άστεγοι περιπλανώνται στους δρόμους της Αθήνας, το 30% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχιας, χιλιάδες οικογένειες υποχρεούνται να βάλουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα προκειμένου να μην πεθάνουν από την πείνα και το κρύο, νεόφτωχοι και πρόσφυγες δίνουν μάχες για τους σκουπιδοτενεκέδες στους δημόσιους χώρους, οι «σωτήρες» της Ελλάδας, υπό το πρόσχημα ότι οι Έλληνες «δεν καταβάλουν αρκετές προσπάθειες», επιβάλλουν ένα νέο σχέδιο βοήθειας που διπλασιάζει τη χορηγούμενη θανατηφόρα δόση. Ένα σχέδιο που καταργεί το εργατικό Δίκαιο και καταδικάζει τους φτωχούς σε ακραία ένδεια, εξαφανίζοντας παράλληλα τις μεσαίες τάξεις.

Ο στόχος δεν είναι σε καμία περίπτωση η «σωτηρία» της Ελλάδας: όλοι οι οικονομολόγοι που είναι  άξιοι του ονόματός τους συμφωνούν επ’ αυτού. Το ζητούμενο  είναι να κερδηθεί  χρόνος προκειμένου να σωθούν οι πιστωτές, ενώ παράλληλα η χώρα οδηγείται σε μια προδιαγεγραμμένη  χρεοκοπία. Πρωτίστως, το ζητούμενο είναι να μετατραπεί η   Ελλάδα σε  εργαστήριο μιας κοινωνικής μεταλλαγής που θα γενικευθεί, σε έναν δεύτερο χρόνο, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το μοντέλο που δοκιμάζεται πάνω στους Έλληνες είναι εκείνο μιας κοινωνίας χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, στο πλαίσιο της οποίας τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα ιατρικά κέντρα κατεδαφίζονται, η υγεία καθίσταται προνόμιο των πλουσίων, οι ευπαθείς πληθυσμοί προορίζονται για μια προγραμματισμένη εξόντωση, ενώ όσοι εξακολουθούν  να έχουν μια εργασία  καταδικάζονται σε ακραίες μορφές εργασιακής επισφάλειας και οικονομικής εξαθλίωσης.

Προκειμένου όμως αυτή η αντεπίθεση του νεοφιλελευθερισμού να πετύχει τον στόχο της χρειάζεται να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς που καταργεί τα πλέον στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Με διαταγή των σωτήρων, βλέπουμε λοιπόν να εγκαθίστανται στην Ευρώπη κυβερνήσεις τεχνοκρατών που περιφρονούν τη λαϊκή κυριαρχία. Πρόκειται για ένα σημείο καμπής όσον αφορά στα κοινοβουλευτικά καθεστώτα στο πλαίσιο των οποίων βλέπουμε τους «αντιπροσώπους του λαού» να εξουσιοδοτούν εν λευκώ τους ειδικούς και τους τραπεζίτες, απαρνούμενοι την υποτιθέμενη εξουσία τους να αποφασίζουν. Ένα είδος κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, το οποίο προσφεύγει, μεταξύ άλλων, και σε ένα διευρυμένο κατασταλτικό οπλοστάσιο απέναντι στις λαϊκές διαμαρτυρίες. Έτσι, από τη στιγμή που οι βουλευτές επικύρωσαν την διαμετρικά αντίθετη με την εντολή που είχαν λάβει σύμβαση που τους υπαγόρευσε η Τρόικα (Ευρωπαϊκή Ένωση, Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), μια εξουσία στερούμενη δημοκρατικής νομιμότητας υποθήκευσε το μέλλον της χώρας για τα επόμενα τριάντα ή σαράντα χρόνια.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να δημιουργήσει έναν δεσμευμένο τραπεζικό λογαριασμό στον οποίον θα κατατίθεται απευθείας η βοήθεια προς την Ελλάδα προκειμένου να χρησιμοποιείται αποκλειστικά προς όφελος του χρέους. Τα έσοδα της χώρας οφείλουν να αφιερώνονται κατά «απόλυτη προτεραιότητα» στην εξόφληση των πιστωτών και, εφόσον παραστεί ανάγκη, να κατατίθενται απευθείας σε αυτόν τον λογαριασμό την διαχείριση του οποίου έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Σύμβαση υπαγορεύει ρητά  ότι κάθε νέα υποχρέωση που θα προκύπτει στο πλαίσιό της θα διέπεται  από το αγγλικό δίκαιο, το οποίο απαιτεί υλικές εγγυήσεις, ενώ οι διενέξεις θα εκδικάζονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου, με την   Ελλάδα να έχει αποποιηθεί εκ των προτέρων κάθε δικαίωμα προσφυγής ενάντια σε όποια κατάσχεση αποφασίσουν οι πιστωτές της. Για να ολοκληρωθεί η εικόνα, οι  ιδιωτικοποιήσεις έχουν ανατεθεί  σε ένα Ταμείο υπό τη διαχείριση της Τρόικας  στο οποίο θα κατατίθενται οι τίτλοι ιδιοκτησίας των δημοσίων αγαθών. Εν συντομία, έχουμε να κάνουμε με μια γενικευμένη λεηλασία, χαρακτηριστικό γνώρισμα του χρηματοπιστωτικού  καπιταλισμού που προσφέρει εν προκειμένω στον εαυτό του μια  θεσμική καθοσίωση. Στο βαθμό που πωλητές και αγοραστές θα κάθονται στην ίδια πλευρά του τραπεζιού, δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι το  εν λόγω εγχείρημα ιδιωτικοποιήσεων  αποτελεί πραγματικό συμπόσιο για τους αγοραστές.

Όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί έως τώρα είχαν ως μοναδικό  αποτέλεσμα την εμβάθυνση του ελληνικού εθνικού χρέους το οποίο, με τη βοήθεια των σωτήρων που δανείζουν με τοκογλυφικά επιτόκια, έχει κυριολεκτικά εκτοξευθεί στα ύψη προσεγγίζοντας το 170%  ενός  ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε ελεύθερη πτώση, ενώ το 2009 δεν αντιπροσώπευε παρά το 120%. Μπορεί κανείς να στοιχηματίσει ότι αυτός ο εσμός  σχεδίων σωτηρίας -τα οποία παρουσιάζονται κάθε φορά ως «τελικά»- δεν στόχευε παρά στο να εξασθενίσει ολοένα και περισσότερο τη θέση της Ελλάδας ούτως ώστε, στερούμενη κάθε δυνατότητας να προτείνει από μόνη της τους όρους μιας ανασυγκρότησης , να εξαναγκαστεί να εκχωρήσει τα πάντα στους πιστωτές της υπό τον εκβιασμό «καταστροφή ή λιτότητα». Η τεχνητή και καταναγκαστική επιδείνωση του προβλήματος του χρέους χρησιμοποιήθηκε σαν όπλο εφόδου  για την άλωση  μιας κοινωνίας στο σύνολό της.

Σκόπιμα χρησιμοποιούμε εδώ όρους που ανήκουν στη στρατιωτική ορολογία: πρόκειται σαφώς για έναν πόλεμο που διεξάγεται με τα μέσα της οικονομίας, της πολιτικής και του δικαίου, έναν πόλεμο ταξικό εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας. Και τα λάφυρα που η χρηματοπιστωτική  τάξη υπολογίζει να αποσπάσει από «τον εχθρό» είναι τα κοινωνικά κεκτημένα και τα δημοκρατικά δικαιώματα, αλλά αυτό που διακυβεύεται σε τελική ανάλυση είναι η δυνατότητα για  μια ανθρώπινη ζωή. Και η ζωή εκείνων που δεν παράγουν ή δεν καταναλώνουν αρκετά σε σύγκριση με τις στρατηγικές μεγιστοποίησης του κέρδους, δεν πρέπει να διατηρηθεί.

Έτσι, η αδυναμία μιας χώρας πιασμένης στη μέγγενη της χωρίς  όρια κερδοσκοπίας και των καταστροφικών σχεδίων σωτηρίας, γίνεται η μυστική πόρτα από την οποία εισβάλλει βίαια ένα μοντέλο κοινωνίας σύμφωνο προς τις απαιτήσεις του νέο-φιλελεύθερου φονταμενταλισμού. Μοντέλο που προορίζεται για ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα, και γι αυτό η υπεράσπιση του ελληνικού λαού δεν είναι συρρικνώσιμη  σε μια χειρονομία  αλληλεγγύης ή  αφηρημένης ανθρωπιάς: διακυβεύεται το μέλλον της δημοκρατίας και η τύχη των ευρωπαϊκών λαών. Παντού η «επιτακτική αναγκαιότητα» μιας «οδυνηρής αλλά σωτήριας» λιτότητας θα μας παρουσιαστεί ως το μέσον για να αποφύγουμε τη μοίρα της Ελλάδας, ενώ οδηγεί κατευθείαν σε αυτήν.

Μπροστά σε αυτή την οργανωμένη επίθεση ενάντια στην κοινωνία, μπροστά στην καταστροφή και των τελευταίων νησίδων της δημοκρατίας, καλούμε τους συμπολίτες μας, τους γάλλους και ευρωπαίους φίλους μας να εκφρασθούν σθεναρά. Δεν πρέπει να αφήσουμε το μονοπώλιο του λόγου στους ειδήμονες και στους πολιτικάντηδες. Το γεγονός ότι το αίτημα κυρίως των γερμανών και των γάλλων ιθυνόντων είναι η απαγόρευση πλέον των εκλογών στην Ελλάδα μπορεί να  μάς αφήνει άραγε αδιάφορους; Ο στιγματισμός και η συστηματική δυσφήμηση ενός λαού δεν θα άξιζε άραγε μια απάντηση; Είναι δυνατόν να μην υψώσουμε την φωνή μας ενάντια στη θεσμική δολοφονία του ελληνικού λαού; Και μπορούμε άραγε να σιωπούμε μπροστά στην καταναγκαστική εγκαθίδρυση ενός συστήματος που θέτει εκτός νόμου ακόμη και την ίδια την ιδέα της κοινωνικής αλληλεγγύης;

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο μη επιστροφής. Είναι επείγον να δώσουμε  τη μάχη των αριθμών και τον πόλεμο των λέξεων για να αναχαιτίσουμε  την ακραίο-φιλελεύθερη ρητορική του φόβου και της παραπληροφόρησης. Είναι επείγον να αποδομήσουμε τα μαθήματα ηθικής που συσκοτίζουν  την πραγματική διαδικασία που εκτυλίσσεται μέσα στην κοινωνία. Είναι κάτι περισσότερο από επείγον να απομυθοποιήσουμε τη ρατσιστική εμμονή περί  ελληνικής «ιδιαιτερότητας»  που φιλοδοξεί να αναγάγει  τον υποτιθέμενο εθνικό χαρακτήρα ενός λαού (τεμπελιά ή κατά βούληση πονηριά) σε  πρωταρχική  αιτία μιας κρίσης η οποία στην πραγματικότητα είναι παγκόσμια. Αυτό που μετρά σήμερα δεν είναι οι ιδιαιτερότητες, πραγματικές ή φαντασιακές, αλλά τα κοινά: η τύχη ενός λαού που θα επηρεάσει και τους άλλους.

Πολλές τεχνικές λύσεις έχουν προταθεί για να βγούμε από το δίλημμα «ή  καταστροφή της κοινωνίας ή  πτώχευση» (πράγμα που σημαίνει, το βλέπουμε σήμερα: «και καταστροφή και πτώχευση). Όλες οι λύσεις πρέπει να εξεταστούν  σαν στοιχεία στοχασμού προκειμένου να οικοδομήσουμε μιαν άλλη Ευρώπη. Αλλά κατ’ αρχάς πρέπει να καταγγείλουμε το έγκλημα, να αναδείξουμε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ελληνικός λαός, εξ αιτίας των «σχεδίων βοήθειας» τα οποία έχουν συλληφθεί από και για τους κερδοσκόπους και τους πιστωτές. Τη στιγμή που ένα κίνημα υποστήριξης υφαίνεται σε όλο τον κόσμο, όπου τα δίκτυα Ιντερνέτ βουίζουν από πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, οι γάλλοι διανοούμενοι θα ήταν άραγε οι τελευταίοι που θα ύψωναν τη φωνή τους υπέρ της Ελλάδας; Χωρίς να περιμένουμε περισσότερο, ας πολλαπλασιάσουμε τα άρθρα, τις παρεμβάσεις στα μέσα, τις συζητήσεις, τις εκκλήσεις, τις διαδηλώσεις. Γιατί κάθε πρωτοβουλία είναι καλοδεχούμενη, κάθε πρωτοβουλία είναι επείγουσα. Σε ό,τι  μας αφορά, ιδού τι προτείνουμε: να προχωρήσουμε τάχιστα στη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής επιτροπής διανοουμένων και καλλιτεχνών για την αλληλεγγύη προς  τον ελληνικό λαό  που αντιστέκεται.

Αν δεν είμαστε εμείς, ποιος θα είναι;
Αν δεν είναι τώρα, πότε θα είναι;

Βίκη ΣΚΟΥΜΠΗ, Αρχισυντάκτρια του περιοδικού αλήthεια, Αθήνα.
Michel SURYA, Διευθυντής του περιοδικού Lignes, Παρίσι.
Δημήτρις Βεργέτης, Διευθυντής του περιοδικού αλήthεια.

Και

Daniel ALVARO
Alain BADIOU
Jean-Christophe BAILLY
Etienne BALIBAR
Fernanda BERNARDO
Barbara CASSIN
Bruno CLEMENT
Danièle COHEN-LEVINAS
Yannick COURTEL
Claire DENIS
Georges DIDI-HUBERMANN
Roberto ESPOSITO
Francesca ISIDORI
Pierre-Philippe JANDIN
Jèrôme LEBRE
Jean-Clet MARTIN
Jean-Luc NANCY
Jacques RANCIERE
Judith REVEL
Elisabeth RIGAL
Jacob ROGOZINSKI
Avital RONELL
Ugo SANTIAGO
Beppe SEBASTE
Michele SINAPI
Enzo TRAVERSO

 

Advertisements




Δεν είμαστε μόνοι μας σ’ αυτόν τον αγώνα! (ανανεωμένο)

12 02 2012

Μήνυμα από τον ΧΟΡΧΕ ΣΕΜΠΑΓΙΟΣ, βουλευτής του κινήματος « Ελεύθεροι του Νότου» από το κοινοβουλίου της Αργεντινής

Αδέλφια Έλληνες,
Σύντροφοι και Φίλοι,

Ο λαός μας παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα σας. Ο λαός της Αργεντινής ξαναζεί το δράμα, την τραγωδία της λεηλασίας και της ακραίας φτώχειας, βλέποντας και διαβάζονται για αυτά που συμβαίνουν στη Ελλάδα.

Νιώσαμε αυτό που νιώθετε.
Πονέσαμε όπως και εσείς.

Κύλησαν τα δάκρυα των μανάδων μας όταν τα παιδιά τους έφυγαν μετανάστες στα πέτρινα χρόνια του Δ.Ν.Τ.

Είδαμε τους γονείς μας, τα αδέλφια μας και τα παιδιά μας να βρίσκονται στην μακροχρόνια ανεργία.

Μας λοιδόρησαν ως τεμπέληδες όπως τώρα χλευάζουν εσάς.

Αγωνιστήκαμε όπως εσείς τώρα !

Νικήσαμε όπως εσείς θα νικήσετε!

VENCEREMOS!

——————————————————————————–

Μήνυμα από την Γενική Σοσιαλιστική Συνομοσπονδία Εργαζομένων της Βενεζουέλας ,

Αδελφέ Ελληνικέ Λαέ
Συνάδελφοι, Σύντροφοι, companeros

Από το Καράκας της Βενεζουέλας σας απευθύνουμε θερμό συντροφικό και επαναστατικό χαιρετισμό. Τούτες τις ώρες ο Βολιβαριανός λαός της Βενεζουέλας είναι μαζί σας!

Γνωρίζουμε ότι οι αγώνες σας είναι δύσκολοι και άνισοι, αλλά ξέρουμε ότι οι λαοί πάντα έχουν την ακατανίκητη δύναμη να νικούν στις πιο αντίξοες συνθήκες. Ο δικός σας λαός έχει γράψει ιστορία. Θα γράψει και τώρα. Έχουμε καταφέρει μέσα από συνεχείς αγώνες να στείλουμε το νεοφιλελεύθερο εργαστήριο και την κρεατομηχανή που καταστρέφει τις κοινωνίες και τις παραδίδει στους τοκογλύφους, στους τραπεζίτες και στον ιμπεριαλισμό στο αποχωρητήριο της ιστορίας!

Εμείς στην χώρα μας και στη Λατινική Αμερική ανοίγουμε νέους δρόμους που βασίζονται στην αλληλεγγύη, στη αλληλοκατανόηση των λαών μας, στην ανάγκη, η παιδεία, η υγεία, η δημοκρατία να μην εμπόρευμα αλλά κοινωνικά αγαθά για το λαό, ώστε να έχουν πραγματικό περιεχόμενο,  ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας άστεγος, ούτε ένας άνεργος, ούτε ένα παιδι που να διψά για να κατακτήσει τη γνώση, τη τέχνη τον αθλητισμό και την ανθρωπιά και να μπορεί να το κάνει. Δεν ξέρουμε αν θα τα καταφέρουμε αλλά μέχρι τέλους θα αγωνιζόμαστε για αυτά τα πανανθρώπινα ιδανικά!

Χαιρετίζουμε τον ηρωικό αγώνα σας, την νικηφόρα σας ορμή!, το απαράμιλλο θάρρος σας!
Ζήτησε όποτε το κρίνετε να βοηθήσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε  και θα το κάνουμε!

Το έχετε ξανακάνει, δώστε στους λαούς του κόσμου την ελπίδα του αγώνα ξανά!
Ταράξτε τα λιμνάζοντα νερά της Ευρώπης του άγριου καπιταλισμού και τη βαρβαρότητας ώστε να ξαναβρεί τη ψυχή της και τα όνειρα της!

Δίωξε αυτούς που σας θέλουν προσκυνημένους!

Μπορείτε!

Ηasta la Victoria siempre!

——————————————————————————–

Μήνυμα από την βραβευμένη με νόμπελ ειρήνης οργάνωση «ΜΗΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΑΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ»

Προς τον αγωνιζόμενο Ελληνικό λαό..

Παιδιά μας, εγγόνια μας, τα λίγα αυτά λόγια που θα ακούσετε είναι από τις μανάδες που χάσαμε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας στα χρόνια της δικτατορίας στην Αργεντινή. Εκείνα τα χρόνια, το Δ.Ν.Τ. βρισκόταν για πολλοστή φορά στη χώρα μας σπέρνοντας την μιζέρια, τη πείνα και την υποδούλωση του λάου μας. Το μόνο που έκαναν τα παιδιά μας ήταν να υπερασπίσουν το λαό μας. Αυτό ήταν το «έγκλημα» τους. Για τους λόγους αυτός έδωσαν ότι πολυτιμότερο είχαν, την ίδια της του ζωή.

Ο ηρωικός αγώνας σας σήμερα, σε διαφορετικές συνθήκες αλλά με τους ίδιους εχθρούς των λαών, δεν είναι διαφορετικός, κάνετε το αυτονόητο για να σώσετε τις επόμενες γενιές από την υποδούλωση. Σήμερα, αύριο και μεθαύριο, μη τα βάλετε κάτω, όσο και δύσκολο και ανυπέρβλητο να φαίνεται, θα τα καταφέρετε. Συνεχίστε έως τη τελική νίκη. Τώρα τούτες τις ώρες είμαστε και δίκες σας μάνες, η σκέψη μας και τα λόγια μας είναι μαζί σας.
Ξαναβλέπουμε, τα δικά μας παιδιά στους δρόμους της Αθήνας και της Ελλάδας, στους δρόμους του Καΐρου, στους δρόμους της Λισσαβόνας και της Μαδρίτης ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΚΟΥΝ!

Hasta la Victoria siempre!

——————————————————————————–

Μήνυμα από τα συνδικάτα του Μεξικού, δια του πρόεδρου του συνδικάτων εργαζομένων –ηλεκτρολόγων που βρίσκονται στον 2ο μήνα απεργίας διαρκείας, Μανουέλ Πάζ

Προς τον Ελληνικό Λαό,

Το Δ.Ν.Τ. είναι μια γάγγραινα που δεκαετίες τώρα έχει οδηγήσει το Μέξικο στην μαζική εξαθλίωση των κάτοικων του, ιδιαίτερα υμείς οι εργαζόμενοι, είδαμε τις συλλογικές μας συμβάσεις να μην υπάρχουν πια, οι μαζικές απολύσεις να είναι καθημερινές, το οκτάωρο να είναι «κάτι που θυμόμαστε από τα παλιά χρόνια». Θέλουμε να ξέρετε ότι η καταστολή και η βία που έχει εξαπολυθεί εναντίων μας, οι συλλήψεις την συνδικαλιστικών μας εκπροσώπων είναι επιταγή του Δ.Ν.Τ., γιατί δεν θέλουν να έχουν απέναντι τους τις φωνές των ταπεινών και των αδικημένων.
Εσείς δίνετε μια μεγαλειώδη και ιστορική μάχη, σήμερα. Έχει παγκόσμιες διαστάσεις και έχουμε όλοι ευθύνη να νικήσετε. Μπορείτε να τους διώξετε από τη χώρα σας.

Μπορείτε να ονειρευτείτε μια άλλη κοινωνία.

Μπορούμε μαζί να είμαστε στο ίδιο χαράκωμα σήμερα, αν και τόσο μακριά, οι αγώνες μας σήμερα πάνε δίπλα, δίπλα, στην ίδια αλυσίδα στην ίδια πορεία, στην ίδια συγκέντρωση. Θα νικήσουμε!

VENCEREMOS!

——————————————————————————–

Μύνημα του Ζ.Μ. Μελανσόν

Φίλοι Έλληνες,
Γνωρίζουμε τις τρομερές θυσίες που σας επιβάλλει η τρόικα. Κανένας λαός δεν θα τις αποδεχόταν τόσο άδικες και παράλογες που είναι. Γνωρίζουμε ότι η τριτοκομματική συμμαχία που σας κυβερνά παρά τη βούλησή σας τα αποδέχεται. Το καταδικάζουμε.
Θέλω να σας πω πως ο γαλλικός λαός δεν θα συμφωνήσει ποτέ με τις αυταρχικές διαταγές που πάλι τόλμησαν να σας δώσουν ο Πρόεδρος Σαρκοζί και η φ…ίλη του η Καγκελάριος Μέρκελ. Ούτε εγκρίνει το τελεσίγραφο που σας απεύθυνε το Eurogroup την Πέμπτη βράδυ. Ο γαλλικός λαός είναι αλληλέγγυος με τον ελληνικό. Πόσο μάλλον, γνωρίζοντας πως η τρόικα σχηματίζει παρόμοια πλάνα για όλους τους λαούς της Ευρώπης.
Φίλοι και σύντροφοι, σ’ αυτή τη μέρα κινητοποιήσεων, και ενώ το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και το ΛΑΟΣ ετοιμάζονται να ψηφίσουν ενάντια τη θέλησή σας για άλλη μια φορά, θέλω να σας εκφράσω την υποστήριξή μου και τον θαυμασμό μου. Σε τόσο δύσκολες μέρες, κάνετε τόσες γενικές απεργίες και διαδηλώσεις ενώ ο καθένας στερείται τα πάντα! Το θάρρος σας είναι έμπνευση για όλους μας. Αντισταθείτε! Μην σκύβετε το κεφάλι! Συνεχίστε τον αγώνα σας! Πετάξτε έξω τους αντιπρόσωπους που σας προδίδουν! Και να θυμάστε: όλοι οι λαοί της Ευρώπης βασίζονται πάνω σας.
Προεδρικός Υποψήφιος για την Προεδρία της Γαλλίας
Ζ.Μ. Μελανσόν

——————————————————————————–

Εδώ επίσης μπορείτε να βρείτε κείμενο αλληλεγγύης από Έλληνες της Ολλανδίας

Αυτή την ώρα (γύρω στις 2μμ ώρα Ελλάδας) υπάρχει συγκέντρωση στο Βερολίνο, ενώ στις 3μμ ώρα Ελλάδος (αν κατάλαβα καλα) υπάρχει κάλεσμα για συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Παρίσι.

Ακόμα όλη μέρα σήμερα στον ραδιοφωνικό σταθμό στο κόκκινο 105.5 άνθρωποι από τη μουσική, το θέατρο και τις επιστήμες δίνουν το δικό τους κάλεσμα στην συγκέντρωση στο Σύνταγμα ενάντια στο νέο καταστροφικό μνημόνιο.

——————————————————————————–

Ακολουθεί ένα κείμενο από Έλληνες καλλιτέχνες και διανοούμενους που καλούν για απόψε στο Σύνταγμα

ΠΡΩΤΕΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΕΩΣ ΚΥΡΙΑΚΗ

Την Κυριακή καλείται η βουλή των Ελλήνων να αποφασίσει για την ζωή ή τον θάνατο των Ελλήνων.
ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Την Κυριακή ψηφίζεται στη Βουλή το νέο μνημόνιο με τον πιο αντιδημοκρατικό τρόπο. Όλοι εμείς πρέπει, θέλουμε και οφείλουμε να αντισταθούμε. Η παρουσία μας στο Σύνταγμα είναι η αρνητική μας ψήφος και η προειδοποίηση για την οργή που θα ακολουθήσει.
Το μέλλον που επιφυλάσσουν για την Ελλάδα δεν είναι το μέλλον μας. ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ!

Αγγελάκη Στέλλα, εικαστικός
Αθανασίου Μάριος, ηθοποιός
Αθανασιάδου Ανθούλα,
Αναστασόπουλος Διονύσης , Πανεπιστημιακός
Ανδρεάδης Γιάγκος, Πανεπιστημιακός, συγγραφέας
Ανδρουτσάκης Στάθης, ζωγράφος
Ανδρεάδη Ιόλη, σκηνοθέτις
Βαλαβάνη Νάντια, συγγραφέας
Βασιλακάκης Βασίλης
Βέττα Αλεξία, φοιτήτρια
Βενετσάνου Νένα, μουσικός
Βενετόπουλος Μπάμπης, εικαστικός
Βλαντή Μαρίνα
Ειρήνη Βογιατζή,
Γεράρδη Λίνα, μουσικός
Γέρου Κάτια, ηθοποιός
Γεωργιάδης Αντρέας
Γουδής Κώστας, εικαστικός
Γραμματικόπουλος Δημήτρης, εικαστικός
Δημητρακοπούλου Πηγή, σκηνοθέτις
Δαμάτης Κοραής , σκηνοθέτης
Γιώργος Δεμερτζής,
Δεληγιάννη Αναστασία, φωτογράφος
Δημητρακοπούλου Βασιλική, σκηνοθέτις
Ζήνωνος Ειρήνη, εικαστικός
Ζούνη Ελένη, εικαστικός
Ζουρούδης Δημήτρης, εικαστικός
Γιάννης Ζωγραφάκης,
Ηλιοπούλου Βασιλική, Σκηνοθέτις, Συγγραφέας
Θεοδώρου Γιώργος, εικαστικός
Καβουριάρης Μάκης, πανεπιστημιακός
Κάγιος Παύλος, συγγραφέας
Καλαποπθαράκου Σταυρούλα, ζωγράφος
Καράβου Φωτεινή, εικαστικός
Καρυστιάνη Ιωάννα, συγγραφέας
Κατζουράκης Κυριάκος, ζωγράφος
Κριτσωτάκη Καίτη
Κόκκαλης Πάνος, εικαστικός
Κόκορης Μιχάλης, εικαστικός
Κοσμοπούλου Μυρτώ, σκηνογράφος
Κατραδάμας Ζαφείρης, Ηθοποιός
Κωδωνίδου Τζένη
Κωστόπουλος Κλεομένης, ζωγράφος
Νικόλας Κούνδουρος
Λαγός Νίκος, εικαστικός
Λαμπράκης Λευτέρης, ηθοποιός
Λεμονή Αγγελική
Λένης Γιώργος, ζωγράφος
Τέτη Λουράκη,
Χάρης Λογγαράκης (ηθοποιός),
Μαλανδρής Ηλίας
Μελά Στρουτ Αδαμαντία, ποιήτρια ζωγράφος
Μητράκας Κώστας, πανεπιστημιακός, ηθοποιός
Μιχελάκου  Αρετή, εικαστικός
Μικρούτσικος Θάνος, μουσικός
Μορταράκος Κυριάκος, εικαστικός
Μπαμπούσης Μανώλης, εικαστικός
Νικόλαος Ντάλας,
Οικονομάκου Καλλιόπη
Οικονόμου Κωσνσταντίνα
Όλγα Παππά,
Παπαγεωργίου Ευγενία, εικαστικός
Παπαδημητρίου Μάνια, ηθοποιός
Παπασάββα Σπυριδούλα, δικηγόρος
Παπαχαραλάμπους Δημήτρης, πανεπιστημιακός, συγγραφέας
Παπαχρήστος Δημήτρης, συγγραφέας
Παυλοπούλου Ελένη, ζωγράφος
Πετράκης Γεώργιος
Πιστιόλα Λουκία, ηθοποιός
Πολίτης Νίκος, σκηνογράφος
Πολυζωίδης Ιωσήφ, ηθοποιός
Πουλοπούλου Κορνηλία , πανεπιστημιακός
Ρηγοπούλου Πέπη, πανεπιστημιακός , συγγραφέας
Ριζάκης Γρηγόρης, εικαστικός
Ριζάκη Ανθή
Άλκης Ρήγος , ομ. καθηγητής Παντείου
Σκιαδή Δανάη, ηθοποιός
Σκουλοπούλου Παρτάλη Καίτη, εικαστικός
Σπανού Κυριακή, σκηνοθέτις
Σπηλιώτη Χρύσα, ηθοποιός
Σπηλιωτοπούλου Νάντια
Σεπτέμβρη Λένα (καλλιγράφος),
Σπύρου Δημήτρης, σκηνοθέτης
Σαχίνης Ξενής, εικαστικός
Σταμενίτης Γιώργος, εικαστικός
Στεφανάκης Γιάννης, εικαστικός
Τρανός Νίκος, εικαστικός
Σκαρλάτου Τζένη, ηθοποιός
Σούσης Ισαάκ, ποιητής , συγγραφέας
Στρατηγάκη Ελπίδα,
Τσακνής Διονύσης, μουσικός
Τσακνιάς Δήμος, Δικηγόρος
Τσανακλίδου Τάνια, μουσικός
Μαρια Τσουκνάκη, εικαστικός
Ευκλείδης Τσακαλώτος (καθηγητής, Παν. Αθηνών)
Φόρτσας Δημήτρης, εικαστικός
Χαραλάμπους Πάνος, εικαστικός
Χαρβαλιάς Γιώργος, εικαστικός
Ψαρρά Άννη, ψηφιδογράφος

——————————————————————————–

Κείμενο που θα μοιράζετε σήμερα σε συγκέντρωση ελλήνων φοιτητών και εργαζόμενων στην Πλατεία Τραφαλγκαρ στο Λονδίνο

Αν και δε θα συναντηθούμε στους ίδιους δρόμους, οι νέοι και οι νέες του εξωτερικού ενώνουμε τη φωνή μας με τη φωνή των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων, φοιτητών, συνταξιούχων και απεργών που δίνουν κρίσιμο αγώνα στην Ελλάδα για την ανατροπή της κυβέρνησης και της ακραίας λιτότητας που επιβάλλει.
Ως συνέχεια της επίθεσης στον κόσμο της εργασίας, με το 2ο μνημόνιο μετατρέπουν μισθούς και συντάξεις σε ελεημοσύνη και σαρώνουν τα όποια εργασιακά δικαιώματα είχαν απομείνει. Παρά το ότι έχει χάσει κάθε έννοια δημοκρατικής νομιμοποίησης, η κυβέρνηση Παπαδήμου καλεί το λαό σε νέες θυσίες προβάλλοντας τα μέτρα ως αναγκαία για να οδηγήσει τελικά το συντριπτικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας στη χρεοκοπία και να υποθηκεύσει το μέλλον μας.

Η μη εκλεγμένη κυβέρνηση ενώ καταρρέει υπό τις πιέσεις ων κινητοποιήσεων επιμένει να αρνείται τις εκλογές. Παρόλο που το χρέος και το έλλειμμα διογκώνονται απ’ την πολιτική τους, συνεχίζουν να τα χρησιμοποιούν παραπλανητικά για την εφαρμογή αέναων μνημονίων με μοναδικό στόχο την συνολική καπιταλιστική αναδιάρθρωση σε βάρος των εργαζομένων, την ανελέητη επίθεση στα δικαιώματά μας και την επιβολή της λιτότητας.

Υπερασπίζονται το συμφέρον του κεφαλαίου και των τραπεζών πάνω στις ανάγκες της κοινωνίας και παίζουν το ίδιο έργο «σωτηρίας της χώρας» που παίζεται τα τελευταία δυο χρόνια. Μιας σωτηρίας που περικόπτει μισθούς και συντάξεις αλλά δίνει λεφτά στις τράπεζες. Που δείχνει σε εμάς τους νέους το δρόμο της ανεργίας ή της μετανάστευσης αλλά δεν ακουμπά εφοπλιστές και βιομηχάνους. Μιας σωτηρίας που οδηγεί  τις οικογένειές μας στην πείνα ενώ αφήνει το ΣΕΒ να κερδοσκοπεί. Μιας «εθνικής σωτηρίας» που για να σώσει τελικά αυτούς που δημιούργησαν την κρίση μας καταδικάζει σε πρωτοφανή φτώχεια και εξαθλίωση.

Και εμείς ως έλληνες του εξωτερικού δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι θα «γλιτώσουμε». Εκτός του ότι η «φυγή» είναι από μόνη της πρόβλημα, γνωρίζουμε ότι  η κατάσταση δε θα διαφέρει πολύ και στις άλλες χώρες αν δεν υπάρξει αντίσταση αντίστοιχη των ιστορικών εξελίξεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Ενάντια στην παραβίαση της δημοκρατίας και την κοινωνική καταστροφή η απάντηση του ελληνικού λαού έρχεται σα χείμαρρος. Με συγκεντρώσεις που πλημμυρίζουν κάθε πλατεία, με καταλήψεις δημαρχείων, περιφερειών και δημοσίων κτηρίων σε όλη τη χώρα, με μαζικές απεργίες όλων των εργαζομένων αυτές τις κρίσιμες ώρες η ελληνική κοινωνία αγωνίζεται ενάντια στον αυταρχισμό για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Tα διλλήματα λιτότητα ή χάος, υποταγή ή δραχμή, νέα μέτρα ή χρεοκοπία έχουν πάψει προ πολλού να μας απασχολούν. Η χρεοκοπία των εργαζομένων είναι ήδη πραγματικότητα και το μοναδικό πραγματικό δίλημμα που βλέπουμε είναι: Εμείς ή Αυτοί.

Από τον αγώνα διαρκείας στον Ασπρόπυργο μέχρι τους εξεγερμένους στο Ηράκλειο, από τους εξαθλιωμένους συνταξιούχους μέχρι τους νέους της μετανάστευσης, από τις στρατιές των ανέργων ως τις στρατιές των αστέγων, από το Σύνταγμα ως τη Μεγάλη Βρετανία οι φωνές αυτών που αδικούνται ενώνονται και φωνάζουν «ΕΜΕΙΣ»!

Έλληνες φοιτητές/τριες και εργαζόμενοι/ες Μεγάλης Βρετανίας





Αν και εσύ πιστεύεις ότι πρέπει να τους σταματήσουμε, την Κυριακή να είσαι εκεί

11 02 2012

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

Μας κοροϊδεύουν και ταυτόχρονα μας εκβιάζουν με το δίλημμα λιτότητα ή χάος, μνημόνιο ή χρεωκοπία, μεσοπρόθεσμο ή δραχμή κλπ.

Στην ουσία κάθε φορά ρίχνουν όλα τα βάρη πάνω μας και μας οδηγούν ακόμα πιο κοντά στην χρεωκοπία και ακόμα πιο κοντά σε νέα πιο σκληρά μέτρα.

Το αποτέλεσμα θα είναι να μας έχουν εξαθλιώσει, να έχουν πουλήσει όλη την δημόσια παρουσία και τελικά να μας χρεοκοπήσουν κιόλας.

Αν και εσύ νιώθεις πως πρέπει κάτι να κάνουμε, πως δεν γίνεται να συνεχίσουμε έτσι, σπάσε την σιωπή σου.

Δεν φταις εσύ κι εγώ αλλά αυτοί που μας κυβέρνησαν.

Μίλα με τους φίλους και τους γείτονές σου.

Μίλα με τους γονείς των φίλων των παιδιών σου και πάρτε το απόφαση.

Σε σένα και σε μένα, στον καθένα μας έπεσε ο κλήρος να τους σταματήσουμε.

Για μας, για τους γονείς μας, για την ιστορία και το μέλλον μας, για τα παιδιά μας.

Δεν έχεις παρά να δείξεις ότι διαφωνείς. Κρέμασε ένα μαύρο πανί στο μπαλκόνι σου.

Δεν έχεις παρά να πάρεις όσους μπορείς και να είσαι εκεί.

Είναι ήδη σε πανικό. Πηδάνε σαν τα ποντίκια από το πλοίο που βουλιάζει.

Είναι στο χέρι μας.

Την Κυριακή να μην λείπει κανείς και καμιά από το Σύνταγμα στις 5 το απόγευμα.

Την Κυριακή μπορούμε να τους ρίξουμε.

Ας το πιστέψουμε. Ας το κάνουμε!

Από δω και πέρα πρέπει να μας υπολογίζουν.

Αλλιώς, δεν θα χουμε και πολλές δικαιολογίες…